Teksty » Biblia to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza » Ewangelia Mateusza » Rozdział 27
«  Ewangelia Mateusza 26 Ewangelia Mateusza 27 Ewangelia Mateusza 28  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Wczesnym rankiem wszyscy arcykapłani i starsi ludu zdecydowali, że zgładzą Jezusa. [2] »Związali Go więc, odprowadzili i przekazali namiestnikowi Piłatowi. [3] »Wówczas Judasz, który Go wydał, widząc, że Jezusa skazano, zaczął żałować tego, co zrobił. Zwrócił arcykapłanom i starszym sumę trzydziestu srebrników. [4] »Zgrzeszyłem - wyznał. - Wydałem na śmierć niewinnego człowieka. Lecz oni odparli: Co nam do tego? To twoja sprawa. [5] »Wtedy rzucił srebrniki do przybytku i odszedł. Później poszedł i powiesił się. [6] »Arcykapłani zaś wzięli srebrniki i rozstrzygnęli: Do skarbca świątynnego rzucać ich nie można, gdyż są ceną za krew. [7] »Po naradzie zatem kupili za nie pole garncarza - na cmentarz dla cudzoziemców. [8] »Dlatego do dziś pole to nazywane jest Polem Krwi. [9] »W ten sposób spełniło się to, co zostało powiedziane przez proroka Jeremiasza: Wzięli trzydzieści srebrników, wycenę za Cennego, na jaką Go wycenili synowie Izraela[10] »Te pieniądze dali za pole garncarza, zgodnie z nakazem Pana[11] »Jezus stanął przed namiestnikiem. Czy Ty jesteś królem Żydów? - zapytał namiestnik. Ty to mówisz - odpowiedział Jezus. [12] »A gdy arcykapłani i starsi oskarżali Go, nie odpowiadał ani słowem. [13] »Wówczas Piłat zapytał: Słyszysz, jak wiele Ci zarzucają? [14] »On jednak nie odpowiedział mu na żadne oskarżenie. Namiestnik był tym bardzo zdziwiony. [15] »Na święta jednak miał on zwyczaj zwalniać ludowi jednego więźnia, tego, o którego prosili. [16] »Właśnie w tym czasie trzymali jednego dość znacznego więźnia, imieniem Jezus Barabasz. [17] »Gdy się więc zebrali, Piłat zapytał ich: Którego chcecie, abym wam uwolnił, Jezusa Barabasza czy Jezusa zwanego Chrystusem? [18] »Był bowiem świadom, że wydali Go z zawiści. [19] »A kiedy siedział na ławie sędziowskiej, jego żona przesłała mu taką wiadomość: Nie mieszaj się w sprawę tego sprawiedliwego człowieka. Dzisiaj we śnie wiele przez Niego wycierpiałam. [20] »Tymczasem arcykapłani i starsi nakłonili tłumy, aby prosiły o Barabasza, a dla Jezusa domagały się śmierci. [21] »Gdy więc namiestnik zapytał, którego z tych dwóch ma im uwolnić, w odpowiedzi usłyszał: Barabasza! [22] »Co więc mam uczynić z Jezusem zwanym Chrystusem? - pytał dalej. A wszyscy zawołali: Ukrzyżuj Go! [23] »Co zatem złego uczynił? - zapytał. Oni jednak krzyczeli jeszcze głośniej: Ukrzyżuj Go! [24] »Gdy Piłat spostrzegł, że nie udaje mu się nic osiągnąć, przeciwnie, zamieszanie staje się coraz większe, wziął wodę, umył wobec tłumu ręce i oświadczył: Nie jestem winien tej krwi. To wasza sprawa. [25] »A cały lud odpowiedział: Krew Jego na nas i na nasze dzieci! [26] »Wtedy uwolnił im Barabasza, a Jezusa kazał ubiczować i wydał na ukrzyżowanie. [27] »Wówczas żołnierze namiestnika zabrali Jezusa do pretorium. Tam zgromadzili wokół Niego całą kohortę. [28] »Rozebrali Go i narzucili na Niego szkarłatną pelerynę. [29] »Wbili Mu też na głowę splecioną z cierni koronę, a do prawej ręki wcisnęli kawałek trzciny. Następnie klękali przed Nim i drwili: Witaj, królu Żydów! [30] »Pluli przy tym na Niego i bili trzciną po głowie. [31] »Gdy już mieli dość wyśmiewania, zdjęli z Niego pelerynę, ubrali Go w Jego własne szaty i odprowadzili na ukrzyżowanie. [32] »U bramy napotkali pewnego człowieka, Cyrenejczyka imieniem Szymon, i zmusili go, aby poniósł Jego krzyż. [33] »Po przybyciu na miejsce zwane Golgotą, czyli Miejscem Czaszki, [34] »podali Mu do picia wino z żółcią. Skosztował, ale nie chciał pić. [35] »Tam