Teksty » Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu » 4 Księga Mojżeszowa » Rozdział 30
«  4 Księga Mojżeszowa 29 4 Księga Mojżeszowa 30 4 Księga Mojżeszowa 31  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »(30:2) I oświadczył Mojżesz naczelnikom pokoleń synów Israela, i rzekł: "Oto, co rozkazał Wiekuisty! [2] »(30:3) Jeżeliby kto ślubował ślub Wiekuistemu, albo złożył przysięgę, związawszy zarzeczeniem duszę swoję, niechaj nie naruszy słowa swojego: podług wszystkiego, co wyszło z ust jego, niechaj spełni. [3] »(30:4) Niewiasta téż, jeżeliby ślubowała ślub Wiekuistemu, albo związała się zarzeczeniem w domu ojca swojego, w młodości swojej; [4] »(30:5) A słyszał jej ojciec ślub jej, albo zarzeczenie, którém związała duszę swą, a milczał na to ojciec jej: utwierdzają się wtedy wszystkie śluby jej, i każde téż zarzeczenie, którém związała duszę swą, utwierdza się. [5] »(30:6) Jeżeliby zaś sprzeciwiał się temu ojciec jej, dnia, którego to usłyszał, - wtedy wszystkie śluby jej, albo wszystkie zarzeczenia, któremi związała duszę swą, nie utwierdzają się, a Wiekuisty wybaczy jej, - gdyż sprzeciwiał się temu ojciec jej. [6] »(30:7) A jeśliby poszła za mąż, gdy były śluby jej na niej, albo wyrzeczenie ust jej, którém związała duszę swą, [7] »(30:8) A usłyszałby mąż jej, a dnia, któregoby słyszał, milczał na to, - wtedy utwierdzają się śluby jej, i zarzeczenia, któremiby związała duszę swą, utwierdzają się; [8] »(30:9) Gdyby zaś dnia, któregoby usłyszał mąż jej, sprzeciwił się temu; wtedy zniósł ślub, który na niej, i wyrzeczenie ust jej, którém związała duszę swą, - a Wiekuisty wybaczy jej. [9] »(30:10) Wszakże ślub wdowy albo rozwódki, wszystko, czémby związała duszę swą, - utwierdza się dla niej. [10] »(30:11) Jeżeliby zaś w domu męża swego ślubowała, albo związała zarzeczeniem duszę swą pod przysięgą, -  [11] »(30:12) Jeżeli słyszał to mąż jej, a milczał na to, i nie sprzeciwiał się temu, - wtedy utwierdzają się wszystkie śluby jej, i każde zarzeczenie, którém związała duszę swą, utwierdza się; [12] »(30:13) Ale gdyby zniósł je mąż jej dnia, którego to słyszał; wtedy wszystko, co wyszło z ust jej, tak śluby jej, jak zarzeczenie duszy jej, nie utwierdzają się: mąż jej zniósł je, a Wiekuisty wybaczy jej. [13] »(30:14) Każdy ślub, i każde zaprzysiężone zarzeczenie się na udręczenie duszy - mąż jej może je utwierdzić, i mąż jej może je znieść; [14] »(30:15) A jeżeliby mąż jej milczał na to dzień za dniem, to utwierdził tém wszystkie śluby jej, albo wszystkie zarzeczenia, które na niej; utwierdził je, gdyż milczał na to, dnia, którego to słyszał; [15] »(30:16) Gdyby zaś zniósł je po usłyszeniu o tém, - tedy wziął na siebie winę jej." [16] »(30:17) Oto ustawy, które przykazał Wiekuisty Mojżeszowi odnośnie do męża i żony, ojca i córki jego, w młodości jej, w domu ojcowskim. 
«  4 Księga Mojżeszowa 29 4 Księga Mojżeszowa 30 4 Księga Mojżeszowa 31  »


 Źródło tekstu: Tekst opracowany na podstawie skanów prezentowanych na BibliePolskie.plOpis prezentowanego tekstu: Tekst polski z 13 tomów wydań przekładów ksiąg Starego Testamentu dokonanego przez rabina Izaaka Cylkowa na przełomie XIX/XX wieku. Z ksiąg Starego Testamentu brakuje tylko przekładu ksiąg Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Daniela (albo Cylkow nie zdążył ich przełożyć, albo rękopisy tłumaczenia zaginęły).