Teksty » Nowy Testament - Szymon Budny » Ewangelia Jana » Rozdział 12
«  Ewangelia Jana 11 Ewangelia Jana 12 Ewangelia Jana 13  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Ukryj oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »PRzeto Jesus na sześć dni przed paschą przyszedł do Bethanij, gdzie był Łazarz umarł, którego wskrzesił. [2] »Tedy uczynili mu tam wieczerzą, a Martha służyła. Łazarz lepak był jeden zsiedzących z nim. [3] »A przeto Marya wziąwszy funt olejku szpikanardowego, namazała nogi Jesusowe, i otarła włosami swemi nogi jego, aż się dom napełnił zwonności olejku. [4] »Mówi przeto jeden z uczniów jego, Judasz Iskaryotski który go miał wydać: [5] »Dla czego olejku tego nieprzedano za trzy sta denarzów, a danoby ubogim? [6] »A to rzekł, nie iżby mu o ubogie szło, ale iż złodziej był, i mieszek miał, i co wrzucano nosił. [7] »Rzekł przeto Jesus: Niechaj jej, do dnia pogrzebienia mego, zachowała to. [8] »Bo ubogie zawżdy macie zsobą, lecz mnie nie zawżdy macie. [9] »Dowiedział się przeto tłum wielki z Judów, iż tam jest, i przyszli nie dla Jesusa tylko, ale aby i Łazarza widzieli, którego wskrzesił zmartwych. [10] »(12:10a) I uradzili arcyoffiarnicy, aby i Łazarza zabili, [11] »(12:10b) że mnodzy dla niego odchodzili z Judów i uwierzali w Jezusa. [12] »(12:11a) A nazajutrz tłum wielki który był przyszedł na święto, usłyszawszy, że idzie Jesus do Jerozolimy, [13] »(12:11b) wzięli rózgi palmowe, i wyszli na spotkanie jego. (12:12) I krzyczeli: Hoszyana. Błogosławiony idący w imię pańskie, Król Izraelski. [14] »(12:13a) A nalazszy Jesus oślę wsiadł na nie, jako jest napisano: [15] »(12:13b) Niebój się córo Syońska, oto Król twój idzie siedzący na oślęciu ośliczem. [16] »(12:14) A tego nie znali uczniowie jego pierwej, ale gdy objaśnion był Jesus, tedy wspomnieli, iż to było o niem napisano, i to uczynili jemu. [17] »(12:15) Świadczył przeto tłum będący znim, iż Łazarza wyzwał zgrobu, i wskrzesił go zmartwych. [18] »(12:16) Dla tego też spotkał ji tłum, że słyszeli iż to znamię uczynił. [19] »(12:17) Przeto Faryzeuszowie rzekli ku sobie: Baczycie że niepomagamy nic? (12:18) Oto świat za nim poszedł. [20] »(12:19) A byli niektórzy Grekowie z onych co wstąpili, aby się wświęto modlili. [21] »(12:20) Ci przeto przyszli do Filippa z Bethsaidy Galileyskiej, i prosili go mówiąc: Panie, chcemy Jesusa widzieć. [22] »(12:21) Przyjdzie Filip i mówi Andrzejowi, a zaś Andrzej i Filip mówią Jesusowi. [23] »(12:22) Jezus lepak odpowiedział im, mówiąc: Przyszła godzina, aby rozsławion był syn człowieczy. [24] »(12:23) Prawdziwie, prawdziwie mówię wam: Jeśli ziarno pszeniczne padszy do ziemie nie umrze, samo tylko trwa; lecz jeśli umrze, mnogi owoc niesie. [25] »(12:24) Kto miłuje duszę swoję utraci ją. A kto nienajrzy dusze swej na tym świecie, do żywota wiecznego ustrzeże jej. [26] »(12:25) Jeśli mi kto służy, za mną niech idzie, a gdzie ja jestem, tam i sługa mój będzie. (12:26) Jeśli mi kto służy, uczci go ociec. [27] »Ninie dusza