Teksty » Ewangelia Święta + Dzieje Apostolskie - ks. E.Grzymała » Ewangelia Jana » Rozdział 10
«  Ewangelia Jana 9 Ewangelia Jana 10 Ewangelia Jana 11  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, że kto nie wchodzi do owczarni przez drzwi, ale się tam wdziera inną drogą, złodziejem jest i rozbójnikiem. [2] »Kto zaś wchodzi przez drzwi, jest pasterzem owiec. [3] »Takiemu odźwierny otwiera, a owce słuchają głosu jego i woła owce swoje po imieniu i wyprowadza je. [4] »A gdy wyprowadzi owce swoje, idzie przed nimi, a owce idą za nim, bo znają głos jego. [5] »Ale za obcym nie pójdą; owszem uciekają od niego, bo nie znają głosu obcych. [6] »Tę przypowieść powiedział im Jezus. Ale oni nie zrozumieli, o czym im mówił. [7] »A Jezus znowu im rzekł: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, że ja jestem drzwiami owiec. [8] »A ci wszyscy, co przede mną przyszli, są wszyscy złodzieje i rozbójnicy i owce ich nie słuchały. [9] »Ja jestem drzwiami. Kto przeze mnie wejdzie, zbawiony będzie; wejdzie i wyjdzie i pastwisko znajdzie. [10] »Złodziej przychodzi tylko po to, żeby kraść, zabijać i niszczyć. Ja przyszedłem żeby życie miały i obficiej miały. [11] »Jam jest pasterz dobry. Dobry pasterz życie daje za owce swoje. [12] »Najemnik zaś, ten, co nie jest pasterzem i do którego owce nie należą, widzi, jak wilk się zbliża, i zostawia owce i ucieka, a wilk porywa i rozprasza owce. [13] »A najemnik ucieka, bo jest najemnikiem i owce go nie obchodzą. [14] »Jam jest pasterz dobry i znam moje i znają mię moje. [15] »Jako Ojciec mnie zna, tak i ja znam Ojca i życie kładę za owce moje. [16] »I inne owce mam, które nie są z tej owczarni; i te muszę przyprowadzić i usłuchają głosu mego i będzie jedna owczarnia i jeden pasterz. [17] »Dlatego mnie Ojciec miłuje, że życie moje daję, by je znowu wziąć. [18] »Nikt mi go nie odbiera; ale ja sam je daję i mocen jestem położyć je i mocen także odzyskać. Takie przykazanie wziąłem od Ojca mego. [19] »I znowu powstał spór między Żydami o tę naukę. [20] »Wielu bowiem z nich mówiło: Ma złego ducha i szaleje: dlaczego go słuchacie? [21] »Inni odpowiadali: Nie jest to nauka opętanego; czy może szatan ślepym oczy otwierać? [22] »Odbywała się w Jerozolimie uroczystość Poświęcenia kościoła, a była zima. [23] »Jezus przechadzał się po kościele w krużganku Salomona. [24] »Otoczyli go tedy Żydzi i mówili mu: Dokądże będziesz nas trzymał w niepewności? Jeśliś ty jest Chrystus, powiedz nam otwarcie. [25] »Odpowiedział im Jezus: Mówię wam, a nie wierzycie: sprawy, które czynię w imię Ojca mego, one świadczą o mnie, [26] »ale wy nie wierzycie, bo nie jesteście z moich owiec. [27] »Owce moje słuchają głosu mego, a ja je znam i one idą za mną. [28] »I daję im życie wieczne i nie zginą na wieki, ani je kto wydrze z ręki mojej. [29] »Ojciec mój, który mi je dał, jest większy nad wszystko i nikt ich nie może wydrzeć z ręki Ojca mego. [30] »Ja i Ojciec jedno jesteśmy. [31] »Porwali tedy Żydzi za kamienie, żeby go ukamienować. [32] »A Jezus ich pytał: Wiele dobrodziejstw wyświadczyłem wam mocą Ojca mego; za które z nich kamienować mnie chcecie? [33] »Odpowiedzieli mu Żydzi: Nie za dobrodziejstwo cię kamienujemy, ale za bluźnierstwo, za to, że ty człowiekiem będąc, Bogiem się czynisz. [34] »Odpowiedział im Jezus: Czyż nie napisano w Zakonie waszym: Jam powiedział: bogami jesteście? [35] »Jeśli bogami nazwał tych, do których Bóg przemawiał, a Pismo mylić się nie może, [36] »o tym, którego Ojciec poświęcił i posłał na świat, wy powiadacie, że bluźnię, bo powiedziałem, że jestem Synem Bożym? [37] »Jeśli nie czynię spraw Ojca mego, nie wierzcie mi. [38] »Ale jeśli je czynię, a wierzyć mi nie chcecie, przynajmniej dziełom moim wierzcie, abyście poznali i uwierzyli, że Ojciec jest we mnie, a ja w Ojcu. [39] »I próbowali go ująć, ale uszedł im z rąk. [40] »I znowu poszedł za Jordan na to miejsce, gdzie Jan przedtem chrzcił i tam przebywał. [41] »A schodziło się do niego wiele ludzi i mówili: Jan wprawdzie żadnego cudu nie uczynił. [42] »Ale to, co Jan o nim powiedział, było prawdą. I wielu weń uwierzyło. 
«  Ewangelia Jana 9 Ewangelia Jana 10 Ewangelia Jana 11  »


 Źródło tekstu: Polona - Ewangelia Święta [1937]Opis prezentowanego tekstu: Ewangelia Święta Pana Naszego Jezusa Chrystusa [+Dzieje Apostolskie]. Tłumaczenie Ks. Dra E. Grzymały. Tysiąc 41-szy. Towarzystwo świętego Pawła "Apostolstwa Prasy". Rzym - Częstochowa - Paryż : [1937?]. 362, 4, [2] strony. Sporo zmian w tekście w porównaniu z wydaniem z 1936 roku oraz Dzieje Apostolskie. Tekst i moduł opracowane przez BibliePolskie.pl