| 1. | ZOFII.UWSP.IJP Biblia Królowej Zofii - Transkrypcja [2005] | A on k niemu rzecze: „Z prawem jest rzeczono jego jimię Jakob, boć mi to już drugi raz uczynił: pirworodztwo me mnie wziął a tak wziął i pożegnanie moje”. I lepak oćcu rzecze: „Azaś mnie takież nie chował pożegnania?” |
| 2. | BRZESKA.TRANS. Biblia Brzeska - transliteracja [1563] | Tedy on rzekł, Prawdziwieć go nazwano Iakobem: Abowiem, mię iuż dwa kroć podszedł, Naprzod mi odiął pierworodztwo, A teraz przechwycił błogosławieństwo moie, A ktemu rzekł, Izażeś też mnie niezostawił błogosławieństwa żadnego: |
| 3. | WUJEK.1923 Biblia Jakuba Wujka [1923] | A on zatem przydał: Słusznieć nazwano jest imię jego Jakób; podszedł mię bowiem już oto drugi raz: pierworodzeństwo moje przedtem wziął, a teraz powtóre podchwycił błogosławieństwo moje. I zaś do ojca: Izali, prawi, nie zostawiłeś i mnie błogosławieństwa? |
| 4. | GDAŃSKA.1881 Biblia Gdańska [1881?] | Tedy Ezaw rzekł: Słusznieć nazwano imię jego Jakób, podszedł mię bowiem już dwa kroć; pierworodztwo moje wziął, a teraz oto odniósł błogosławieństwo moje. I rzekł: Toś mi nie zachował błogosławieństwa? |
| 5. | GDAŃSKA.2017 Uwspółcześniona Biblia Gdańska [2017] | Ezaw powiedział: Czy nie słusznie nadano mu imię Jakub? Podszedł mnie bowiem już dwukrotnie: wziął moje pierworództwo, a teraz zabrał moje błogosławieństwo. I zapytał: Czy nie zachowałeś dla mnie błogosławieństwa? |
| 6. | NEUFELD.1863 Pięcioksiąg Mojżesza dla Żydów-Polaków [1863] | I rzekł: czy dla tego nazwano imię jego Jakob (podejdźie), że mnie oto dwa razy podszedł? pierworodztwo moje wziął już, a oto teraz wziął i błogosławieństwo moje, i rzekł: czyż nie zachowałeś dla mnie błogosławieństwa? |
| 7. | CYLKOW Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu [1883-1914] | I rzekł: „Czyż nie dla tego nazwano imię jego Jakób! I podszedł mnie już dwukrotnie: pierworodztwo moje odebrał, a oto teraz odebrał i błogosławieństwo moje!” I rzekł: „Czyś nie zachował dla mnie błogosławieństwa?” |
| 8. | KRUSZYŃSKI Kruszyński - Przekłady Starego Testamentu [1926-1939] | I odrzekł Ezaw: „Słusznie też nazwano imię jego Jakób, oto już drugi raz mnie podszedł: zabrał mi prawo starszeństwa i oto teraz zabrał moje błogosławieństwo!” I dodał: „Czyżeś nie zachował dla mnie błogosławieństwa?” |
| 9. | MIESES Mieses - Pięcioksiąg [1931] | Tenże [=Ezaw] zaś powiedział: „Wszak nazwano go Jakóbem, więc podszedł [wajjakěbēni] mnie już dwukrotnie: „Zabrał pierworodztwo moje, a teraz oto moje wziął błogosławieństwo”, i rzekł: „Izali nie udzielisz mi błogosławieństwa?” |
| 10. | SPITZER.1937 Salomon Spitzer - Księga Genesis [1,1-34,31] [1937] | Więc rzekł: – Czyż nazwano imię jego Jaakob, ponieważ podszedł mnie on już dwukrotnie? Pierworodztwo moje odebrał, a teraz odebrał błogosławieństwo moje! I rzekł: – Czyż nie zachowałeś dla mnie błogosławieństwa? |
| 11. | TYSIĄCL.WYD5 Biblia Tysiąclecia - wyd.5 [2000] | A wtedy Ezaw: Nie darmo dano mu imię Jakub! Dwukrotnie mnie już podszedł: pozbawił mnie mego przywileju pierworodztwa, a teraz odebrał za mnie błogosławieństwo. I zapytał: Czy nie zachowałeś dla mnie błogosławieństwa? |
| 12. | BRYTYJKA Biblia warszawska (brytyjka) [1975] | Wtedy rzekł: Słusznie nazwano go Jakub, podszedł mnie bowiem już dwukrotnie, wziął moje pierworodztwo, a teraz wziął moje błogosławieństwo. I rzekł jeszcze: Czy nie zachowałeś i dla mnie błogosławieństwa? |
| 13. | WARSZ.PRASKA Biblia warszawsko-praska [1997] | Na to rzekł Ezaw: Czyż na darmo dano mu imię Jakub, to znaczy: oszust? Podszedł mnie już dwa razy: pozbawił mnie prawa pierworodztwa, a teraz zabrał także błogosławieństwo, które było przeznaczone dla mnie. Potem zapytał: Czy nie zachowałeś i dla mnie błogosławieństwa? |
| 14. | ŚLĄSKIE.TOW.BIB. Nowa Biblia Gdańska [2012] | A Esaw powiedział: Czy nie dlatego jego imię nazwano Jakób. Zatem podszedł mnie już dwukrotnie: Odebrał moje pierworództwo, a oto teraz odebrał też moje błogosławieństwo. I powiedział: Czy nie zachowałeś dla mnie błogosławieństwa? |
| 15. | EIB.BIBLIA.2016.LIT Biblia to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza - liter. [2016] | Słusznie nazwano go Jakub – zawołał Ezaw. – Podszedł mnie już dwukrotnie. Wziął moje pierworództwo, a teraz – błogosławieństwo. I zapytał: Czy nie zachowałeś błogosławieństwa również dla mnie? |