Teksty » Uwspółcześniona Biblia Gdańska » Księga Koheleta » Rozdział 3
«  Księga Koheleta 2 Księga Koheleta 3 Księga Koheleta 4  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Jest pora na wszystko i czas na każdą sprawę pod niebem. [2] »Jest czas rodzenia i czas umierania, czas sadzenia i czas wyrywania tego, co zasadzono; [3] »Czas zabijania i czas leczenia, czas burzenia i czas budowania; [4] »Czas płaczu i czas śmiechu, czas smutku i czas pląsów; [5] »Czas rzucania kamieni i czas zbierania kamieni, czas uścisków i czas powstrzymywania się od uścisków; [6] »Czas szukania i czas tracenia, czas zachowania i czas wyrzucania; [7] »Czas rozdzierania i czas zszywania, czas milczenia i czas mówienia; [8] »Czas miłowania i czas nienawiści, czas wojny i czas pokoju. [9] »Jaki pożytek ma ten, kto pracuje, z całego swego trudu? [10] »Widziałem pracę, którą Bóg dał synom ludzkim, aby się nią trudzili. [11] »Wszystko dobrze uczynił w swoim czasie. Włożył także świat w ich serca, mimo że człowiek nie zdoła pojąć dzieła, którego Bóg dokonuje od początku do końca. [12] »Dlatego wiem, że dla nich nie ma nic lepszego nad to, by się radowali i czynili dobrze za swego życia. [13] »Również i to, gdy każdy człowiek je i pije, i cieszy się dobrem całego swego trudu, jest darem Boga. [14] »Wiem i to, że cokolwiek czyni Bóg, będzie trwać na wieki. Nie można do tego nic dodać ani z tego odjąć, a Bóg czyni to, aby ludzie się go bali. [15] »To, co było, jest teraz, a to, co będzie, już było. Bóg bowiem żąda tego, co przeminęło. [16] »Widziałem jeszcze pod słońcem niegodziwość w miejscu sądu, a w miejscu sprawiedliwości – nieprawość. [17] »I powiedziałem w sercu: Bóg osądzi zarówno sprawiedliwego, jak i niegodziwego, gdyż tam będzie czas na osądzenie każdego zamiaru i uczynku. [18] »Powiedziałem w sercu o sprawie synów ludzkich: Oby Bóg im pokazał, aby wiedzieli, że są tylko zwierzętami. [19] »Bo jednakowy jest los synów ludzkich i los zwierząt. Jak umiera ten, tak umiera i tamto. Wszyscy mają jednakowe tchnienie, a nie ma człowiek przewagi nad zwierzęciem, gdyż wszystko jest marnością. [20] »Wszystko to idzie do jednego miejsca; wszystko jest z prochu i wszystko w proch się obraca. [21] »A któż wie, że duch synów ludzkich idzie w górę, a duch zwierzęcia zstępuje do ziemi? [22] »Dlatego zobaczyłem, że nie ma nic lepszego nad to, żeby człowiek się radował ze swoich dzieł, gdyż to jest jego dział. Któż bowiem doprowadzi go do tego , aby poznał to, co ma być po nim? 
«  Księga Koheleta 2 Księga Koheleta 3 Księga Koheleta 4  »


 Źródło tekstu: Fundacja Wrota NadzieiOpis prezentowanego tekstu: Projekt realizowany przez Fundację Wrota Nadziei, uwspółcześniający archaiczną gramatykę i słownictwo Biblii Gdańskiej z roku 1632. Wydawca wyraża zgodę na kopiowanie i rozpowszechnianie całości lub części publikacji, jednak bez czerpania z tego korzyści finansowych i bez wprowadzania jakichkolwiek zmian.