Go ukrzyżowali. Potem rozdzielili między siebie Jego szaty, rzucając o nie losy[36] »a następnie usiedli i pilnowali Go. [37] »Umieścili też nad Jego głową tabliczkę z wypisanym powodem Jego ukrzyżowania: To jest Jezus, król Żydów. [38] »Wraz z Nim ukrzyżowali również dwóch przestępców, jednego po prawej, a drugiego po lewej stronie. [39] »A ci, którzy przechodzili obok, ubliżali Mu, kręcili głowami [40] »i drwili: Ty, co burzysz świątynię i stawiasz ją w trzy dni, ratuj samego siebie, jeśli jesteś Synem Boga. Zejdź z krzyża! [41] »Podobnie arcykapłani wraz ze znawcami Prawa oraz ze starszymi z pogardą powtarzali: [42] »Innych ratował, a siebie nie może. Jest królem Izraela? Niech teraz zejdzie z krzyża, a uwierzymy w Niego. [43] »Zaufał Bogu? Niech Go teraz wybawi, jeśli Mu na Nim zależy. Przecież powiedział: Jestem Synem Boga. [44] »Tak samo ubliżali Mu ukrzyżowani z Nim przestępcy. [45] »Dochodziła dwunasta w południe. Zapadła ciemność i do piętnastej całą ziemię spowijał mrok. [46] »Około piętnastej Jezus donośnie zawołał: Eli, Eli, lema sabachtani! Co znaczy: Boże mój, Boże mój, dlaczego Mnie opuściłeś[47] »Niektórzy ze stojących w pobliżu, kiedy to usłyszeli, zaczęli mówić: On woła Eliasza! [48] »I zaraz pobiegł jeden z nich, wziął gąbkę, nasączył kwaśnym winem, osadził na trzcinie i podał Mu do picia. [49] »Pozostali chcieli go powstrzymać: Przestań - mówili - zobaczymy, czy Eliasz przyjdzie Go uratować. [50] »Jezus zaś znów donośnie zawołał i oddał ducha. [51] »Wtedy zasłona przybytku rozdarła się na dwoje, od góry do dołu, ziemią zatrzęsło, skały popękały, [52] »otwarły się grobowce i wiele ciał świętych, którzy już zasnęli, zostało wzbudzonych. [53] »Po zmartwychwstaniu Jezusa wyszli oni z grobów, weszli do świętego miasta i ukazali się wielu ludziom. [54] »Setnik zaś i ci, którzy wraz z nim strzegli Jezusa, czując wstrząsy i widząc, co się dzieje, bardzo się przestraszyli. Ten człowiek rzeczywiście był Synem Boga - wyznali. [55] »Było tam też wiele kobiet, które przyglądały się wszystkiemu z oddali. Przyszły one za Jezusem z Galilei i usługiwały Mu. [56] »Była wśród nich Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba i Józefa, oraz matka synów Zebedeusza. [57] »Wraz z nastaniem wieczoru zjawił się pewien bogaty człowiek z Arymatei. Miał na imię Józef i sam też był uczniem Jezusa. [58] »Udał się on do Piłata i prosił o ciało Nauczyciela. Piłat polecił je wydać. [59] »Józef wziął więc ciało, owinął je w czyste płótno [60] »i złożył je w swoim nowym grobowcu, który kiedyś zlecił wykuć w skale. Następnie na wejście do grobowca zatoczył wielki kamień i odszedł. [61] »Była przy tym Maria Magdalena i druga Maria; siedziały one naprzeciw grobowca. [62] »Nazajutrz, czyli po Dniu Przygotowania Paschy, zebrali się u Piłata arcykapłani i faryzeusze. [63] »Panie - powiedzieli - przypomnieliśmy sobie słowa tego oszusta. Jeszcze za życia oświadczył, że po trzech dniach zmartwychwstanie. [64] »Każ więc zabezpieczyć grób aż do trzeciego dnia, żeby czasem nie przyszli Jego uczniowie, nie ukradli Go i nie ogłosili ludowi: Powstał z martwych! To drugie oszustwo byłoby gorsze od pierwszego. [65] »Piłat odpowiedział: Macie straż, idźcie, zabezpieczcie, jak umiecie. [66] »Poszli więc i zabezpieczyli grób - opieczętowali kamień oraz postawili straże. 
«  Ewangelia Mateusza 26 Ewangelia Mateusza 27 Ewangelia Mateusza 28  »


 Źródło tekstu: Stare i Nowe Przymierze dla programu E-SwordOpis prezentowanego tekstu: Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład z języka hebrajskiego, aramejskiego i greckiego. Wydanie 1. Ewangeliczny Instytut Biblijny. Poznań 2016. Tekst publikowany za zgodą Wydawcy (zgoda z dnia 20.12.2017 r.).