Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »A gdy się wypełniały dni Pięćdziesiątnicy, byli wszyscy razem na tym samym miejscu.
[2] »Aż tu nagle rozległ się z nieba szum, jak gdyby wicher gwałtowny się zerwał, i wypełnił cały dom, w którym siedzieli.
[3] »I ukazały się im rozdzielone języki jakby z ognia, który spoczął na każdym z nich.
[4] »I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym i zaczęli mówić różnymi językami, według tego jak Duch Święty wymawiać im dawał.
[5] »A mieszkali w Jerozolimie Żydzi, ludzie bogobojni, ze wszystkich narodów, jakie są pod niebem.
[6] »I na ten głos zbiegło się całe mnóstwo i osłupieli, bo każdy słyszał, jak mówili jego własną mową.
[7] »To też zdumiewali się wszyscy i dziwili, mówiąc: Czyż oto ci, co mówią, nie są Galilejczykami?
[8] »Jakim tedy sposobem usłyszeliśmy, każdy z nas, swój język rodzinny?
[9] »Partowie i Medowie oraz Elamici; mieszkańcy Mezopotamii, Judei i Kappadocji, Pontu i Azji,
[10] »Frygii i Pamfilii, Egiptu i krajów libijskich, które leżą koło Cyreny i przychodnie z Rzymu,
[11] »zarówno Żydzi jak i prozelici, Kreteńczycy i Arabowie, słyszeliśmy ich głoszących w naszej mowie wielmożne sprawy Boże.
[12] »I wszyscy się zdumiewali i dziwili, mówiąc do siebie: Cóż to być może?
[13] »A inni wyśmiewali się z tego i mówili: Moszczu się opili.
[14] »A Piotr powstał z jedenastoma, podniósł głos swój i przemówił do nich: Mężowie żydowscy i wy wszyscy, którzy mieszkacie w Jerozolimie, niech wam to będzie wiadomym i posłuchajcie słów moich.
[15] »Nie są bowiem pijani ci, jak wam się zdaje, gdyż jest godzina trzecia dnia.
[16] »Ale zaszło to, co było już przepowiedziane przez proroka Joela:
[17] »Stanie się w ostatnie dni, mówi Pan, wyleję Ducha mego na wszelkie ciało i prorokować będą synowie wasi i córki wasze; młodzieńcy wasi widzenia mieć będą, a starcom waszym sny się śnić będą.
[18] »Tak zaiste, w owe dni wyleję Ducha mego na sługi i służebnice moje i prorokować będą.
[19] »I cuda uczynię na niebie w górze i znaki na ziemi nisko, krew i ogień i kłęby dymu.
[20] »Słońce obróci się w ciemności a księżyc w krew pierwej, nim przyjdzie dzień Pański wielki i jawny.
[21] »I stanie się, że ktokolwiek wezwie imienia Pańskiego, zbawiony będzie.
[22] »Mężowie Izraelscy, posłuchajcie tych słów: Jezusa z Nazaretu, męża, którego Bóg uwierzytelnił u was przez wszelkie dzieła, cuda i znaki, jakich Bóg dokonał przezeń pośród was, jak sami o tym wiecie,
[23] »tegoście wydanego przejrzeniem i przeznaczeniem Bożym przez ręce niezbożników umęczyli i zgładzili.
[24] »Ale Bóg wskrzesił go, krusząc więzy śmierci, gdyż nie było możliwe, żeby ona zatrzymać go miała.
[25] »O nim bowiem mówi Dawid: Miałem zawsze Pana przed sobą; bo on stoi po prawicy mojej, abym się nie zachwiał.
[26] »Dlatego rozradowało się serce moje i uweselił się język mój a i ciało moje odpocznie w nadziei.
[27] »Albowiem nie zostawisz duszy mojej w piekle ani nie pozwolisz świętemu twemu oglądać skażenia.
[28] »Pokazałeś mi drogi żywota i napełnisz mnie radością przed obliczem twoim.
[29] »Mężowie bracia, niech mi wolno będzie śmiało wam powiedzieć o patriarsze Dawidzie, że umarł i został pogrzebiony a grób jego jest u nas aż po dziś dzień.
[30] »Otóż on prorokiem będąc i wiedząc, że Bóg obiecał mu pod przysięgą, iż potomek z jego rodu zasiędzie na jego stolicy,
[31] »prorokował o zmartwychwstaniu Chrystusa. O nim powiedział, że nie został zatrzymany przez śmierć ani ciało jego nie doznało skażenia.
[32] »Tego Jezusa wskrzesił Bóg, czego my wszyscy jesteśmy świadkami.
[33] »Prawicą tedy Bożą wyniesiony, i otrzymawszy od Ojca obietnicę Ducha Świętego, wylał go, jak to widzicie i słyszycie.
[34] »Przecież Dawid do nieba nie wstąpił, a on właśnie powiedział: Rzekł Pan Panu memu: siądź po prawicy mojej,
[35] »aż położę nieprzyjacioły twoje podnóżkiem stóp twoich.
[36] »Niechaj tedy wie z całą pewnością cały dom Izraelski, że Panem i Chrystusem postanowił Bóg tego Jezusa, któregoście wy ukrzyżowali.
[37] »A gdy to usłyszeli, skruszyły się ich serca i rzekli do Piotra i do innych apostołów: Co mamy czynić, mężowie bracia?
[38] »A Piotr im na to: Pokutę czyńcie (mówi), i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego.
[39] »Albowiem dla was jest obietnica i dla dzieci waszych i dla wszystkich, którzy są daleko, a których powoła Pan Bóg nasz.
[40] »I wielu innymi słowy przekonywał ich i upominał mówiąc: Ratujcie się od tego narodu przewrotnego.
[41] »Ci więc którzy przyjęli jego słowa, zostali ochrzczeni; i przybyło dnia tego dusz około trzech tysięcy.
[42] »A trwali w nauce apostolskiej i w uczestnictwie łamania chleba i w modlitwach.
[43] »I każdą duszę ogarniała bojaźń; wiele bowiem cudów i znaków działo się przez apostołów w Jerozolimie i wszyscy byli w wielkim strachu.
[44] »A wszyscy, którzy uwierzyli, trzymali się razem i mieli wszystko wspólne.
[45] »Majętności i dobytek sprzedawali i obdzielali tym wszystkich według potrzeby każdego.
[46] »Codziennie też przebywali jednomyślnie w kościele, a łamiąc chleb po domach, pożywali pokarm z radością i w prostocie serca.
[47] »Chwalili Boga i mieli łaskę u całego ludu. A Pan z każdym dniem przyłączał do nich tych, co się zbawić mieli.