Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »I wszedł znowu do bóżnicy a był tam człowiek, który miał uschłą rękę.
[2] »I podpatrywali go, czy będzie uzdrawiał w szabat, aby go oskarżyć.
[3] »A on rzekł do człowieka z suchą ręką: Wyjdź na środek.
[4] »I zapytuje ich: Godzi się w szabat dobrze czynić, czy źle? uratować życie, czy odebrać? Lecz oni milczeli.
[5] »I spoglądając na nich z gniewem, zasmucony ślepotą ich serca, rzekł do człowieka: Wyciągnij rękę twoją. I wyciągnął i została mu ręka przywrócona.
[6] »A faryzeusze po wyjściu, zebrali się wraz ze stronnikami Heroda na naradę przeciw niemu, jakby go zgubić.
[7] »Tymczasem Jezus odszedł wraz z uczniami w stronę morza; a wielka rzesza z Galilei, i z Judei szła za nim;
[8] »i z Jerozolimy też, i z Idumei, i z Zajordania. Nawet z okolic Tyru i Sydonu, kiedy posłyszano o tym, co czynił, przyszli do niego.
[9] »I powiedział uczniom, aby trzymali dla niego łódź na pogotowiu dla tłoku, żeby go nie ściskano.
[10] »Wielu bowiem uzdrawiał tak, iż cisnął się do niego, żeby się go dotknąć każdy, kto był chory.
[11] »A duchy nieczyste na jego widok cześć mu oddawały głośno wyznając:
[12] »Tyś jest Syn Boży. I mocno je gromił, żeby go nie wydawały.
[13] »Potem wstępując na górę wezwał za sobą, kogo sam chciał, i poszli do niego.
[14] »Tam wybrał dwunastu, żeby razem z nim byli, których miał też posłać na przepowiadanie słowa,
[15] »i dał im władze leczenia niemocy i wypędzania złych duchów.
[16] »I dał Szymonowi imię Piotr;
[17] »Jakuba, syna Zebedeusza, i Jana, brata Jakubowego, których nazwał Boanerges t.j. synami gromu;
[18] »Andrzeja, Filipa, Bartłomieja, Mateusza, Tomasza, Jakuba, syna Alfeusza. Tadeusza, Szymona Chananejczyka i
[19] »Judasza Iskariotę, który go też zdradził.
[20] »Po czym wrócili do domu i znowu lud się zgromadził, tak że nawet posilić się nie mogli.
[21] »Gdy się o tym dowiedzieli jego bliscy przyszli, żeby go zabrać. Mówili bowiem: Że rozum postradał.
[22] »A uczeni, którzy przybyli z Jerozolimy, wyrażali się: Że ma Belzebuba i wypędza złe duchy przez księcia szatanów.
[23] »A zwoławszy ich tak im mówił w przypowieściach: Jak może szatan, wypędzać szatana?
[24] »Jeżeli państwo na niezgodzie stoi, długo się nie ostoi takie państwo.
[25] »I jeżeli w jakim domu niezgoda panuje, nie może się ostać dom taki.
[26] »A jeśli szatan sam przeciwko sobie się buntuje, nie może się ostać, ale zginąć musi.
[27] »Nikt nie może wejść do domu mocarza i zabrać mu rzeczy, jeżeliby go przedtem nie związał, dopiero wtedy dom jego obrabować może.
[28] »Zaprawdę powiadam wam, że będą ludziom odpuszczone wszelkie grzechy i bluźnierstwa, jakie tylko wymówią;
[29] »ale kto by bluźnił przeciw Duchowi Świętemu, nie ma odpuszczenia na wieki, ale wiecznego będzie winien grzechu.
[30] »Dlatego, iż mówili: Ma ducha nieczystego.
[31] »Przyszli doń matka jego i bracia stojąc na dworze kazali go zawołać.
[32] »A wokoło niego siedziała rzesza i właśnie oznajmiają mu: Oto matka twoja i bracia twoi przed domem szukają ciebie.
[33] »A on w odpowiedzi tak im rzecze: Któż to jest matka moja i bracia moi?
[34] »I obejmując wzrokiem tych, co około niego siedzieli, rzekł: Oto matka moja i bracia moi.
[35] »Albowiem kto by czynił wolę Bożą, ten bratem moim i siostrą moją i matką jest.