Teksty » Uwspółcześniona Biblia Gdańska » 1 Księga Kronik » Rozdział 16
«  1 Księga Kronik 15 1 Księga Kronik 16 1 Księga Kronik 17  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »A gdy przynieśli arkę Boga i umieścili ją pośrodku namiotu wzniesionego przez Dawida, złożyli całopalenia i ofiary pojednawcze przed Bogiem. [2] »A gdy Dawid skończył składanie całopaleń i ofiar pojednawczych, błogosławił lud w imię PANA. [3] »I rozdał wszystkim Izraelitom, tak mężczyźnie, jak i kobiecie, po bochenku chleba i po kawałku mięsa oraz po bukłaku wina [4] »Ustanowił też niektórych Lewitów sługami przed arką PANA, aby wspominali i chwalili go , i dziękowali PANU, Bogu Izraela: [5] »Asafa, naczelnika, a po nim Zachariasza, Jejela, Szemiramota, Jechiela, Mattitiasza, Eliaba, Benajasza i Obed-Edoma: Jejela do gry na instrumentach: cytrach i harfach, a Asafa – na cymbałach; [6] »A kapłanów Benajasza i Jachaziela, aby stali nieustannie z trąbami przed arką przymierza Boga. [7] »Wtedy w tym dniu Dawid postanowił po raz pierwszy, aby Asaf i jego bracia chwalili PANA tym psalmem [8] »Wysławiajcie PANA, wzywajcie jego imienia, opowiadajcie między narodami sprawy jego. [9] »Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich jego cudach. [10] »Chlubcie się jego świętym imieniem, niech się raduje serce szukających PANA. [11] »Szukajcie PANA i jego mocy, szukajcie zawsze jego oblicza. [12] »Przypominajcie sobie dzieła, które czynił, jego cuda i wyroki jego ust. [13] »Wy, potomkowie Izraela, jego sługi; wy, synowie Jakuba, jego wybrańcy! [14] »On jest PANEM, naszym Bogiem, jego sądy na całej ziemi. [15] »Pamiętajcie zawsze o jego przymierzu, o słowie, które nakazał po tysiąc pokoleń; [16] »O przymierzu , które zawarł z Abrahamem, i o przysiędze złożonej Izaakowi. [17] »Ustanowił je jako prawo dla Jakuba, jako wieczne przymierze dla Izraela; [18] »Mówiąc: Tobie dam ziemię Kanaan jako dział waszego dziedzictwa; [19] »Kiedy było was niewielu, byliście nieliczni i obcy w niej. [20] »I wędrowali od narodu do narodu, z jednego królestwa do innego ludu; [21] »Nikomu nie pozwolił ich krzywdzić, nawet karcił królów z ich powodu, mówiąc [22] »Nie dotykajcie moich pomazańców, a moim prorokom nie czyńcie nic złego. [23] »Śpiewaj PANU, cała ziemio, opowiadajcie dzień po dniu o jego zbawieniu. [24] »Głoście wśród narodów jego chwałę, pośród wszystkich ludów – jego cudowne dzieła; [25] »Wielki bowiem jest PAN i godny wszelkiej chwały, straszliwszy nad wszystkich bogów; [26] »Gdyż wszyscy bogowie narodów bożkami, a PAN uczynił niebiosa. [27] »Chwała i cześć przed nim, moc i radość w jego przybytku. [28] »Oddajcie PANU, rodziny narodów, oddajcie PANU chwałę i moc. [29] »Oddajcie PANU chwałę jego imienia. Przynoście dary i przychodźcie przed jego oblicze. Oddajcie PANU pokłon w ozdobie świętości. [30] »Zadrżyj przed nim, cała ziemio. Świat będzie utwierdzony, aby się nie poruszył. [31] »Niech się weselą niebiosa i niech się raduje ziemia, niech mówią wśród narodów: PAN króluje! [32] »Niech zaszumi morze i to, co je napełnia, niech radują się pola i wszystko, co jest na nich. [33] »Wtedy radośnie wykrzykną leśne drzewa przed PANEM, bo idzie, aby sądzić ziemię. [34] »Wysławiajcie PANA, bo jest dobry, bo jego miłosierdzie trwa na wieki. [35] »I mówcie: Zbaw nas, BOŻE naszego zbawienia, i zgromadź nas, i wybaw nas od pogan, abyśmy wielbili twoje święte imię i chlubili się twoją chwałą. [36] »Błogosławiony PAN, Bóg Izraela, na wieki wieków. I cały lud powiedział: Amen i chwalił PANA. [37] »I Dawid zostawił tam przed arką przymierza PANA Asafa i jego braci, aby nieustannie pełnili służbę przed arką, według potrzeby każdego dnia; [38] »Także Obed-Edoma i ich braci, sześćdziesięciu ośmiu; a Obed-Edoma, syna Jedutuna, i Chosę uczynił odźwiernymi. [39] »Kapłana Sadoka i jego braci kapłanów pozostawił przed przybytkiem PANA na wyżynie w Gibeonie; [40] »Aby składali PANU nieustannie, rano i wieczorem, całopalenia na ołtarzu całopaleń, zgodnie ze wszystkim, co jest napisane w Prawie PANA, które nadał on Izraelowi; [41] »A z nimi pozostawił Hemana i Jedutuna oraz resztę wybranych, imiennie wyznaczonych, aby chwalili PANA, bo jego miłosierdzie trwa na wieki. [42] »I u nich, u Hemana i Jedutuna, pozostawił trąby i cymbały dla grających na tych i na innych instrumentach muzycznych dla Boga. Synowie zaś Jedutuna byli odźwiernymi. [43] »Potem cały lud się rozszedł, każdy do swego domu. Dawid też wrócił, aby błogosławić swojemu domowi. 
«  1 Księga Kronik 15 1 Księga Kronik 16 1 Księga Kronik 17  »


 Źródło tekstu: Fundacja Wrota NadzieiOpis prezentowanego tekstu: Projekt realizowany przez Fundację Wrota Nadziei, uwspółcześniający archaiczną gramatykę i słownictwo Biblii Gdańskiej z roku 1632. Wydawca wyraża zgodę na kopiowanie i rozpowszechnianie całości lub części publikacji, jednak bez czerpania z tego korzyści finansowych i bez wprowadzania jakichkolwiek zmian.