Teksty » Ewangelia Święta + Dzieje Apostolskie - ks. E.Grzymała » Ewangelia Łukasza » Rozdział 16
«  Ewangelia Łukasza 15 Ewangelia Łukasza 16 Ewangelia Łukasza 17  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »Mówił też i do uczniów swoich: Pewien człowiek był bogaty i miał włodarza, o którym mu doniesiono, że miał roztrwonić dobra jego. [2] »Zawołał go więc i rzekł do niego: Cóż to słyszę o tobie? zdaj sprawę z włodarstwa twego, bo już więcej włodarzyć nie będziesz. [3] »Wtedy włodarz sam rzekł do siebie: Co mam robić, skoro mi pan włodarstwo odbiera? Kopać nie umiem, a żebrać się wstydzę. [4] »Wiem, co zrobię, abym gdy mnie z włodarstwa złożą, znalazł kąt u kogo. [5] »I wezwał z osobna dłużników pana swego i zapytał pierwszego: Ileś winien panu memu? [6] »A ten odpowiedział: Sto barył oliwy. Rzekł mu: Weź zapis swój, siądź zaraz i napisz pięćdziesiąt. [7] »Potem zapytał drugiego. A ty ileś winien? Odpowiedział: Sto korcy pszenicy. Mówi mu: Weź zapis i napisz osiemdziesiąt. [8] »I pochwalił pan nieuczciwego włodarza, że tak roztropnie postąpił; albowiem synowie tego świata w rodzaju swoim są przezorniejsi od synów światłości. [9] »A ja wam powiadam: czyńcie sobie przyjaciół z bogactw doczesnych zwodniczych, aby was, gdy ustaniecie, do przybytków przyjęli wiecznych. [10] »Kto w małym jest wierny i w większym jest wierny, a kto w małym nieuczciwy, ten i w większym nieuczciwy. [11] »Jeżeliście nie byli wierni w dobrach zwodniczych, kto wam prawdziwe powierzy? [12] »Jeżeli na cudzym nie umieliście być wierni, kto wam da, co wasze? [13] »Żaden sługa nie może dwom panom służyć, bo albo pierwszego znienawidzi, a drugiego pokocha, albo też pierwszego cenić będzie, a drugim wzgardzi: nie możecie służyć Bogu i mamonie (bogactwom). [14] »A faryzeusze, iż byli chciwi słysząc to drwili z niego. [15] »A on im rzekł: Wy pragniecie się okazać bez skazy wobec ludzi, ale Bóg zna serca wasze; bo co jest wyniosłe w człowieku, obrzydliwością jest przed Bogiem. [16] »Prawo i proroctwa aż do Jana, odtąd królestwo Boże się głosi, a każdy chce tam wejść siłą. [17] »A prędzej niebo i ziemia przeminą, niż jedna kreska wypadnie z Zakonu. [18] »Kto opuszcza własną żonę i bierze inną, cudzołoży; i kto opuszczoną przez męża pojmie, także cudzołoży. [19] »Był człowiek bogaty, który się przyodziewał w purpurę i bisior i codzień znakomitą wyprawiał ucztę. [20] »Był też żebrak, imieniem Łazarz, który leżał u wrót jego, okryty wrzodami. [21] »Z drobin, które spadały ze stołu bogacza, chciał zaspokoić głód, ale nikt mu nie dawał; tylko psy przychodziły lizać rany jego. [22] »Umarł ten żebrak i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama. Umarł też i bogacz i został pogrzebany w piekle. [23] »Podniósł wtedy oczy wśród katuszy i ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na łonie jego. [24] »I zawołał do niego: Ojcze Abrahamie, zmiłuj się nade mną i poślij Łazarza, aby umoczył koniec palca w wodzie i ochłodził język mój, bo cierpię męki w tym płomieniu. [25] »A Abraham mu rzecze: Synu, wspomnij sobie, że ci było dobrze za życia a Łazarzowi źle, teraz zaś on używa, a ty cierpisz. [26] »A przy tym między nami i wami otchłań stoi, aby ci, którzy by stąd przejść do was chcieli albo stamtąd tutaj, przedostać się nie mogli. [27] »A on rzekł: Błagam cię tedy, ojcze, abyś go posłał do domu ojca mego; [28] »bo mam pięciu braci, żeby ich ostrzegł, iżby się nie dostali do tego miejsca katuszy. [29] »I rzekł mu Abraham: Mają Mojżesza i proroków, niechaj ich słuchają. [30] »Ale on odpowiedział: Nie, ojcze Abrahamie, ale jeśli kto z umarłych pójdzie do nich, pokutować będą. [31] »I rzekł mu: Jeśli Mojżesza i proroków nie słuchają, choćby też kto i zmartwychwstał, nie uwierzą. 
«  Ewangelia Łukasza 15 Ewangelia Łukasza 16 Ewangelia Łukasza 17  »


 Źródło tekstu: Polona - Ewangelia Święta [1937]Opis prezentowanego tekstu: Ewangelia Święta Pana Naszego Jezusa Chrystusa [+Dzieje Apostolskie]. Tłumaczenie Ks. Dra E. Grzymały. Tysiąc 41-szy. Towarzystwo świętego Pawła "Apostolstwa Prasy". Rzym - Częstochowa - Paryż : [1937?]. 362, 4, [2] strony. Sporo zmian w tekście w porównaniu z wydaniem z 1936 roku oraz Dzieje Apostolskie. Tekst i moduł opracowane przez BibliePolskie.pl