Teksty » Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu » 4 Księga Mojżeszowa » Rozdział 16
«  4 Księga Mojżeszowa 15 4 Księga Mojżeszowa 16 4 Księga Mojżeszowa 17  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »I przedsięwzięli Korach, syn Ic'hara, syna Kehata, syna Lewi'ego, i Dathan i Abiram, synowie Eliaba, i On, syn Peleta, synowie Reubena, [2] »I powstali w obliczu Mojżesza, a z nimi mężów z synów Israela dwustu pięćdziesięciu, - naczelnicy zboru, powołani na zebrania, ludzie znamienici; -  [3] »I zgromadzili się przeciw Mojżeszowi i Ahronowi i rzekli do nich: "Dosyć wam! Wszak cały ten zbór, wszyscy są święci, a w pośród nich Wiekuisty; czemu więc wynosicie się nad zgromadzeniem Wiekuistego?" [4] »I usłyszał to Mojżesz i padł na oblicze swoje. [5] »I rzekł do Koracha i do całego zboru jego, tak: "Jutro niechaj pokaże Wiekuisty kto za Nim, a kto święty - tego zbliży do Siebie; kogo zaś wybierze, temu da przystąpić do Siebie; [6] »Oto co wam czynić: weźcie sobie każdy kadzielnicę - Korach i cały zbór jego, -  [7] »I nałóżcie w nie ognia, a nasypcie w nie kadzidła przed obliczem Wiekuistego, jutro; i niechaj będzie, że ten człowiek, którego wybierze Wiekuisty, temu świętym być! Dosyć wam synowie Lewi'ego?" [8] »I rzekł Mojżesz do Koracha: "Posłuchajcież, synowie Lewi'ego! [9] »Czyż to mało wam, że wyróżnił was Bóg Israela ze zboru Israela, przybliżywszy was do Siebie, abyście sprawowali służbę przy przybytku Wiekuistego, a stawali przed zborem, by służyć im, -  [10] »I przybliżył ciebie i wszystkich braci twoich, synów Lewi'ego, z tobą, - że domagacie się jeszcze i kapłaństwa! [11] »Ale ty, i cały zbór twój, spiknieni jesteście przeciw Wiekuistemu; a Ahron, cóż on, że szemrzecie przeciw niemu?" [12] »I posłał Mojżesz, by przyzwano Dathana i Abirama, synów Eliaba; ale oni rzekli: "Nie pójdziemy! [13] »Czyż mało tego, żeś wywiódł nas z ziemi płynącej mlekiem i miodem, aby zamorzyć nas na tej pustyni, - że jeszcze chcesz jako pan nad nami panować? [14] »Wszak nie do ziemi płynącej mlekiem i miodem wprowadziłeś nas, ani dałeś nam posiadłości pól i winnic; alboż oczy tych ludzi oślepisz? - Nie pójdziemy!" [15] »I rozjątrzyło to Mojżesza bardzo, i rzekł do Wiekuistego: "Nie zwracaj się ku ofierze ich; ni jednego osła nie wziąłem od nich, anim skrzywdził żadnego z nich!" [16] »I rzekł Mojżesz do Koracha: "Ty i cały zbór twój, - stawcie się przed obliczem Wiekuistego, - ty, oni i Ahron - jutro; [17] »I weźcie każdy kadzielnicę swoję i włóżcie w nie kadzidła, a podnieście ku obliczu Wiekuistego, każdy kadzielnicę swoję, dwieście pięćdziesiąt kadzielnic; i ty téż, i Ahron, - każdy kadzielnicę swoję!" [18] »Wziął tedy każdy kadzielnicę swoję, i nałożyli w nie ognia, i nasypali w nie kadzidła, i stanęli u wnijścia przybytku zboru, a także Mojżesz i Ahron. [19] »A gdy zgromadził przeciw nim Korach cały zbór, przy wnijściu do przybytku zboru, ukazał się majestat Wiekuistego całemu zborowi. [20] »I oświadczył Wiekuisty Mojżeszowi i Ahronowi, i rzekł: [21] »"Odłączcie się z pośród zboru tego, bo wytępię ich w tej chwili!" [22] »I padli na oblicza swoje i rzekli: "Boże, Panie duchów wszelkiego ciała! Jeden człowiek zgrzeszył, a miałbyś na wszystek zbór się gniewać?" [23] »I oświadczył Wiekuisty Mojżeszowi, i rzekł: [24] »"Oświadcz zborowi, a powiedz: odstąpcie wokoło od mieszkania Koracha, Dathana i Abirama." [25] »I wstał Mojżesz i poszedł do Dathana i Abirama; i poszli za nim starsi Israela. [26] »I oświadczył zborowi i rzekł: "Odstąpcie od namiotów ludzi tych niegodziwych, a nie dotykajcie się niczego, co do nich należy, abyście nie zginęli przez wszystkie grzechy ich!" [27] »I odstąpili od mieszkania Koracha, Dathana i Abirama ze wszech stron; a Dathan i Abiram