Teksty » Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu » Księga Przysłów » Rozdział 17
«  Księga Przysłów 16 Księga Przysłów 17 Księga Przysłów 18  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Lepszy kęs suchy a spokój przy nim, niż dom pełen mięsiwa przy swarach. [2] »Sługa rozumny zapanuje nad synem gnuśnym, a w pośród braci weźmie udział w dziedzictwie. [3] »Tygiel dla srebra, a retorta dla złota, ale serca próbuje Wiekuisty. [4] »Niecny zważa na usta nieprawe; kłamca przysłuchuje się mowie złowieszczej. [5] »Kto ubogiemu urąga, bluźni jego Stwórcy; kto z nieszczęścia się cieszy, nie ujdzie bezkarnie. [6] »Koroną starców są wnuki, a ozdobą dzieci ich rodzice. [7] »Nie przystoi nikczemnemu mowa szczytna, o ileż mniej jeszcze zacnemu mowa kłamliwa. [8] »Kamieniem wdzięcznym jest wziątek w oczach tego, który go odbiera, dokądkolwiek się kto nim zwróci znajdzie powodzenie. [9] »Kto uchybienie osłania, szuka miłości; ale kto sprawę wznawia, rozłącza przyjaciół. [10] »Głębiej wnika nagana u rozumnego, niżeli sto plag u kpa. [11] »Nieszczęścia tylko szuka wichrzyciel, ale wysłannik okrutny wyprawiony będzie przeciw niemu. [12] »Lepiej człowiekowi spotkać się z niedźwiedzicą, szczeniąt pozbawioną, niżeli z błaznem w głupocie jego. [13] »Kto dobro złem odpłaca, z tegoż domu zło nie odstąpi. [14] »Jakby rozpętał kto fale, gdy kłótnia się wszczyna, ale zanim wybuchnie zwada, zaniechaj jej. [15] »Kto uniewinnia złoczyńcę, albo potępia sprawiedliwego - ohydą są Wiekuistemu obydwaj. [16] »Cóż po pieniądzach w ręku głupca? dla zakupienia mądrości? Na to nie staje mu rozumu! [17] »Każdego czasu miłuje przyjaciel prawdziwy, a stawia się on jako brat w nieszczęściu. [18] »Człowiekiem bezmyślnym ten, który poręcza, który rękojmię daje za drugiego. [19] »Miłuje występek, kto miłuje kłótnię, a kto podwoje swe podnosi, szuka ruiny. [20] »Serce przewrotne nie znajdzie szczęścia, a kto językiem swym chytrzy, popadnie w niedolę. [21] »Kto kpa spłodził, spłodził go na własne swe utrapienie; nie będzie się cieszył ojciec nikczemnika. [22] »Serce rozradowane przyspiesza uzdrowienie; ale duch zgnębiony wysusza kości. [23] »Z zanadrza bierze niegodziwy wziątek, aby ścieżki prawa skrzywił. [24] »Rozumny ma mądrość przed sobą, ale oczy głupca są na krańcu ziemi. [25] »Strapieniem dla ojca jest syn głupi, a gorzką troską dla rodzicielki swojej. [26] »Już to grzywną niewinnego karać jest sprawą nie dobrą; bić szlachetnych, to urąga wszelkiej słuszności. [27] »Kto w słowach swych powściągliwy, zna rozum, a kto zimną krew zachowuje jest człowiekiem roztropnym. [28] »Może i głupi gdy milczy za mędrca uchodzić, gdy wobec rozumnego usta swe zamyka. 
«  Księga Przysłów 16 Księga Przysłów 17 Księga Przysłów 18  »


 Źródło tekstu: Tekst opracowany na podstawie skanów prezentowanych na BibliePolskie.plOpis prezentowanego tekstu: Tekst polski z 13 tomów wydań przekładów ksiąg Starego Testamentu dokonanego przez rabina Izaaka Cylkowa na przełomie XIX/XX wieku. Z ksiąg Starego Testamentu brakuje tylko przekładu ksiąg Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Daniela (albo Cylkow nie zdążył ich przełożyć, albo rękopisy tłumaczenia zaginęły).