Teksty » Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu » Księga Przysłów » Rozdział 16
«  Księga Przysłów 15 Księga Przysłów 16 Księga Przysłów 17  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Do człowieka należą zamierzenia serca, ale od Wiekuistego przychodzi wyrażenie języka. [2] »Wszystkie drogi człowieka ukazują mu się czystemi ale jest to Wiekuisty, który umysły waży. [3] »Porucz Wiekuistemu sprawy twoje, a utwierdzą się twe zamysły. [4] »Wszystko zdziałał Wiekuisty dla właściwego celu swego, tak też i niegodziwca na dzień niedoli. [5] »Ohydą Wiekuistemu jest każdy wyniosłego serca; rękę na to! nie ujdzie on bezkarnie. [6] »Przez miłość i prawdę zostaje wina odpuszczona, a przez bojaźń Wiekuistego unika się złego. [7] »Gdy podobają się Wiekuistemu drogi człowieka, pojednywa z nim i wrogów jego. [8] »Lepsza odrobina w sprawiedliwości, niż wielkie dochody w bezprawiu. [9] »Serce człowieka rozważa drogę swoją, ale Wiekuisty kieruje krokiem jego. [10] »Wyrocznia jest na wargach królewskich, przy wyrokowaniu niechaj nie chybią usta jego. [11] »Waga i szale sprawiedliwości pochodzą od Wiekuistego; Jego dziełem są wszystkie ciężarki w mieszku. [12] »Ohydą powinno być dla królów spełnienie niegodziwości, albowiem przez sprawiedliwość utwierdza się tron. [13] »Upodobaniem królów powinny być usta sprawiedliwe, powinni oni miłować tego, który szczerze przemawia. [14] »Oburzenie króla - wysłańcy to śmierci; ale mąż mądry uśmierza je. [15] »W jasnem spojrzeniu króla jest życie, a przychylność jego jako chmura, spuszczająca deszcz wiosenny. [16] »Nabywanie mądrości - o ileż to lepsze niż złoto, a nabywanie rozwagi, o ileż to wyśmienitsze niż srebro! [17] »Torem prawych jest wymijanie złego; zachowuje życie swoje kto drogi swej strzeże. [18] »Przed upadkiem idzie pycha, a przed ruiną wyniosłość ducha. [19] »Lepiej pokornym być z pokornymi, niż łupy dzielić z wyniosłymi. [20] »Kto nad słowem się zastanawia znajdzie szczęście, a kto na Wiekuistym polega - błogo mu. [21] »Kto posiada serce mądre, zyskuje miano rozumnego, ale tylko słodycz ust krzewi naukę. [22] »Zdrojem życia jest rozum dla tego, który go posiada, ale karą głupców jest głupota. [23] »Serce mędrca czyni usta jego rozumnemi, a mnoży naukę na wargach jego. [24] »Patoką miodu są mowy wdzięczne, słodyczą dla duszy i pokrzepieniem dla kości. [25] »Niejedna droga wydaje się człowiekowi prostą, do śmierci jednak wiedzie koniec jej. [26] »Głód robotnika pracuje dlań, bo znaglają go własne usta jego. [27] »Człowiek nikczemny kopie nieszczęście, a na gębie jego niby ogień pałający. [28] »Człowiek przewrotny wznieca swary, a zausznik rozłącza przyjaciół zażyłych. [29] »Człowiek okrutny uwodzi towarzysza własnego, a prowadzi go na drogę niedobrą. [30] »Przymruża on oczy, aby oszustwo obmyśleć, gdy przygryzł wargi spełnił już niecność. [31] »Koroną wspaniałą jest włos siwy; na drodze cnoty zdobyć ją można. [32] »Lepszy pobłażliwy niżeli bohater, a panujący nad duchem swoim, niżeli zdobywca miast. [33] »Na łono rzucają los, ale od Wiekuistego zależy to wszystko, co ztąd wyniknie. 
«  Księga Przysłów 15 Księga Przysłów 16 Księga Przysłów 17  »


 Źródło tekstu: Tekst opracowany na podstawie skanów prezentowanych na BibliePolskie.plOpis prezentowanego tekstu: Tekst polski z 13 tomów wydań przekładów ksiąg Starego Testamentu dokonanego przez rabina Izaaka Cylkowa na przełomie XIX/XX wieku. Z ksiąg Starego Testamentu brakuje tylko przekładu ksiąg Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Daniela (albo Cylkow nie zdążył ich przełożyć, albo rękopisy tłumaczenia zaginęły).