Odpowiadasz na:- ~barjaktor6 mies. temu [14 listopada, g.23:02]
- Kontynuuję, bo to co dotyczy czasownika, jest niewiele lepiej z rzeczownikiem. Użyję przykładu rzeczownika: ἀπόστολος (apostolos) - "apostoł". Rzeczownik grecki (jak polski) odmienia się przez przypadki i liczby. Angielski zachowuje śladową odmianę (dopełniacz 's), resztę funkcji przypadków olewając.
ODMIANA W LICZBIE POJEDYNCZEJ I MNOGIEJ (deklinacja I):
GRECKI = POLSKI = ANGIELSKI
ἀπόστολος = apostoł = apostle = Mianownik (Nom.), lp
ἀποστόλου = apostoła = apostle = Dopełniacz (Gen.), lp
ἀποστόλῳ = apostołowi = apostle = Celownik (Dat.), lp
ἀπόστολον = apostoła = apostle = Biernik (Acc.), lp
ἀπόστολε = apostole! = apostle! = Wołacz (Voc.), lp
ἀπόστολοι = apostołowie = apostles = Mianownik (Nom.), lm
ἀποστόλων = apostołów = apostles = Dopełniacz (Gen.), lm
ἀποστόλοις = apostołom = apostles = Celownik (Dat.), lm
ἀποστόλους = apostołów = apostles = Biernik (Acc.), lm
ἀπόστολοι = apostołowie! = apostles! = Wołacz (Voc.), lm
Grecki i polski mają oddzielne, syntetyczne formy dla każdego przypadku. W angielskim "apostle" ma tylko dwie formy: apostle i apostles. Tłumacząc z angielskiego, tłumacz musi "zgadywać" oryginalny przypadek grecki, co jest po prostu głupie i nieodpowiedzialne.
Zostaw odpowiedź
|