Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »Był pewien Faryzeusz, imieniem Nikodem, mąż znakomity u Żydów.
[2] »Ten przyszedł w nocy do Jezusa i oświadczył mu: Mistrzu, wiemy, żeś od Boga przyszedł jako nauczyciel, bo takich cudów, jakie ty czynisz, nikt działać nie może, jeśliby Boga z nim nie było.
[3] »Jezus odezwał się i rzekł do niego: Zaprawdę powiadam tobie, że jeśli się kto nie odrodzi, nie może wejść do królestwa Bożego.
[4] »A na to Nikodem: Jak może człowiek odrodzić się, będąc już starym? Czy może wejść na nowo do łona matki swojej i narodzić się po raz wtóry?
[5] »Odpowiedział Jezus: Zaprawdę powiadam ci, że kto się nie odrodzi z wody i z Ducha Świętego, nie może się dostać do królestwa Bożego.
[6] »Co się z ciała narodziło, ciałem jest, a co się z ducha narodziło, duchem jest.
[7] »Nie dziw się temu, żem powiedział: Musicie się odrodzić.
[8] »Wiatr wieje, gdzie chce; szum jego słyszysz, ale nie wiesz, skąd i dokąd idzie; tak samo się dzieje z każdym, kto z Ducha się narodził.
[9] »Odpowiedział Nikodem i rzekł: Jakże to być może?
[10] »Odpowiedział mu Jezus: Jesteś nauczycielem w Izraelu, a nie wiesz?
[11] »Zaprawdę powiadam ci, iż my, co wiemy, mówimy i cośmy widzieli, zaświadczamy, a świadectwa naszego przyjąć nie chcecie.
[12] »Jeżeli w sprawy doczesne, o których wam mówiłem, wierzyć nie chcecie, jakże uwierzycie, jeśli wam o niebieskich opowiadać będę!
[13] »Nikt nie wstąpił do nieba prócz tego, który z nieba zstąpił, Syna człowieczego, który jest w niebie.
[14] »Jak Mojżesz podwyższył węża na puszczy, tak musi być wywyższony Syn człowieczy,
[15] »ażeby każdy, kto weń uwierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.
[16] »Albowiem tak Bóg umiłował świat, iż Syna swego jednorodzonego dał, ażeby nikt, kto weń uwierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.
[17] »Bo nie posłał Bóg Syna swego na świat, żeby świat potępiał, lecz by przez niego świat się zbawił.
[18] »Kto wierzy weń, nie potępia siebie, a kto nie wierzy, już jest potępiony, iż nie uwierzył w imię jednorodzonego Syna Bożego.
[19] »A w tym jest potępienie, że światłość przyszła na świat, a ludzie umiłowali bardziej ciemności nad światłość, bo uczynki ich były złe.
[20] »Kto bowiem źle czyni, nienawidzi światłości i nie idzie do światłości, aby nie miał wyrzutów za uczynki swoje.
[21] »Kto zaś prawdę czyni, idzie do światłości, aby się okazały uczynki jego, iż według Boga się stały.
[22] »Potem poszedł Jezus i uczniowie jego do ziemi Judzkiej i tam z nimi przebywał i chrzcił.
[23] »Chrzcił też i Jan w Enon niedaleko od Salim, bo wody tam nie brakło, a lud podążał, żeby się ochrzcić.
[24] »Jan wtedy jeszcze nie był wtrącony do więzienia.
[25] »I pewnego razu powstał spór między uczniami Jana a Żydami w sprawie oczyszczania.
[26] »Zwrócili się więc do Jana i rzekli mu: Mistrzu, ten, co był z tobą za Jordanem, i o którym ty świadectwo wydałeś, też już chrzci, a wszyscy idą do niego.
[27] »Jan zaś odpowiedział: Człowiek nie może nic wziąć, jeżeliby mu z nieba nie dano.
[28] »Wy sami jesteście mi świadkami, iżem mówił, że nie jestem Chrystusem, alem tylko został przed nim posłany.
[29] »Jedynie oblubieniec ma oblubienicę; przyjaciel zaś oblubieńca, który stoi a słucha go, raduje się z głosu oblubieńca. Ta radość moja wypełniła się.
[30] »On ma rosnąć, a ja się umniejszać.
[31] »Kto z wysoka przychodzi, nad wszystkimi jest. A kto z ziemi pochodzi, do ziemi należy i o ziemi mówi. Kto z nieba przychodzi, nad wszystkimi jest.
[32] »Taki, co widział i słyszał, oznajmia, a nikt nie wierzy świadectwu jego.
[33] »Kto przyjął świadectwo jego, ten wyznał, że Bóg jest prawdziwy.
[34] »Ten, kogo Bóg posłał, głosi słowa Boże, bo nie pod miarę daje mu Bóg Ducha.
[35] »Ojciec miłuje Syna i wszystko podał w ręce jego.
[36] »Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne, a kto nie wierzy Synowi, nie ujrzy żywota, ale gniew Pański na nim spoczywa.