Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »Na sześć dni przed Wielkanocą przyszedł Jezus do Betanii, gdzie był Łazarz, ów nieboszczyk, którego Jezus wskrzesił.
[2] »I sprawili mu tam ucztę, na której Marta usługiwała a Łazarz był jednym z tych, co z nim biesiadowali.
[3] »A Maria wzięła funt drogiego olejku z czystego nardu i namaściła stopy Jezusa, i otarła stopy jego własnymi włosami; i cały dom napełnił się wonnością olejku.
[4] »Wtedy jeden z uczniów, Judasz Iskariot, który go miał zdradzić, odezwał się:
[5] »Czemu nie sprzedano tego olejku za trzysta groszy i nie rozdano między ubogich?
[6] »A to mówił nie dlatego, żeby mu o ubogich chodziło, ale iż złodziejem był a mieszek mając, co składano zabierał.
[7] »A Jezus rzekł: Pozwólcie jej to uczynić na dzień pogrzebu mego.
[8] »Biednych zawsze macie pośród siebie, a mnie nie zawsze macie.
[9] »Tymczasem dużo Żydów dowiedziało się, że Jezus tam przebywał i poszli tam nie tylko dla Jezusa, ale też i po to, żeby Łazarza zobaczyć, którego z martwych wskrzesił.
[10] »Dlatego to wyżsi kapłani postanowili zabić i Łazarza,
[11] »wielu bowiem Żydów opuszczało ich dla niego i zaczynało wierzyć w Jezusa.
[12] »A nazajutrz, gdy cała ta ogromna rzesza, która zeszła się na Święta usłyszała, że Jezus przybył do Jerozolimy,
[13] »wzięła gałązki palmowe i wyszła mu na spotkanie wołając: Hosanna! Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie, król Izraelski.
[14] »A Jezus znalazł osiołka i wsiadł na niego, jako napisano:
[15] »Nie bój się, córko Syjeńska! oto król twój przybywa do ciebie siedząc na źrebięciu oślicy.
[16] »Z początku nie rozumieli tego uczniowie jego; ale gdy Jezus został uwielbiony, wtedy przypomnieli sobie, że to było o nim napisane, i że to właśnie mu uczyniono.
[17] »A ta rzesza, która z nim była, kiedy Łazarza z grobu wyprowadzał i wskrzeszał go z martwych, dawała o nim świadectwo.
[18] »I właśnie dlatego, iż się lud dowiedział, że on ten cud uczynił, wyszedł mu naprzeciw.
[19] »Faryzeusze zaś mówili między sobą: Widzicie, że nic nam się nie udaje: oto cały świat idzie za nim.
[20] »Byli niektórzy poganie wśród tych, co przybyli na Święta, żeby cześć Bogu oddać.
[21] »Otóż ci zwrócili się do Filipa, który pochodził z Betsaidy Galilejskiej i prosili go: Panie, chcemy Jezusa zobaczyć.
[22] »Filip przyszedł z tym do Andrzeja. Andrzej zaś i Filip powiedzieli Jezusowi.
[23] »A Jezus im odrzekł: Przyszedł czas uwielbienia dla Syna człowieczego.
[24] »Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, że jeśli ziarno zboża nie upadnie na ziemię, a nie obumrze, samo zostaje; a jeśli obumrze, wiele owocu przynosi.
[25] »Kto miłuje swe życie, straci je; a kto ma w nienawiści życie swoje na tym świecie, na życie wieczne je zachowa.
[26] »Kto mi służyć chce, niechaj za mną idzie, a gdzie ja jestem, tam i sługa mój będzie. Jeśli kto mnie służyć będzie, Ojciec mój go uczci.
[27] »Teraz strwożona jest dusza moja. I cóż mam powiedzieć? Ojcze! wybaw mnie od tej godziny? A przecież przyszedłem na tę godzinę.
[28] »Ojcze, wsław imię twoje. A z nieba dał się słyszeć głos: Wsławiłem i jeszcze wsławię.
[29] »Rzesza zaś, która stała i słyszała to, twierdziła, że zagrzmiało. Inni mówili: Anioł z nim mówił.
[30] »A Jezus rzekł na to: Nie dla mnie głos ten przyszedł, ale dla was.
[31] »Teraz sąd jest nad światem; teraz książę tego świata będzie precz wyrzucony.
[32] »A ja gdy zostanę podniesiony nad ziemią, wszystko pociągnę do siebie.
[33] »A to mówił oznajmiając, jaką śmiercią miał umrzeć.
[34] »Odpowiedziała mu rzesza: My słyszeliśmy z Zakonu, że Chrystus trwa na wieki. Dlaczego więc mówisz, że Syn człowieczy musi być podniesiony? Kto jest tym Synem człowieczym?
[35] »A Jezus im odpowiedział: Przez krótki czas jeszcze jest światłość wśród was. Chodźcie, póki światłość macie, aby was ciemności nie zaskoczyły; kto w ciemności chodzi, nie wie, dokąd idzie.
[36] »Dopóki światłość macie, wierzcie światłości, abyście synami światłości byli. To powiedział Jezus a potem wyszedł i ukrył się przed nimi.
[37] »Ale choć wielkich cudów przed nimi dokonał, nie wierzyli w niego;
[38] »aby się proroctwo Izajasza wypełniło: Panie, kto uwierzył nauce naszej? I ramię Pańskie komu objawione jest?
[39] »I nie mogli wierzyć, bo znowu powiedział Izajasz:
[40] »Oczy im zaślepił i serce im zatwardził, aby oczyma nie widzieli, a sercem nie pojęli, aby się nie nawrócili, bym ich snać nie uzdrowił.
[41] »To powiedział Izajasz, gdy ujrzał chwałę jego i mówił o nim.
[42] »Mimo to nawet wielu z możnych uwierzyło weń, a tylko z obawy przed faryzeuszami nie wyznawali go, aby ich z synagogi nie wyrzucono.
[43] »Albowiem bardziej umiłowali chwałę ludzką niż Bożą.
[44] »A Jezus tak zawołał: Kto we mnie wierzy, nie we mnie wierzy, ale w tego, który mnie posłał;
[45] »a kto mnie widzi, widzi tego, który mnie posłał.
[46] »Ja, światłość, przyszedłem na świat, aby ten, kto we mnie wierzy, nie mieszkał w ciemności.
[47] »Jeśli kto słucha nauki mojej a nie strzeże jej, ja go nie potępiam, bo nie przyszedłem potępiać świata, ale zbawić go.
[48] »Kto gardzi mną i nauki mojej nie przyjmuje, ma sędziego swego: nauka, którą głoszę, ta go sądzić będzie w ostateczny dzień.
[49] »Jam nie od siebie mówił, ale Ojciec, który mnie posłał, on rozkazał mi, co miałem mówić i głosić.
[50] »A wiem, że przykazanie jego jest życie wieczne. A więc to, co mówię, mówię tak, jak mi Ojciec powiedział.