moja zatrwożyła się, a co rzekę? Ojcze zachowaj mię od tej godziny. Ale prze to przyszedłem do tej godziny. [28] »Ojcze rozsław twoje imię. Przyszedł przeto głos z nieba: i rozsławiłem, i zaś rozsławię. [29] »Przeto tłum stojąc i słysząc mówił: grom był. A drudzy mówili: Anioł mu mówił. [30] »Odpowiedział Jesus i rzekł: nie prze mię ten głos był, ale prze was. [31] »Ninie sąd jest świata (tego) ninie książę świata tego wygnano precz. [32] »A ja jeśli wywyższon będę z ziemie wszytko pociągnę k sobie. [33] »A to mówił znacząc jaką śmiercią miał umrzeć. [34] »Odpowiedział mu tłum: Myśmy słyszeli z zakonu, iż Christus trwa aż na wieki, a jakoż ty mówisz: trzeba wywyższyć syna człowieczego? Ktoż jest ten syn człowieczy? [35] »Rzekł im przeto Jesus: jeszcze na chwilę światło zwami jest, chodźcie póki światło macie, aby was ciemność nie pojmała. A kto chodzi w ciemności nie wie gdzie idzie. [36] »Póki światło macie, wierzcie w światło, abyście synmi światła zostali. [37] »To mówił Jesus, i szedszy skrył się od nich. [38] »A choć tak wiele znamion poczynił przed nimi, nie uwierzyli weń, aby się słowa Ezaiasza proroka spełniły, które rzekł: Panie, kto uwierzył posłuchowi naszemu? a ramię pańskie komu odkryto? [39] »Dlatego niemogli wierzyć, iż zasię rzekł Ezaiasz: [40] »Zaślepił oczy ich, i zakamiałe uczynił serce ich, aby niewiedzieli oczyma, ani rozumieli sercem, a nawróciliby się, i zleczyłbym je. [41] »To rzekł Ezaiasz, gdy widział sławę jego, i mówił o niem. [42] »Wszakże jednak i z książąt mnodzy uwierzyli weń, ale dla Faryzeuszów nie wyznawali, aby z szkoły wyłączeni nie byli. [43] »Bo umiłowali sławę człowieczą więcej niźli sławę Bożą. [44] »A Jezus wołał i rzekł: Kto w mię wierzy, nie wierzy w mię, ale w (tego) co mię posłał. [45] »I kto widzi mnie, widzi (tego) co mię posłał. [46] »Ja światło przyszedłem na świat, aby wszelki wierzący wmię, w ciemności nie trwał. [47] »A jeśli kto słuchać będzie moich słów, a nie uwierzy ja go nie sądzę. Bo nieprzyszedłem abym sądził świat, ale abym zachował świat. [48] »Kto mnie odrzuca, i nieprzyjmuje słów moich, ma kto ji sądzi. [49] »Mowa którą mówiłem, ona ji osądzi w ostatni dzień, iż ja od siebie samego nie mówiłem, ale który mię posłał ociec. Ten mi roskazanie dał, cobym rzekł, i cobym mówił. [50] »I wiem że roskazanie jego żywot wieczny jest. Co przeto ja mówię, jako rzekł mi ociec, tak mówię. 
«  Ewangelia Jana 11 Ewangelia Jana 12 Ewangelia Jana 13  »


 Źródło tekstu: Chomikuj.pl - marekkow144Opis prezentowanego tekstu: Nowy Testament znowu przełożony / a na wielu mieyscach za pewnemi dowodami odprzysad przez Simona Budnego ocżyśćiony / y krotkiemi przypiskami po kraioch obiaśniony. Przydane też są na końcu tegoż dostatecżnieysze przypiski / ktore każdey iak miarz odmiany przyczyny ukazuią, Łosk, [Daniel z Łęczycy], nakł. J. Kiszka, 1574, 8°. Transkrypcja typu "B": an.esword i marekkow144. Tekst zamieszczony za zgodą autorów transkrypcji (zgody odpowiednio z dn. 2018.03.13 i 2018.02.28).