Teksty » Ewangelia Święta + Dzieje Apostolskie - ks. E.Grzymała » Ewangelia Mateusza » Rozdział 25
«  Ewangelia Mateusza 24 Ewangelia Mateusza 25 Ewangelia Mateusza 26  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »Z królestwem niebieskim jest podobnie jak z dziesięcioma pannami, które wzięły lampy i wyszły na spotkanie oblubieńca. [2] »Pięć z nich było głupich, a pięć mądrych. [3] »Otóż owe głupie wzięły z sobą lampy, ale nie zabrały oliwy. [4] »Tymczasem panny mądre zabrały wraz z lampami i naczynia z oliwą. [5] »Ponieważ zaś oblubieniec opóźniał swe przyjście, one snem zdjęte posnęły wszystkie. [6] »Aż tu o północy rozległo się wołanie: Oblubieniec nadchodzi, wyjdźcie na spotkanie. [7] »Wtedy zerwały się ze snu wszystkie panny i przygotowały się do wyjścia z lampami. [8] »A panny głupie rzekły do mądrych: Dajcie nam waszej oliwy, bo nam lampy gasną. [9] »Na to odpowiedziały mądre: Żeby przypadkiem nam i wam nie starczyło, idźcie raczej do sklepu i kupcie sobie. [10] »Gdy tedy one poszły po oliwę, oblubieniec przyszedł i te, co były gotowe, weszły z nim na ucztę i zamknięto bramy. [11] »Wróciły potem i tamte panny i zakołatały do drzwi, wołając: Panie, Panie, otwórz nam. [12] »Ale on odpowiedział: Zaprawdę powiadam wam; ja was nie znam. [13] »Czuwajcie tedy, bo nie wiecie dnia ani godziny. [14] »Takoż przedstawia królestwo niebieskie pan, który udając się w podróż daleką wzywa sługi i powierza im dobra swoje. [15] »Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa a innemu jeden, każdemu według jego zdolności i zaraz odjechał. [16] »Otóż ten, który wziął pięć talentów, puścił je w obrót i zarobił drugie pięć; [17] »również i ten, który otrzymał dwa talenty, zarobił drugie dwa; [18] »ten zaś, który otrzymał tylko jeden talent, zakopał go w ziemi i tam przechował pieniądze pana swego. [19] »A po długiej nieobecności powrócił pan z podróży i wezwał sługi swoje na rozrachunek. [20] »Najpierw przyszedł ten, który odebrał pięć talentów, a przynosząc drugie pięć, powiedział: Panie, dałeś mi pięć talentów; oto tutaj drugie pięć, które zarobiłem. [21] »A pan rzecze do niego: Dobrze, sługo dobry i wierny; wierny byłeś w rzeczach małych, za to nad wielkimi cię postanowię; wejdź do wesela Pana swego. [22] »Przyszedł potem drugi, który otrzymał dwa talenty i rzekł: Panie, dałeś mi dwa talenty: oto tutaj drugie dwa, które zarobiłem. [23] »A pan mu na to rzecze: Dobrze, sługo dobry i wierny: wierny byłeś w rzeczach małych, za to nad wielkimi cię postanowię: wejdź do wesela Pana swego. [24] »Wreszcie przyszedł i ten, który otrzymał tylko jeden talent i rzekł: Panie, wiem, żeś człowiek twardy: żniesz, gdzieś nie siał i zbierasz, gdzieś nie sadził; [25] »bojąc się ciebie schowałem talent twój w ziemi: oto masz, co twego. [26] »A pan mu rzecze na to: Sługo zły i gnuśny, wiedziałeś, że żnę, gdziem nie siał i zbieram, gdziem nie sadził; [27] »należało tedy zanieść talent mój do banku, iżbym mógł po powrocie odebrać go z zyskiem. [28] »Odbierzcie mu talent, i dajcie temu, który ma dziesięć. [29] »Albowiem kto ma, temu jeszcze dodadzą i obfitować będzie, a kto nie ma, i to, co by miał, odebrane mu będzie. [30] »Wrzućcie niepożytecznego sługę do ciemnicy; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. [31] »A gdy przyjdzie syn człowieczy w chwale ze wszystkimi aniołami, zasiądzie na stolicy majestatu swego. [32] »Zbiorą się wtedy przed nim wszystkie narody świata i rozdzieli jednych od drugich, jak pasterz odłącza owce od kozłów; [33] »owce postawi po prawicy, a kozły po lewicy. [34] »I wtedy on jako król powie tym, którzy będą po prawicy: Pójdźcie, błogosławieni Ojca mego, posiąść królestwo zgotowane wam od początku świata. [35] »Byłem głodny, a daliście mi jeść; pragnąłem, a daliście mi pić; byłem podróżnym, a przyjęliście mnie; [36] »byłem nagi, a przyodzialiście mnie; byłem chory, a odwiedziliście mnie; byłem w więzieniu, a przyszliście do mnie. [37] »I odpowiedzą mu sprawiedliwi: Panie, kiedy to widzieliśmy cię głodnym, a daliśmy ci jeść; spragnionym, a daliśmy ci pić? [38] »Kiedy jako podróżnego przyjęliśmy cię w domu, a nagiego przyodzialiśmy? [39] »Kiedy widzieliśmy cię chorego i w więzieniu, a odwiedziliśmy cię? [40] »A król im odpowie: Zaprawdę powiadam wam: ile razy uczyniliście to choćby jednemu z tych moich braci najbiedniejszych, mnieście uczynili. [41] »Wtedy również do tych, co będą po lewicy, odezwie się w te słowa: Precz ode mnie, przeklęci, w ogień wieczny zgotowany szatanowi i aniołom jego. [42] »Byłem głodny, a nie daliście mi jeść; łaknąłem, a nie daliście mi pić; [43] »byłem w podróży, a nie przyjęliście mnie; byłem nagi, a nie przyodzialiście mnie; byłem chory i w więzieniu, a nie przyszliście do mnie. [44] »Odpowiedzą mu i oni: Panie, kiedy to widzieliśmy cię głodnego, spragnionego, w podróży, nagiego, chorego czy w więzieniu, a nie wspomogliśmy ciebie? [45] »A on im odpowie: Zaprawdę powiadam wam: ile razy nie uczyniliście tego choćby jednemu z tych najbiedniejszych, mnieście nie uczynili. [46] »I pójdą ci na mękę wieczną, a sprawiedliwi do żywota wiecznego. 
«  Ewangelia Mateusza 24 Ewangelia Mateusza 25 Ewangelia Mateusza 26  »


 Źródło tekstu: Polona - Ewangelia Święta [1937]Opis prezentowanego tekstu: Ewangelia Święta Pana Naszego Jezusa Chrystusa [+Dzieje Apostolskie]. Tłumaczenie Ks. Dra E. Grzymały. Tysiąc 41-szy. Towarzystwo świętego Pawła "Apostolstwa Prasy". Rzym - Częstochowa - Paryż : [1937?]. 362, 4, [2] strony. Sporo zmian w tekście w porównaniu z wydaniem z 1936 roku oraz Dzieje Apostolskie. Tekst i moduł opracowane przez BibliePolskie.pl