wyszli, i stali u wnijścia namiotów swoich z żonami, i synami, i dziatwą swoją. [28] »I rzekł Mojżesz: "Po tém poznacie, że Wiekuisty posłał mnie, abym urządził wszystkie te sprawy, i żem nie czynił tego samowolnie: [29] »Jeżeli śmiercią wszystkich ludzi pomrą ci, a przeznaczenie wszystkich ludzi spełni się nad nimi, to nie Wiekuisty mnie posłał; [30] »Ale jeżeli takie zjawisko objawi Wiekuisty, że rozewrze ziemia paszczę swoję, i pochłonie ich i wszystko co do nich należy, i zstąpią żywcem w przepaść, poznacie wtedy, że lżyli ci ludzie Wiekuistego." [31] »I stało się, gdy zaledwie skończył mówić wszystkie te słowa, że się rozstąpiła ziemia pod nimi; [32] »I otworzyła ziemia paszczę swoję, i pochłonęła ich, i domy ich, i wszystkich ludzi Koracha, i cały dobytek; [33] »I zstąpili oni, i wszystko, co do nich należało żywcem w przepaść, i zawarła się nad nimi ziemia, i poginęli z pośród zgromadzenia. [34] »A wszyscy Izraelici, którzy byli w około nich, pierzchli na krzyk ich, gdyż mówili: "Żeby i nas nie pochłonęła ziemia!" [35] »Ogień zaś wyszedł od Wiekuistego i pożarł owych dwustu pięćdziesięciu mężów, którzy przynieśli kadzidło. [36] »(17:1) I oświadczył Wiekuisty Mojżeszowi, i rzekł: [37] »(17:2) "Powiedz Elazarowi, synowi Ahrona, kapłana, aby pozbierał kadzielnice z pogorzeliska - ogień zaś odrzucisz daleko - bo poświęcone zostały, -  [38] »(17:3) Kadzielnice tych, co grzechy przypłacili życiem swojém; i niechaj zrobią z nich kute blachy na pokrycie ołtarza; gdyż przynieśli je przed oblicze Wiekuistego, a poświęcone zostały; i niechaj będą one znamieniem dla synów Israela." [39] »(17:4) I zebrał Elazar, kapłan, owe kadzielnice miedziane, które przynieśli spaleni - i rozpłaszczono je na pokrycie ołtarza; [40] »(17:5) Na pamięć dla synów Israela, aby nie przystępował żaden postronny, któryby z rodu Ahrona nie pochodził, dla palenia kadzidła przed Wiekuistym - i żeby nie był podobnym do Koracha i zboru jego, jak o tém oświadczył Wiekuisty przez Mojżesza. [41] »(17:6) I szemrał cały zbór synów Israela nazajutrz przeciw Mojżeszowi i Ahronowi, mówiąc: "Wyście zabili lud Wiekuistego!" [42] »(17:7) I stało się, gdy się zbierał zbór przeciw Mojżeszowi i Ahronowi, że zwrócili się oni ku przybytkowi zboru, a oto, okrył go obłok i ukazał się majestat Wiekuistego! [43] »(17:8) I wszedł Mojżesz i Ahron do wnętrza przybytku zboru. [44] »(17:9) I oświadczył Wiekuisty Mojżeszowi, i rzekł: [45] »(17:10) "Usuńcie się z pośród zboru tego, a zgładzę ich natychmiast!" I padli oni na oblicza swoje. -  [46] »(17:11) I rzekł Mojżesz do Ahrona: "Weź kadzielnicę a nałóż w nię ognia z ołtarza, wsyp téż kadzidła, a zanieś czemprędzej do zboru, i rozgrzesz ich, bo już wyszedł gniew od oblicza Wiekuistego, - zaczęła się klęska!" [47] »(17:12) I wziął to Ahron, jako powiedział Mojżesz, i przybiegł w pośrodek zgromadzenia, a oto już zaczęła się była klęska w ludzie, - i wsypał kadzidła, i rozgrzeszył lud; [48] »(17:13) I stanął między umarłymi a żywymi; a wstrzymaną została klęska. [49] »(17:14) Było jednak umarłych od tej klęski czternaście tysięcy siedmset, oprócz umarłych z przyczyny Koracha; [50] »(17:15) I wrócił Ahron do Mojżesza, ku wnijściu przybytku zboru; a klęska wstrzymaną została. 
«  4 Księga Mojżeszowa 15 4 Księga Mojżeszowa 16 4 Księga Mojżeszowa 17  »


 Źródło tekstu: Tekst opracowany na podstawie skanów prezentowanych na BibliePolskie.plOpis prezentowanego tekstu: Tekst polski z 13 tomów wydań przekładów ksiąg Starego Testamentu dokonanego przez rabina Izaaka Cylkowa na przełomie XIX/XX wieku. Z ksiąg Starego Testamentu brakuje tylko przekładu ksiąg Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Daniela (albo Cylkow nie zdążył ich przełożyć, albo rękopisy tłumaczenia zaginęły).