Teksty » Ewangelia Święta + Dzieje Apostolskie - ks. E.Grzymała » Ewangelia Jana » Rozdział 19
«  Ewangelia Jana 18 Ewangelia Jana 19 Ewangelia Jana 20  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »Wtedy Piłat wziął Jezusa i ubiczował. [2] »A żołnierze upletli koronę z ciernia, włożyli mu na głowę i w szatę szkarłatną go przyodziali, [3] »a potem podchodzili do niego i pozdrawiali go: Witaj, królu żydowski! I policzkowali go. [4] »A Piłat znowu wyszedł do ludu i mówił do nich: Oto wyprowadzam go do was, abyście się przekonali, że żadnej w nim winy nie znajduję. [5] »I ukazał się Jezus z koroną cierniową i w płaszczu purpurowym. I rzekł do nich: Oto człowiek! [6] »Ale gdy go zobaczyli najwyżsi kapłani i słudzy, zawołali mówiąc: Na krzyż, na krzyż z nim! Odzywa się do nich Piłat: Weźcie go wy i ukrzyżujcie; ja żadnej winy w nim nie znajduję. [7] »Odpowiedzieli mu Żydzi: My Zakon mamy, a według Zakonu umrzeć musi, bo się czynił Synem Bożym. [8] »Gdy Piłat usłyszał te słowa, jeszcze więcej się przeląkł; [9] »wrócił więc do ratusza i zapytał Jezusa: Skąd jesteś? Lecz Jezus nie odpowiadał mu. [10] »Więc Piłat mówi mu: Mnie nie odpowiadasz? Nie wiesz, że mam władzę ukrzyżować cię albo wypuścić? [11] »Jezus mu odpowiedział: Nie miałbyś żadnej władzy, nade mną, gdyby ci nie dano z wysoka. Dlatego ten, który mnie wydał tobie, większą winę ponosi. [12] »I od tej chwili starał się Piłat uwolnić go, ale Żydzi czynili wrzawę wołając: Jeśli go uwolnisz, nie jesteś przyjacielem cesarza: bo kto się królem ogłasza, sprzeciwia się cesarzowi. [13] »A słysząc takie słowa Piłat wyprowadził Jezusa i zajął miejsce na stolicy sądu na miejscu zwanym Litostrotos a po żydowsku Gabbata. [14] »A był dzień Przygotowania do Wielkanocy, godzina mniej więcej szósta. I znowu mówi do Żydów: Oto król wasz. [15] »A oni zawołali: Precz, precz z nim, ukrzyżuj go! A Piłat im rzecze: Króla waszego mam ukrzyżować? Odpowiedzieli na to najwyżsi kapłani: Nie mamy króla, tylko cesarza. [16] »I wydał go im na ukrzyżowanie. Zabrali tedy Jezusa i wyprowadzili. [17] »I tak krzyż dla siebie dźwigając, skierował się ku miejscu, zwanemu Trupią Głową, a po żydowsku Golgota. [18] »Tam go ukrzyżowali, a z nim dwóch innych z jednej i drugiej strony, Jezusa zaś pośrodku. [19] »Sporządził też Piłat napis i umieścił go na krzyżu. A było napisane: Jezus Nazareński, Król Żydowski. [20] »Napis ten czytało wielu Żydów, gdyż miejsce, gdzie ukrzyżowano Jezusa, niedaleko było od miasta: napisane zaś było po żydowsku, po grecku i po łacinie. [21] »Dlatego też najwyżsi kapłani mówili do Piłata: Nie pisz: Król Żydowski, ale iż sam powiedział: Jestem królem Żydowskim. [22] »Odpowiedział im Piłat: Com napisał, napisałem. [23] »Żołnierze zaś, kiedy go ukrzyżowali, wzięli szaty jego i podzielili na cztery części, dla każdego po jednej. Wzięli też i suknię, która była nie szyta, ale całodziana. [24] »Rzekli więc między sobą: Nie krajmy jej, ale los o nią rzućmy komu ma przypaść. A to, aby się wypełniło Pismo, które mówi: Podzielili między siebie szaty moje, a o suknię moją los rzucali. To właśnie uczynili żołnierze. [25] »A pod krzyżem Jezusowym stała matka jego i siostra matki jego, Maria Kleofasowa, oraz Maria Magdalena. [26] »Widząc zaś Jezus matkę swoją obecną i ucznia umiłowanego, rzekł do matki swojej: Niewiasto, oto syn twój. [27] »A potem do ucznia: Oto matka twoja. I od tej chwili wziął ją uczeń do siebie. [28] »Potem widząc Jezus, że wszystko się wykonało, aby się Pismo wypełniło, zawołał: Pragnę. [29] »A było tam naczynie pełne octu; włożyli tedy na trzcinę gąbkę w occie umoczoną i podali mu do ust. [30] »Jezus tedy gdy przyjął ocet, rzekł: Wykonało się. A skłoniwszy głowę, ducha oddał. [31] »Żeby jednak nie zostały ciała na krzyżu w szabat, było bowiem Przygotowanie, a dzień szabatu był tego roku niezwykle uroczysty, Żydzi prosili Piłata, aby im połamano nogi i zdjęto ich. [32] »Poszli przeto żołnierze i połamali nogi jednemu i drugiemu, którzy z nim byli ukrzyżowani. [33] »Ale gdy przyszli do Jezusa i zobaczyli, że już umarł, nie łamali mu nóg; [34] »tylko jeden z żołnierzy bok mu otworzył włócznią i od razu wypłynęła krew i woda. [35] »A ten, kto to widział, świadectwo wydał, i prawdziwe jest świadectwo jego. I on wie, że prawdę mówi, abyście i wy wierzyli. [36] »A i to też się stało, aby się wypełniło Pismo: Kości mu łamać nie będziecie. [37] »A na innym miejscu mówi Pismo: Zobaczą, kogo przebodli. [38] »A potem Józef z Arymatei, iż był uczniem Jezusa, choć ukrytym z obawy przed Żydami, prosił Piłata, żeby mógł zabrać ciało Jezusa. I Piłat pozwolił. Przyszedł więc i zabrał ciało Jezusa. [39] »Przyszedł też i Nikodem, ten, co raz w nocy odwiedził Jezusa, niosąc z sobą około stu funtów mirry z aloesem zmieszanej. [40] »I tak wzięli ciało Jezusa i owinęli je w prześcieradła lniane z wonnościami, jako jest obyczaj grzebać u Żydów. [41] »Na miejscu zaś, gdzie go ukrzyżowano, był ogród, a w tym ogrodzie grobowiec nowy, w którym jeszcze nikogo nie złożono. [42] »Tam ze względu na żydowski dzień Przygotowania, ponieważ grób był blisko, pochowano Jezusa. 
«  Ewangelia Jana 18 Ewangelia Jana 19 Ewangelia Jana 20  »


 Źródło tekstu: Polona - Ewangelia Święta [1937]Opis prezentowanego tekstu: Ewangelia Święta Pana Naszego Jezusa Chrystusa [+Dzieje Apostolskie]. Tłumaczenie Ks. Dra E. Grzymały. Tysiąc 41-szy. Towarzystwo świętego Pawła "Apostolstwa Prasy". Rzym - Częstochowa - Paryż : [1937?]. 362, 4, [2] strony. Sporo zmian w tekście w porównaniu z wydaniem z 1936 roku oraz Dzieje Apostolskie. Tekst i moduł opracowane przez BibliePolskie.pl