Teksty » Nowy Testament - Szymon Budny » Ewangelia Łukasza » Rozdział 24
«  Ewangelia Łukasza 23 Ewangelia Łukasza 24 Ewangelia Jana 1  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Ukryj oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »Pierwszego lepak (dnia) sabathów barzo rano, przyszły do grobu, niosąc które zgotowały były zioła. [2] »I nalazły kamień odwalony od grobu. [3] »A wszedszy nie nalazły ciała pana Jesusowego. [4] »A gdy one zumiewały się nad tem, oto dwa mężowie stanęli przy nich w odzieniu błyszczącem się. [5] »A gdy się one bały i oblicza k ziemi zwiesiły, rzekli k nim: Co szukacie żywiącego z martwemi? [6] »Nie jest tu, ale powstał. Wspomnicie, jako mawiał wam, jeszcze będąc w Galilei. [7] »Mówiąc iż musi syn człowieczy być wydan do rąk ludzi grzesznych, i być ukrzyżowan, a trzeciego dnia powstać. [8] »I wspomniały słowa jego. [9] »A wróciwszy się od grobu, opowiedziały wszytko to jedennaściom, i wszem inym. [10] »A (to) była Marya Magdalena i Johanna, i Marya Jakobowa i ine z nimi, te mówiły ku Apostołom te (rzeczy). [11] »I zdały się przed nimi jako plotka mowy ich, i niewierzyli jim. [12] »A (tak) Piotr wstawszy przybieżał do grobu, a pojrzawszy widzi chusty same leżące, i poszedł u siebie dziwując się coby było. [13] »A oto dwa z nich byli idący wtenże dzień do wsi, do której stajan sześćdziesiąt od Jeruzalema, której imię Emmaus. [14] »I ci rozmawiali między sobą o wszytkich przygodach tych. [15] »A gdy z sobą rozmawiali i gadali, tedy Jesus przybliżywszy się szedł znimi. [16] »Oczy lepak ich trzymane były, aby go nie poznali. [17] »I rzekł k nim: Co to za rzeczy, któremi się spieracie między sobą chodząc, a jesteście kwaśni? [18] »A odpowiedając jeden któremu imię Kleopas, rzekł k niemu: Ty sam przychodzień w Jeruzalemie, że niewiesz co się stało wniem w te dni? [19] »I rzekł im: Co? Oni lepak rzekli mu: o Jesusie Nazareńskiem, który był mąż prorok, możny w uczynku i w mowie, przed Bogiem, i wszem ludem. [20] »Jako też wydali go arcyoffiarnicy, i urzędnicy naszy, na sąd śmierci, i ukrzyżowali ji. [21] »A my spodziewaliśmy się, że on jest, który miał odkupić Izraela, ale temu wszemu trzeci ten dzień jest dzisia, jako się to stało. [22] »Lecz i niewiasty niektóre znaszych przestraszyły nas, bywszy rano u grobu. [23] »A nie nalazszy ciała jego, przyszły mówiąc (że) i widzenie aniołów baczyły, którzy go powiedają (być) żywego. [24] »I chodzili niektórzy z tych co z nami (są) do grobu, i naleźli tak, jako i niewiasty rzekły, samego lepak nie widzieli. [25] »A on rzekł k nim: o bez rozumni i leniwi sercem wierzyć wszemu co mówili prorocy. [26] »Nie trzebali było tego ucierpieć Christusowi, i wniść do sławy swej? [27] »A począwszy od Moiżesza, i od wszech proroków, wykładał im we wszech piśmiech, które o niem. [28] »I przybliżyli się, ku wsi do której szli, a on zmyślał (jakoby miał) dalej iść. [29] »I przymuszali go mówiąc: przebywaj znami, bo już k wieczoru, i nachylił się dzień, i wszedł przebywać z nimi. [30] »A gdy on zasiadł z nimi, wziąwszy chleb błogosławił, i połamawszy podawał im. [31] »A oczy ich otworzyły się, i poznali go, a on stał się niewidomy jim. [32] »I mówili jeden do drugiego: Nie byłoli serce nasze gorające w nas, gdy mówił nam na drodze? I kiedy wykładał nam pisma? [33] »I wstawszy tejże godziny wrócili się do Jeruzalema, i naleźli zgromadzonych jedennaście i którzy z nimi. [34] »Mówiące, iż powstał Pan prawdziwie, i ukazał się Symonowi. [35] »A ci powiedali co (było) na drodze, i jako go poznali w łamaniu chleba. [36] »A gdy to oni mówili, Jesus stanął w pośrzodku jich i mówi im: Pokój wam. [37] »Zlększy się lepak i przestraszeni będąc, domniemali że ducha widzieli. [38] »I rzekł im: Co się trwożycie, a przecz myśli wstępują do serc waszych? [39] »Baczcie ręce moje i nogi (moje), iż ja jestem. Pomacajcie mię i oglądajcie, bo duch ciała i kości niema, jako mnie baczycie mającego. [40] »A to wyrzekszy ukazał im ręce i nogi. [41] »A jeszcze niewierzącym jim od radości i dziwującym się, rzekł: Macie(li) tu co śniadnego? [42] »A oni dali mu ryby pieczonej część, i plastr miodu. [43] »A (tak) wziąwszy, przed nimi jadł. [44] »I rzekł im: Te (są) słowa, które mówiłem k wam jeszcze będąc zwami, iż potrzeba wypełnić się wszem pismam w zakonie Moiżeszowym, i (w) prorocech, i Psalmiech o mnie. [45] »Tedy otworzył im rozum (aby mogli) rozumieć pisma. [46] »I rzekł im: iż tak napisano, i tak potrzeba było ucierpieć Christusowi, i powstać zmartwych trzeciego dnia. [47] »I przepowiedać w imieniu jego pokajanie i odpuszczenie grzechów, na wszytki narody, począwszy od Jeruzalema. [48] »A wy zaś jesteście świadkowie tego. [49] »A oto ja poślę obietnicę ojca mego na was; wy lepak trwajcie w mieście, aż obleczeni będziecie siłą zwysoka. [50] »A (tak) wywiodszy je wen aż do Bethanij, i podniozszy ręce swe błogosławił im. [51] »A gdy on błogosławił, odstąpił od nich, i podnosił się do nieba. [52] »A oni kłaniając się jemu, wrócili się do Jeruzalema z radością wielką, [53] »I byli zawżdy wświątnicy chwaląc i błogosławiąc Boga. Amen. Ewan-ieli, ś. Łukasza koniec. 
«  Ewangelia Łukasza 23 Ewangelia Łukasza 24 Ewangelia Jana 1  »


 Źródło tekstu: Chomikuj.pl - marekkow144Opis prezentowanego tekstu: Nowy Testament znowu przełożony / a na wielu mieyscach za pewnemi dowodami odprzysad przez Simona Budnego ocżyśćiony / y krotkiemi przypiskami po kraioch obiaśniony. Przydane też są na końcu tegoż dostatecżnieysze przypiski / ktore każdey iak miarz odmiany przyczyny ukazuią, Łosk, [Daniel z Łęczycy], nakł. J. Kiszka, 1574, 8°. Transkrypcja typu "B": an.esword i marekkow144. Tekst zamieszczony za zgodą autorów transkrypcji (zgody odpowiednio z dn. 2018.03.13 i 2018.02.28).