Teksty » Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu » Księga Psalmów » Rozdział 78
«  Księga Psalmów 77 Księga Psalmów 78 Księga Psalmów 79  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Dumanie Asafa. Słuchaj ludu mój nauki mojéj, skłońcie ucho wasze ku słowom ust moich. [2] »Otworzę przypowieścią usta moje, wygłoszę podania z dawien dawna. [3] »Cośmy słyszeli a poznali, a ojcowie nasi opowiadali nam. [4] »Nie zataimy przed synami ich, pokoleniu późnemu opowiadając chwałę Boga, i potęgę Jego, i cuda Jego których dokonał. [5] »Gdy ustanowił świadectwo w Jakóbie i naukę złożył w Izraelu, nakazał wtedy ojcom naszym, aby ją wykładali dzieciom swoim. [6] »By wiedziało pokolenie ostatnie, synowie którzy się narodzą; powstaną i opowiedzą synom swoim. [7] »I będą pokładali w Panu nadzieję swą, i nie zapomną spraw Pana, a przykazań Jego strzedz będą. [8] »I nie staną się jak ojcowie ich, rodem odstępnym i niesfornym, rodem co nie ustalił serca swego, i nie wytrwał przy Panu duchem swoim. [9] »Synowie Efraima zbrojni łucznicy, cofnęli się w dzień boju. [10] »Nie strzegli przymierza Pańskiego, a wedle nauki Jego wzbraniali się postępować. [11] »I zapomnieli o dziełach Jego, i o cudach Jego które pokazał im. [12] »Wobec ojców ich czynił cuda, na ziemi Micraim, na polu Coan. [13] »Rozwarł morze i przeprowadził ich, i ustawił wody jako groblę. [14] »I wiódł ich obłokiem we dnie, a co noc przy świetle ognia. [15] »Rozbijał skały na puszczy, i poił ich jako z głębin wielkich. [16] »Wydobywał strumienie z opoki, i sprowadzał jako rzeki wodę. [17] »A nie przestali jeszcze grzeszyć przeciw Niemu, opierać się Najwyższemu na pustyni. [18] »I kusili Pana w sercu swojém, żądając jadła dla żywota swojego. [19] »I złorzeczyli Panu mówiąc: czyż potrafi Pan przyrządzić stół na puszczy. [20] »Otóż uderzył skałę, a wytrysły wody, i rzeki się rozlały; a czyż chleba zdoła dać, czyż przygotuje mięso dla ludu Swego? [21] »Przeto usłyszał Bóg i oburzył się, i ogień zapłonął w Jakóbie, i gniew wybuchł na Izraela. [22] »Bo nie wierzyli w Pana, i nie polegali na pomocy Jego. [23] »I rozkazał obłokom z wysoka, a bramy niebios roztworzył. [24] »I deszczem spuścił na nich mannę na pokarm, i zboże niebios dał im. [25] »Chléb przedni spożywał człowiek, zapasów zesłał im do syta. [26] »Pognał wiatr wschodni po niebie, i sprowadził mocą Swoją południowy. [27] »I spuścił deszczem na nich jak proch mięso, i jak piasek morski ptactwo skrzydlate. [28] »I rzucał na środek obozu jego, w około namiotów jego. [29] »I jedli i nasycyli się aż nazbyt, i pożądanie ich sprowadził im. [30] »Nie rzucili pożądania swego, a jeszcze było jadło w ustach ich. [31] »A gniew Pana spadł na nich, i poraził starszynę, a młodziany Izraela powalił. [32] »Pomimo to grzeszyli jeszcze, i nie wierzyli w cuda Jego. [33] »I spełnił w marności dni ich, a lata ich w trwodze. [34] »Gdy ich gromił, błagali Go, i nawrócili się, i szukali Pana. [35] »I wspomnieli, że Pan opoką ich, a Pan najwyższy zbawcą ich. [36] »I schlebiali Mu usty swojemi, a językiem swoim kłamali Mu. [37] »A serce ich nie wytrwało przy Nim, i nie byli wierni przymierzu Jego. [38] »A On