Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »A nazajutrz po szabacie zaraz z rana, gdy jeszcze było ciemno, przyszła do grobu Maria Magdalena i zobaczyła, że kamień był odsunięty.
[2] »Pobiegła przeto do Szymona Piotra i do tego ucznia, którego Jezus miłował i rzekła im: Zabrano Pana z grobu a nie wiemy gdzie go położono.
[3] »Poszedł więc Piotr i ten drugi uczeń i przyszli do grobu.
[4] »Biegli wprawdzie obaj, ale ów drugi uczeń prześcignął Piotra i przybył pierwszy do grobu.
[5] »Nachylił się i spostrzegł prześcieradła na ziemi, ale nie wszedł.
[6] »Po nim przyszedł Szymon Piotr i wszedł do grobu; zobaczył tam prześcieradła położone na ziemi
[7] »i chustkę, która była na głowie jego, a leżała nie razem z prześcieradłem, ale osobno zwinięta na jednym miejscu.
[8] »Wtedy i ten drugi uczeń wszedł, który wcześniej przyszedł do grobu; zobaczył i uwierzył.
[9] »Nie rozumieli bowiem jeszcze Pisma, iż miał zmartwychwstać.
[10] »I wrócili do siebie obaj uczniowie.
[11] »Maria stała przy grobie i płakała. I płacząc tak nachyliła się i zajrzała do grobu.
[12] »I spostrzegła dwóch aniołów w bieli, którzy siedzieli jeden u głowy, a drugi u nóg tam, gdzie pochowano ciało Jezusa.
[13] »Oni zapytali ją: Niewiasto, czemu płaczesz? Mówi im: Wzięto Pana mego a nie wiem, gdzie go położono.
[14] »A gdy to powiedziała, obróciła się za siebie i zobaczyła Jezusa stojącego; ale nie poznała, że to był Jezus.
[15] »Jezus pyta ją: Niewiasto, czemu płaczesz? kogo szukasz? A ona sądząc, że to był ogrodnik, rzekła doń: Panie, jeśliś ty go zabrał, powiedz mi, gdzieś go położył, a ja go zabiorę.
[16] »Rzecze do niej Jezus: Mario! Ona zaś, obracając się zawołała: Rabboni, to znaczy mistrzu:
[17] »Rzecze jej Jezus: Nie dotykaj mnie, bo jeszcze nie wstąpiłem do Ojca, ale idź do braci moich i powiedz im: Wstępuję do Ojca mojego i Ojca waszego, do Boga mojego i Boga waszego.
[18] »Poszła więc Maria Magdalena i oznajmiła uczniom: Widziałam Pana i to mi powiedział.
[19] »A wieczorem tego samego dnia, pierwszego dnia po szabacie, mimo iż drzwi mieszkania, gdzie się uczniowie zbierali, były zamknięte z obawy przed Żydami, wszedł Jezus i stanął między nimi, mówiąc: Pokój wam.
[20] »A mówiąc to pokazał im ręce i bok. I uradowali się uczniowie na widok Pana.
[21] »I znowu rzekł do nich: Pokój wam. Jako mnie posłał Ojciec, tak i ja was posyłam.
[22] »A mówiąc to, tchnął na nich i rzekł: Weźmijcie Ducha Świętego.
[23] »Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są zatrzymane.
[24] »A Tomasz jeden z dwunastu, nie był razem z nimi wtedy, kiedy przyszedł Jezus.
[25] »Rzekli mu tedy inni uczniowie: Widzieliśmy Pana. A on im odpowiedział: Jeśli nie ujrzę na jego rękach śladów po gwoździach, i nie włożę palca mego na miejsce gwoździ, i nie włożę ręki mojej w bok jego, nie uwierzę.
[26] »A po ośmiu dniach byli znowu uczniowie w domu a i Tomasz z nimi. Jezus wszedł przez zamknięte drzwi, stanął w pośrodku i rzekł: Pokój wam.
[27] »Potem mówi do Tomasza: Włóż tutaj palec twój i obejrzyj ręce moje; wyciągnij rękę swoją i włóż w bok mój, a nie bądź niedowiarkiem, ale wierzącym.
[28] »A Tomasz na to zawołał: Pan mój i Bóg mój!
[29] »Powiedział mu Jezus: Tomaszu, wierzysz, boś zobaczył; błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.
[30] »Wiele też i innych cudów uczynił Jezus wobec uczniów swoich, które nie zostały spisane w tej księdze.
[31] »A to zostało napisane, abyście wierzyli, że Jezus jest Chrystusem, Synem Bożym i abyście przez wiarę mieli życie w imię jego.