Odpowiadasz na:- ~Gustaw7 mies. temu [13 października, g.12:04]
- Jasne, bardziej merytorycznie od strony językowej na podstawie powyższego fragmentu 2 Kor 5.
1) "A tym, który nas do tego samego urobił, jest Bóg". Koślawe i mętne.
2) "jesteśmy nieobecni od Pana" - nie po polsku
3) "Chodzimy bowiem przez wiarę, a nie przez wzrok" - jw.
4) "Znając więc grozę Pana" - groza Pana urzeka urodą i jasnością.
5) " jesteśmy objawieni Bogu" - polszczyzna na najwyższym poziomie.
6) średniki kłócące się z duchem polszczyzny - przeurocze.
7) itp. - ogólnie zdania napisane drętwo, mgliście, nienaturalną, sztuczną polszczyzną, jak pisał o takich "projektach" prof. M. Piela: "wzniośle ciemno". Ni po polsku, ni jasno. Na co to komu? Chyba tylko dla większego galimatiasu teologicznego, bo wiele takich mglistych i niby polskich zdań może być impulsem do mistycznych, alegorycznych odczytań prostych, niemetaforycznych wersetów.
Zostaw odpowiedź
|