Teksty » Biblia to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza - liter. » Ewangelia Mateusza » Rozdział 22
«  Ewangelia Mateusza 21 Ewangelia Mateusza 22 Ewangelia Mateusza 23  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Ukryj oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »Jezus tymczasem znów odwołał się do przykładu: [2] »Królestwo Niebios przypomina pewnego króla, który przygotowywał wesele swojemu synowi. [3] »Posłał poddanych, by zwołali na uroczystość gości, lecz zaproszeni nie chcieli przyjść. [4] »Posłał więc innych poddanych. Powiedzcie zaproszonym - polecił - że pierwsze danie gotowe, mięso czeka na przyrządzenie, wszystko już dopięte. Przyjdźcie na wesele. [5] »Oni jednak zlekceważyli zaproszenie i odeszli, jeden na swoje pole, drugi do swego handlu, [6] »a pozostali schwytali jego sługi, znieważyli lub pozabijali. [7] »Król rozgniewał się, posłał swoje wojsko, wygubił morderców, a ich miasto puścił z dymem. [8] »Następnie powiedział do służby: Wesele wprawdzie gotowe, ale zaproszeni nie byli godni. [9] »Wyjdźcie więc na skrzyżowania dróg i zaproście na wesele tylu, ilu spotkacie. [10] »Słudzy wyszli i sprowadzili napotkanych, złych i dobrych - i zapełniły się miejsca przy stole. [11] »Wówczas wszedł król. Chciał przyjrzeć się zaproszonym. Zobaczył wśród nich człowieka nie ubranego w weselną szatę. [12] »Jak tu wszedłeś, przyjacielu - zapytał - nie mając weselnej szaty? A ten oniemiał. [13] »Król natomiast rozkazał swej służbie: Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie na zewnątrz, w ciemność, tam będzie płacz i zgrzytanie zębami. [14] »Wielu bowiem jest zaproszonych, lecz niewielu wybranych. [15] »Wtedy faryzeusze odeszli i uknuli pewien plan. Postanowili przyłapać Jezusa na jakiejś niefortunnej wypowiedzi. [16] »Wysłali więc do Niego swoich uczniów oraz zwolenników Heroda z takim zapytaniem: Nauczycielu, wiemy, że jesteś szczery i zgodnie z prawdą uczysz, jak postępować według woli Bożej. Nie wyróżniasz też nikogo, gdyż nie kierujesz się pozorami stwarzanymi przez ludzi. [17] »Powiedz nam więc, jakie jest Twoje zdanie: Czy należy płacić podatek cesarzowi, czy też nie? [18] »Jezus przejrzał ich zamiary i powiedział: Dlaczego wystawiacie Mnie na próbę, obłudnicy? [19] »Pokażcie mi monetę, którą płaci się podatek. Przyniesiono Mu zatem denara. [20] »Czyj to wizerunek oraz napis? - zapytał. [21] »Cesarza - odpowiedzieli. Wtedy im powiedział: Co cesarskie, oddawajcie więc cesarzowi, a co Boże - Bogu. [22] »Gdy to usłyszeli, opuścili Go i zdziwieni odeszli. [23] »Tego dnia podeszli do Niego saduceusze. Twierdzą oni, że nie ma zmartwychwstania. Rozpoczęli od takiego przykładu: [24] »Nauczycielu! Mojżesz powiedział, że jeśli ktoś umrze bezdzietnie, to brat ma poślubić jego żonę i wzbudzić potomstwo swojemu bratu. [25] »Otóż było u nas siedmiu braci. Pierwszy ożenił się i umarł, a ponieważ nie miał potomstwa, zostawił żonę swojemu bratu. [26] »Podobnie było z drugim i trzecim - aż do siódmego. [27] »Po wszystkich zmarła też kobieta. [28] »Przy zmartwychwstaniu więc którego z tych siedmiu będzie żoną? Bo wszyscy ją mieli. [29] »Jezus im odpowiedział: Błądzicie, gdyż nie znacie Pism ani mocy Bożej. [30] »Po zmartwychwstaniu ludzie nie będą się żenić ani wychodzić za mąż, lecz będą jak aniołowie w niebie. [31] »A co do zmartwychwstania, czy nie czytaliście, co wam Bóg powiedział w słowach: [32] »Ja jestem Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba? Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych. [33] »A tłumy, słysząc te słowa, zdumiewały się Jego nauką. [34] »Na wieść o tym, że Jezus zamknął usta saduceuszom, faryzeusze zebrali się razem. [35] »Jeden z nich, znawca Prawa, wystawił Jezusa na próbę: [36] »Nauczycielu - zapytał - które z przykazań Prawa uznałbyś za najważniejsze? [37] »A On mu odpowiedział: Masz kochać Pana, swojego Boga, całym swoim sercem, z całej swojej duszy i każdą swoją myślą[38] »To jest najważniejsze i pierwsze przykazanie. [39] »Drugie zaś, podobne temu, brzmi: Masz kochać swojego bliźniego tak, jak samego siebie[40] »Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy. [41] »Gdy zebrali się faryzeusze, Jezus zapytał ich: [42] »Co sądzicie o Chrystusie? Czyim jest synem? Odpowiedzieli: Dawida. [43] »Wówczas ich zapytał: Jak to więc jest, że Dawid, natchniony przez Ducha, nazywa Go Panem? Przecież mówi: [44] »Pan oświadczył memu Panu: Usiądź po mojej prawicy, aż pod Twoje stopy położę Twoich wrogów! [45] »Jeśli więc Dawid nazywa Go Panem, jak może On być jego synem? [46] »I nikt nie był w stanie powiedzieć na ten temat ani słowa. Nikt też od tego dnia nie ośmielił się zadawać Mu pytań. 
«  Ewangelia Mateusza 21 Ewangelia Mateusza 22 Ewangelia Mateusza 23  »


 Źródło tekstu: Stare i Nowe Przymierze dla programu E-SwordOpis prezentowanego tekstu: Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza [przekład literacki]. Przekład z języka hebrajskiego, aramejskiego i greckiego. Wydanie 1. Ewangeliczny Instytut Biblijny. Poznań 2016. Tekst publikowany za zgodą Wydawcy (zgoda z dnia 20.12.2017 r.).