| 1. | PS.FLORIAŃSKI Psałterz floriański - transkrypcja IJP PAN [1399] | (43:27) Bo uśmierzyła sie jest w prosze dusza nasza, smarszczył sie jest na ziemi brzuch nasz. |
| 2. | PS.PUŁAWSKI Psałterz puławski - transkrypcja IJP PAN [1470] | (43:27) Bo uśmierzyła sie jest w prosze dusza nasza, smarszczył sie na ziemi brzuch nasz. |
| 3. | BRZESKA.TRANS. Biblia Brzeska - transliteracja [1563] | (44:26) Abowiem dusza nasza złożona iest rowno z prochem, a żywot nasz przysechł ku ziemi. |
| 4. | WUJEK.1923 Biblia Jakuba Wujka [1923] | (44:26) Albowiem poniżona jest w prochu dusza nasza, przylgnął do ziemie brzuch nasz. |
| 5. | GDAŃSKA.1881 Biblia Gdańska [1881?] | (44:26) Albowiem potłoczona jest aż do prochu dusza nasza, a przylgnął do ziemi żywot nasz. |
| 6. | GDAŃSKA.2017 Uwspółcześniona Biblia Gdańska [2017] | Nasza dusza bowiem pogrążyła się w prochu, nasz brzuch przylgnął do ziemi. |
| 7. | PS.BYCZ.1854 Psalmy Dawida - Paweł Byczewski [1854] | (44:26) Bo schyliło-się, do-prochu, ciało-naszé; przylgnęło, do-ziemi, sercé-naszé. |
| 8. | GÖTZE.1937 Księga Psalmów - Bolesław Götze [1937] | (44:26) Albowiem aż do pyłu schylona jest dusza nasza, a żywot nasz przylgnął do ziemi. |
| 9. | CYLKOW Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu [1883-1914] | (44:25) Bo poniżona do prochu dusza nasza, przylgnął do ziemi żywot nasz. |
| 10. | KRUSZYŃSKI Kruszyński - Przekłady Starego Testamentu [1926-1939] | (44:26) Albowiem pochylona aż do pyłu dusza nasza, przylgnął do ziemi żywot nasz! |
| 11. | ASZKENAZY Fryderyk Aszkenazy - Chwała Boża (Psałterz Dawidowy) [1927-1930] | (44:26) Iż dusza nasza przypadła do prochu, przylgło cielsko nasze do ziemi – |
| 12. | BIERNACKI.1937 Biernacki - Psalmy i Pieśń nad Pieśniami (wersety) [1937] | Albowiem w prochu upokorzonem jest życie nasze, – żywot nasz wyschły do ziemi przywarł… |
| 13. | STAFF.1937 Księga Psalmów - Leopold Staff [1937] | (43:25) W prochu leży dusza nasza, * żywot nasz przylgnął do ziemi. |
| 14. | SZERUDA Jan Szeruda - Księga Amosa i Psalmów [1938+1957] | (44:26) Powalona bowiem w proch jest dusza nasza, przylgnęło do ziemi ciało nasze. |
| 15. | TYSIĄCL.WYD1 Biblia Tysiąclecia - wyd.1 [1965] | (43:26) Bo w proch runęła nam dusza, przylgnęliśmy łonem do ziemi. |
| 16. | TYSIĄCL.WYD5 Biblia Tysiąclecia - wyd.5 [2000] | (44:25) Albowiem dusza nasza pogrążyła się w prochu, a ciało przywarło do ziemi. |
| 17. | BRYTYJKA Biblia warszawska (brytyjka) [1975] | (44:26) Powalona bowiem w proch jest dusza nasza, Przylgnęło do ziemi ciało nasze. |
| 18. | WARSZ.PRASKA Biblia warszawsko-praska [1997] | (44:26) Dusze nasze poniżone w prochu, nasze łona przywarły do ziemi. |
| 19. | ŚLĄSKIE.TOW.BIB. Nowa Biblia Gdańska [2012] | (44:26) Nasza dusza jest poniżona aż do prochu; nasze życie przylgnęło aż do ziemi. |
| 20. | EIB.BIBLIA.2016.LIT Biblia to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza - liter. [2016] | (44:26) Oto prochu dosięgła nasza dusza, Powaleni przywarliśmy do ziemi. |
| 21. | TOR.PRZ.2023 Przekład toruński [2023] | Ponieważ nasza dusza zanurzyła się w prochu, nasz brzuch przylgnął do ziemi. |