«  Księga Hioba 29 Księga Hioba 30 Księga Hioba 31  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Ukryj oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »A teraz śmieją się ze mnie młodsi ode mnie wiekiem, ci, których ojców nie chciałbym postawić przy psach moich stad. [2] »Niepotrzebna mi siła ich rąk, bo właściwie przepadła ich żywotność. [3] »Z niedostatku i niedożywienia ogryźliby nawet suchy step, nie mówiąc o pozostałościach wczorajszych ruin i zniszczeń. [4] »Zrywają z krzaków malwy i żywią się korzeniami jałowca. [5] »Wypędza się ich z ludzkich wspólnot i krzyczy się za nimi jak za złodziejami. [6] »Koczują zatem w stromiznach rzecznych jarów, w ziemnych i skalnych jamach. [7] »Zawodzą pomiędzy krzakami i schodzą się pod ostami -  [8] »ludzie podli, bez dobrej sławy, wygnani batem ze swej ziemi. [9] »A teraz jestem tematem ich przyśpiewki, stałem się ich powiedzonkiem. [10] »Brzydzą się mną, trzymają się ode mnie z dala i na mój widok nie wstrzymują się z pluciem. [11] »To dlatego, że Bóg poluźnił mój sznur i mnie upokorzył - właśnie dlatego nie hamują się przede mną. [12] »Z prawej strony powstaje banda wyrostków, celują w moje nogi, zaczynają mnie oblegać. [13] »Niszczą moją obronę, pragną mojej zguby, radzą sobie bez niczyjej pomocy. [14] »Podchodzą jak przez szeroki wyłom i przewalają się jak nad rozbitym murem. [15] »Opanowały mnie lęki, smagają jak wiatr moją godność; mój ratunek rozpłynął się niczym obłok. [16] »A teraz omdlewa we mnie moja dusza, dopadły mnie dni utrapienia. [17] »Noc dziurawi we mnie moje kości, nie ustają ci, którzy chcieliby mnie zagryźć. [18] »Z wielką siłą chwyta mnie Bóg za szaty, ściska mnie jak kołnierz mej tuniki. [19] »Rzucił mnie w błoto, upodobniłem się do prochu i popiołu. [20] »Krzyczę do Ciebie, lecz mi nie odpowiadasz. Stanąłem, lecz tylko mi się przypatrujesz. [21] »Okazałeś się dla mnie okrutny, prześladujesz mnie siłą swego ramienia. [22] »Unosisz mnie, każesz mi pędzić z wiatrem i sprawiasz, że potężnieje burza. [23] »Tak, wiem, że chcesz mnie wydać na śmierć, że mam się znaleźć w domu spotkania wszystkich żyjących. [24] »Czy jednak rozbitek nie wyciąga ręki? Czy w swym nieszczęściu nie woła o pomoc? [25] »Czy nie płakałem nad tymi, których dzień był ciężki, a moja dusza nie ubolewała nad potrzebującym? [26] »Tak, oczekiwałem szczęścia, a przyszło nieszczęście, spodziewałem się światła, a nastał mrok. [27] »Burzy się moje wnętrze i nie może się uspokoić, spotkały mnie dni utrapienia. [28] »Chodzę pociemniały, ale nie od słońca, wstaję i w zgromadzeniu wołam o pomoc. [29] »Stałem się bratem szakali i przyjacielem strusic. [30] »Moja skóra pociemniała i złuszcza się ze mnie, a moje kości spieczone od gorączki. [31] »Moja lutnia przygrywa do żałobnej pieśni, a mój flet wtóruje głosowi płaczących. 
«  Księga Hioba 29 Księga Hioba 30 Księga Hioba 31  »


 Źródło tekstu: Stare i Nowe Przymierze dla programu E-SwordOpis prezentowanego tekstu: Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza [przekład literacki]. Przekład z języka hebrajskiego, aramejskiego i greckiego. Wydanie 1. Ewangeliczny Instytut Biblijny. Poznań 2016. Tekst publikowany za zgodą Wydawcy (zgoda z dnia 20.12.2017 r.).