| 1. | ZOFII.UWSP.IJP Biblia Królowej Zofii - Transkrypcja [2005] | (30:3) „Gdyż kto z mężow zaślubi Panu albo się zawiąże przysięgą, nie uczyni wzruszonego słowa swego, ale wszytko, coż ślubi, napełni. |
| 2. | BRZESKA.TRANS. Biblia Brzeska - transliteracja [1563] | (30:3) Mąż iesliby co poslubił Panu, abo iżby sie nacz przysięgą obowiązał, niech nie łamie słowa swego, ale cokolwiek vsty wyrzecze, to skutkiem niech wypełni. |
| 3. | WUJEK.1923 Biblia Jakuba Wujka [1923] | (30:3) Jeźli który mąż ślubi co Panu, albo się obowiąże przysięgą, nie złamie słowa swego, ale wszystko, co obiecał, wypełni. |
| 4. | GDAŃSKA.1881 Biblia Gdańska [1881?] | (30:3) Jeźliby mąż poślubił ślub Panu, albo też przysięgę uczynił, obowiązkiem obowiązawszy duszę swoję, nie złamie słowa swego: według wszystkiego coby wyszło z ust jego, uczyni. |
| 5. | GDAŃSKA.2017 Uwspółcześniona Biblia Gdańska [2017] | Jeśli mężczyzna złoży PANU ślub lub przysięgę i zwiąże swoją duszę zobowiązaniem, to nie złamie swego słowa; wypełni wszystko według tego, co wyszło z jego ust. |
| 6. | CYLKOW Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu [1883-1914] | (30:3) Jeżeliby kto ślubował ślub Wiekuistemu, albo złożył przysięgę, związawszy zarzeczeniem duszę swoję, niechaj nie naruszy słowa swojego: podług wszystkiego, co wyszło z ust jego, niechaj spełni. |
| 7. | KRUSZYŃSKI Kruszyński - Przekłady Starego Testamentu [1926-1939] | (30:3) Gdy człowiek składa ślub Panu, albo składa przysięgę, zobowiązując samego siebie, nie naruszy swego słowa; wypełni wszystko, co wyszło z ust jego. |
| 8. | MIESES Mieses - Pięcioksiąg [1931] | (30:3) „Mężczyzna, skoro będzie ślubował ślubowanie Wiekuistemu, alboteż złoży przysięgę, zabraniając osobie swojej czegoś, – niech nie znieważa słowa swego, [lecz] niech wszystko wykonywuje, – tak, jak z ust jego wyszło. |
| 9. | TYSIĄCL.WYD5 Biblia Tysiąclecia - wyd.5 [2000] | (30:3) Jeśli mężczyzna złoży ślub Panu albo zobowiąże się do czegoś przysięgą, nie może łamać swego słowa, ale winien wypełnić dokładnie to, co wyrzekł swymi ustami. |
| 10. | BRYTYJKA Biblia warszawska (brytyjka) [1975] | (30:3) Jeżeli mężczyzna złoży Panu ślub albo przysięgę, zobowiązując się do wstrzemięźliwości, to niech nie łamie swego słowa, lecz wykona wszystko, co wychodzi z jego ust. |
| 11. | WARSZ.PRASKA Biblia warszawsko-praska [1997] | (30:3) Jeśli jakiś człowiek złoży ślub Bogu i przysięgą sam się zobowiąże do spełnienia jakiegoś czynu, to nie wolno mu złamać takiego słowa. Musi wykonać wszystko, do czego zobowiązał się własnymi ustami. |
| 12. | ŚLĄSKIE.TOW.BIB. Nowa Biblia Gdańska [2012] | (30:3) Jeśli ktoś ślubował ślub WIEKUISTEMU, albo złożył przysięgę i związał obowiązkiem swoją duszę niech nie naruszy swojego słowa; niech spełni według wszystkiego, co wyszło z jego ust. |
| 13. | EIB.BIBLIA.2016.LIT Biblia to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza - liter. [2016] | (30:3) Jeśli jakiś mężczyzna złoży PANU ślub lub przysięgę i w ten sposób podejmie jakieś zobowiązanie, to nie złamie danego słowa, lecz postąpi zgodnie z tym, co powiedział. |