Teksty » Ewangelia Święta + Dzieje Apostolskie - ks. E.Grzymała » Dzieje Apostolskie » Rozdział 15
«  Dzieje Apostolskie 14 Dzieje Apostolskie 15 Dzieje Apostolskie 16  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »Znaleźli się jednak niektórzy przybyli z Judzkiej ziemi, którzy nauczali braci: Jeśli się nie obrzeżecie według prawa mojżeszowego, nie możecie się zbawić. [2] »A ponieważ Paweł i Barnaba wszczęli z nimi spór niemały, postanowiono, żeby Paweł i Barnaba wraz z przedstawicielami strony przeciwnej udali się w tej sprawie do apostołów i starszych w Jerozolimie. [3] »Tak więc odprowadzeni przez kościół, szli przez Fenicję i Samarię, opowiadając o nawróceniu pogan i sprawiali wielką radość wszystkim braciom. [4] »Po przybyciu do Jerozolimy zostali przyjęci przez kościół, apostołów i starszych i opowiedzieli wszystko, co Bóg zdziałał przez nich. [5] »Na to powstali niektórzy z sekty faryzeuszów, którzy uwierzyli, i mówili, że trzeba ich obrzezać i nakazać im zachowanie Zakonu Mojżeszowego. [6] »Wobec tego zebrali się apostołowie i starsi, żeby sprawę rozpatrzyć, [7] »a po długiej rozprawie, podnosząc się Piotr, tak do nich przemówił: Mężowie bracia, wiecie, że już od dawna Bóg tak postanowił między nami, żeby przez usta moje poganie słyszeli słowo Ewangelii i uwierzyli. [8] »A Bóg, który zna serca, świadectwo swe okazał, dając im Ducha Świętego jako i nam; [9] »nie uczynił też żadnej różnicy między nami a nimi, oczyszczając przez wiarę ich serca. [10] »Czemuż teraz kusicie Boga, chcąc nałożyć na szyję uczniów jarzmo, którego ani ojcowie nasi ani my udźwignąć nie mogliśmy? [11] »Owszem sądzimy, że przez łaskę Pana Jezusa Chrystusa dostąpimy zbawienia, tak jak i oni. [12] »Na to całe zgromadzenie zamilkło; i słuchali, jak Barnaba i Paweł opowiadali, co za znaki i cuda zdziałał Bóg przez nich między poganami. [13] »A gdy oni przestali, odezwał się Jakub: Mężowie bracia, posłuchajcie mnie. [14] »Szymon opowiedział, jak to już na początku postanowił Bóg powołać z pomiędzy pogan lud dla imienia swego. [15] »Otóż z tym zgadzają się i przepowiednie proroków, jako jest napisane: [16] »A potem wrócę się i odbuduję przybytek Dawida, który upadł, i odnowię ruiny jego i podniosę go, [17] »aby i reszta ludzi szukała Pana i wszystkie narody, nad którymi było wzywane imię moje, powiada Pan, który to czyni. [18] »Znane jest od wieków Panu dzieło jego. [19] »Dlatego też sądzę, że nie trzeba niepokoić tych, co spośród pogan nawracają się do Boga, [20] »ale napisać do nich, żeby się powstrzymywali od pokarmów splugawionych przez bałwany, od rozpusty, mięsa zwierząt dławionych i krwi. [21] »Mojżesz bowiem od dawna ma w każdym mieście takich, którzy głoszą go po bóżnicach, gdzie go się czyta w każdy szabat. [22] »Wobec tego apostołowie, starsi i cały kościół postanowił, żeby wybrać spośród siebie ludzi i wysłać ich do Antiochii z Pawłem i Barnabą: Judę przydomkiem Barsabas i Sylę, przedniejszych wśród braci. [23] »I przez nich tak pisali: Apostołowie i starsi bracia braciom z pogan w Antiochii, Syrii i Cylicji życzą zdrowia. [24] »Ponieważ słyszeliśmy, że niektórzy z nas zaniepokoili was nauką, wprowadzając zamieszanie w dusze wasze, którym jednak my nie daliśmy zlecenia, [25] »przeto postanowiliśmy na ogólnym zebraniu wybrać ludzi i wysłać ich do was z naszymi najdroższymi Barnabą i Pawłem, [26] »ludźmi, którzy dali życie swoje dla imienia Pana naszego Jezusa Chrystusa. [27] »Posyłamy więc do was Judę i Sylę, którzy wam ustnie to samo powiedzą. [28] »Otóż wydało się Duchowi Świętemu i nam, żeby nie nakładać na was więcej ciężaru nad to, co konieczne: [29] »to znaczy abyście się powstrzymywali od pokarmów ofiarowanych bałwanom, krwi, mięsa zwierząt dławionych i rozpusty; wystrzegając się tego, dobrze uczynicie. Bądźcie zdrowi. [30] »Tak tedy wyprawieni udali się do Antiochii i, zwoławszy gminę, oddali list. [31] »Oni zaś, gdy go przeczytali, ucieszyli się z pociechy. [32] »A Juda i Syla, którzy byli również prorokami, długimi naukami pocieszali i utwierdzali braci. [33] »Zatrzymali się tam czas niejaki, a potem rozstali się z braćmi w pokoju, wracając do tych, którzy ich wysłali. [34] »Ale Syli podobało się tam pozostać, a tylko sam Juda poszedł do Jerozolimy. [35] »Paweł zaś i Barnaba mieszkali w Antiochii, ucząc i głosząc wraz z wielu innymi słowo Boże. [36] »Po kilku dniach rzekł Paweł do Barnaby: Wróćmy się i odwiedźmy braci we wszystkich miastach, gdzieśmy głosili słowo Boże i zobaczmy, jak się mają. [37] »A Barnaba chciał zabrać z sobą również Jana, zwanego Markiem. [38] »Ale Paweł mu przedkładał, że takiego, który się odłączył od nich w Pamfilii i nie chciał iść z nimi na pracę, nie należało brać z sobą. [39] »I powstało z tego nieporozumienie do tego stopnia, że się rozstali z sobą; Barnaba wziął z sobą Marka i odpłynął na Cypr. [40] »A Paweł wziął sobie Sylę i pojechał, polecony od braci łasce Bożej; [41] »i obchodził Syrię i Cylicję, utwierdzając kościoły i nakazując, żeby zachowywano przykazania apostołów i starszych. 
«  Dzieje Apostolskie 14 Dzieje Apostolskie 15 Dzieje Apostolskie 16  »


 Źródło tekstu: Polona - Ewangelia Święta [1937]Opis prezentowanego tekstu: Ewangelia Święta Pana Naszego Jezusa Chrystusa [+Dzieje Apostolskie]. Tłumaczenie Ks. Dra E. Grzymały. Tysiąc 41-szy. Towarzystwo świętego Pawła "Apostolstwa Prasy". Rzym - Częstochowa - Paryż : [1937?]. 362, 4, [2] strony. Sporo zmian w tekście w porównaniu z wydaniem z 1936 roku oraz Dzieje Apostolskie. Tekst i moduł opracowane przez BibliePolskie.pl