miłosierny odpuszczał winę i nie zgładził, a często odwracał gniew Swój, i nie pobudzał całéj zapalczywości Swojéj. [39] »I wspomniał że ciałem są, powiewem który przelatuje a nie wraca. [40] »Ile razy drażnili Go na puszczy, jątrzyli Go na stepie. [41] »I znowu doświadczali Pana, i świętego w Izraelu ograniczali. [42] »Nie pamiętali ręki Jego, dnia w którym wybawił ich od ciemięzcy. [43] »Gdy dawał w Micraim oznaki Swoje, a cuda Swoje spełniał na polu Coan. [44] »Gdy przemienił w krew rzeki ich, a wód swoich pić nie mogli. [45] »Nasłał na nich robactwo a pożerało ich, i ropuchy które ich gubiły. [46] »Oddał chrząszczowi plon ich, a znój ich szarańczy. [47] »Spustoszył gradem winorośl ich, a figi ich mrówkami. [48] »Wydał gradowi ich dobytek, a stada ich błyskawicom. [49] »Puścił na nich zapalczywość Swoję, zawziętość i zaciekłość i klęskę, zastęp wysłańców zaguby. [50] »Torował ścieżkę gniewowi Swemu, nie odbierał śmierci duszy ich, a życie ich zarazie wydał. [51] »I pobił wszystko pierworodne w Micraim, pierwiastki siły w namiotach Chama. [52] »I powiódł niby owce lud Swój, i prowadził ich jako stado po puszczy. [53] »I wodził ich bezpiecznie a nie trwożyli się, a wrogów ich pokryło morze. [54] »I przywiódł ich do dziedziny świętéj Swojéj, na górę ową, którą nabyła prawica Jego. [55] »I rozpędził przed nimi plemiona, i puścił je na udział dziedziczny, i osiedlił w namiotach ich pokolenia Izraela. [56] »A oni kusili i drażnili Pana Najwyższego, a zakonu Jego nie strzegli. [57] »I odstąpili i przeniewierzyli się jak ojcowie ich, zawiedli jako łuk omylny. [58] »I jątrzyli Go kopcami swojemi, i bałwanami swemi oburzali go. [59] »Usłyszał Pan i uniósł się, i wzgardził wielce Izraelem. [60] »I porzucił przybytek Szylo, namiot ustawiony wśród ludzi. [61] »I oddał w niewolę potęgę Swoję, a chlubę Swą w rękę ciemięzcy. [62] »I podał pod miecz lud Swój, i na dziedzictwo Swoje się uniósł. [63] »Młodzież jego pożarł ogień, a dziewice jego nie były opłakiwane. [64] »Kapłani jego od miecza polegli, a wdowy jego nie płakały. [65] »A przebudził się niby śpiący Pan, jak bohater wydający okrzyki od wina. [66] »I odparł ciemięzców jego na powrót, sromotę wieczną zadał im. [67] »A wzgardził namiotem Józefa, a pokolenia Efraima nie wybrał. [68] »A wybrał pokolenie Jehudy, górę Cyon, którą umiłował. [69] »I dźwignął niby góry świątynię Swoję, niby ziemię którą ugruntował na wieki. [70] »I wybrał Dawida sługę Swego, i wziął go z pośród owczarni. [71] »Z po za maciorek wywiódł go, by pasterzył Jakóbowi, ludowi Jego, i Izraelowi dziedzictwu Jego. [72] »I pasterzył im wedle prawości serca swego, a roztropną dłonią swoją prowadził ich. 
«  Księga Psalmów 77 Księga Psalmów 78 Księga Psalmów 79  »


 Źródło tekstu: Tekst opracowany na podstawie skanów prezentowanych na BibliePolskie.plOpis prezentowanego tekstu: Tekst polski z 13 tomów wydań przekładów ksiąg Starego Testamentu dokonanego przez rabina Izaaka Cylkowa na przełomie XIX/XX wieku. Z ksiąg Starego Testamentu brakuje tylko przekładu ksiąg Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Daniela (albo Cylkow nie zdążył ich przełożyć, albo rękopisy tłumaczenia zaginęły).