Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »A podobnie i w Ikonium zdarzyło się, że razem weszli do bóżnicy żydowskiej i przemawiali, tak że wielka liczba Żydów i Greków uwierzyła.
[2] »Ale Żydzi, którzy pozostali w niedowiarstwie, podburzyli i rozjątrzyli serca pogan na braci.
[3] »Zatrzymali się tam jednak przez czas dłuższy, śmiało sobie poczynając w Panu, który potwierdzał słowo łaski swojej, sprawiając, że przez ich ręce działy cię cuda i znaki.
[4] »A cała ludność miasta podzieliła się: jedni byli za Żydami, a drudzy za apostołami.
[5] »Ale kiedy wreszcie podniosła się burza ze strony pogan i Żydów, a i władza za tym była, żeby ich znieważyć i ukamienować,
[6] »(14:6a) oni zdając sobie z tego sprawę, schronili się do miast Likaońskich, Listry i Derby i po całej okolicy
[7] »(14:6b) i tam głosili ewangelię.
[8] »(14:7) Otóż w Listrze był pewien człowiek chory na nogi, chromy już od urodzenia, który nigdy się nie podniósł.
[9] »(14:8) Ten słuchał, jak Paweł przemawiał, a Paweł utkwił w nim wzrok i wiedząc, że ma wiarę w odzyskanie zdrowia,
[10] »(14:9) rzekł do niego głośno: Wstań prosto na nogi. A on podskoczył i chodził.
[11] »(14:10) A wtedy tłum, widząc to, co Paweł uczynił, podniósł głos wołając w narzeczu Likaońskim: Bogowie pod postacią ludzi zstąpili do nas.
[12] »(14:11) I Barnabę nazywali Jowiszem a Pawła Merkurym, bo przodował w mowie.
[13] »(14:12) Co więcej, kapłan Jowisza, który był przy wejściu do miasta, przyprowadził woły, przybrane w wieńce, do bramy i razem z ludem chciał złożyć ofiarę.
[14] »(14:13) Gdy to usłyszeli apostołowie, Barnaba i Paweł, rozdarłszy szaty swoje rzucili się między tłum wołając
[15] »(14:14) i tłumacząc: Ludzie, co czynicie? I my jesteśmy śmiertelnicy, wam podobni ludzie, a głosimy wam, abyście się od tych próżnych rzeczy do Boga żywego nawrócili, który uczynił niebo i ziemię i morze i wszystko, co na nich jest,
[16] »(14:15) i który za przeszłych wieków pozwolił poganom własnymi chodzić drogami.
[17] »(14:16) Wszakoż nie zostawił siebie bez świadectwa, błogosławiąc z nieba, zsyłając deszcze i czasy urodzajne, dając w obfitości pokarm i wesele sercom naszym.
[18] »(14:17) A to mówiąc, z trudem powściągnęli tłum, by im ofiar nie składał.
[19] »(14:18) Tymczasem nadeszli Żydzi z Antiochii i z Ikonium i podburzyli lud do tego stopnia, że Pawła ukamienowano i wyrzucono za miasto, sądząc, że nie żyje.
[20] »(14:19) Ale otoczony wokół przez uczniów podniósł się i wszedł do miasta a nazajutrz wyruszył z Barnabą do Derby.
[21] »(14:20) A gdy ogłosili Ewangelię temu miastu, i nawrócili wielu, wrócili do Listry, Ikonium i Antiochii,
[22] »(14:21) utwierdzając serca uczniów i napominając, aby trwali w wierze, bo przez wiele ucisków trzeba nam wejść do Królestwa Bożego.
[23] »(14:22) I gdy w każdym kościele wśród modlitwy i postu postanowili Kapłanów nad nimi, polecili ich Panu, w którego uwierzyli.
[24] »(14:23) Przechodząc zaś przez Pizydię, przyszli do Pamfilii.
[25] »(14:24) Po ogłoszeniu słowa Bożego w Perge dotarli do Atalii;
[26] »(14:25) a stąd odpłynęli do Antiochii, gdzie byli oddani łasce Bożej na dzieło, którego dokonali.
[27] »(14:26) Po przybyciu zaś zgromadzili kościół i opowiedzieli, jak wielkie rzeczy Bóg uczynił z nimi i jak otwarł poganom drzwi wiary.
[28] »(14:27) I przemieszkiwali niemały czas z uczniami.