Teksty » Mieses - Pięcioksiąg » 1 Księga Mojżeszowa » Rozdział 43
«  1 Księga Mojżeszowa 42 1 Księga Mojżeszowa 43 1 Księga Mojżeszowa 44  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Głód zaś był ciężki w Kraju. [2] »Wtedy działo się, gdy spożyli do ostatka zboże nabyte, które przywieźli z Egiptu, iż ojciec ich rzekł do nich: „Wróćcie i nabądźcie dla nas nieco pożywienia”. [3] »Nato rzekł Juda do niego, mówiąc: „Mąż ów oświadczył nam, mówiąc: „Nie oglądajcie oblicza mojego, chybaże brat wasz będzie z wami. [4] »A więc, jeżeli poślesz brata naszego z nami, – znijdziem i nabędziem żywności dla ciebie; [5] »ale jeśli nie poślesz, – nie znijdziemy, ponieważ mąż ów rzekł do nas: „Nie oglądajcie oblicza mojego, chybaże brat wasz będzie z wami”. [6] »Tedy rzekł Izrael: „Czemuż zaszkodziliście mi, opowiadając mężowi owemu, iż jeszcze macie brata?” [7] »Oni zaś odrzekli: „Mąż ów wypytywał się o nas i o rodzinę naszą, mówiąc: „Czy jeszcze ojciec żyje wasz, czy macie brata? więc opowiedzieliśmy mu stosownie do tych słów. Izali mogliśmy wiedzieć, iż rzeknie: „Sprowadźcie brata waszego?” [8] »A Juda rzekł do ojca swego Izraela: „Poślijże chłopca tego zemną, a my wstaniem i pójdziemy, a pozostaniem przy życiu i nie pomrzemy, – tak my, jakoteż i ty i dzieci nasze. [9] »Ja za niego ręczę, poszukiwać go będziesz z ręki mojej; jeżeli nie odprowadzę go do ciebie i nie postawię go przed tobą, – będę grzeszny względem ciebie po dnie wszystkie. [10] »Zaprawdę, gdybyśmy nie byli zwlekali, zaprawdę, bylibyśmy już wrócili dwukrotnie”. [11] »Tedy rzekł do nich ojciec ich Izrael: „Jeśli tak rzecz się ma, więc uczyńcie to: nabierzcie z najlepszych płodów Kraju do naczyń waszych i zawieźcie mężowi owemu w darze: trochę balsamu, trochę miodu, korzeni, lotosu, pistacji i migdałów. [12] »Drugie tyle pieniędzy zabierzcie ze sobą, a pieniądze zwrócone u otworów worów waszych zawieziecie sami z powrotem, – może to omyłka, [13] »a i brata waszego weźcie i wstańcie i wracajcie do męża owego. [14] »A Bóg Wszechmocny niechaj da wam miłosierdzie u owego męża, ażeby odesłał wam brata waszego drugiego wraz z Benjaminem, a ja, jeśli mam być osierocon – będę osierocon”. [15] »Tedy mężowie ci zabrali te dary też i w dwójnasób pieniądze zabrali ze sobą, oraz Benjamina, – wstali i zeszli do Egiptu i stanęli przed Józefem. [16] »A Józef, skoro ujrzał Benjamina przy nich, rzekł do przełożonego nad domem swoim: „Wprowadź mężów tych do domu, zarżnąć bydła i przygotować, gdyż zemną będą jedli ludzie ci w południe”. [17] »Mąż ów uczynił, jak Józef rozkazał, i wprowadził mężów tych do domu Józefa. [18] »Mężowie zaś ci strwożyli się, ponieważ zostali wprowadzeni do domu Józefa i mówili: „Z powodu pieniędzy owych, które wróciły poprzednio w worach naszych, zostajemy wprowadzeni, ażeby oczernić nas, ażeby rzucać się na nas, ażeby zabierać nas jako niewolników, wraz z osłami naszymi”. [19] »Oni przystąpili do męża owego, który był przełożonym nad domem Józefa, przemówili do niego u wejścia do domu [20] »i rzekli: „O panie! Zstąpiliśmy poprzednio, ażeby nabywać żywności. [21] »Lecz działo się, iż, – skoro przyszliśmy do gospody i rozwiązalim wory nasze, – oto pieniądze każdego na wierzchu wora jego, pieniądze nasze wedle wagi swojej; – przywieźliśmy je sami z powrotem, [22] »pieniądze zaś inne przywieźliśmy ze sobą, ażeby nabyć żywności. Nie wiemy, kto włożył pieniądze nasze do worów naszych”. [23] »On zaś rzekł: „Pokój z wami! Nie trwóżcie się! Bóg wasz, Bóg ojców waszych, włożył do worów waszych skarb; pieniądze wasze nadeszły do mnie!” – i wyprowadził do nich Szymona. [24] »Mąż ów wprowadził tych ludzi do domu Józefa, podał wodę, a oni umyli nogi swoje, i podał obrok osłom ich. [25] »Oni zaś przygotowywali dary, zanim Józef wszedł w południe, albowiem słyszeli, iż tam spożywać będą chleb. [26] »Skoro Józef wszedł do domu, przynieśli mu dar, który mieli ze sobą i bili pokłon mu ku ziemi. [27] »On zaś pytał ich się o pomyślność i rzekł: „Czy pomyślnie ma się ojciec wasz, ten starzec, o którym mówiliście, czy on jest żyw?” [28] »Oni odrzekli: „Pomyślnie miewa się ojciec nasz, twój sługa, on jeszcze żyw”, – skłonili się i bili pokłon. [29] »Wówczas on skierował wzrok swój i ujrzał brata swego Benjamina, syna matki swojej i rzekł: Czy to brat najmłodszy wasz, o którym mówiliście mi?” – i rzekł: „Niech ci będzie łaskaw Bóg, synu mój!” [30] »Józef pośpieszył się, skoro wezbrała miłość jego ku bratu swojemu i chciał się wypłakać, – wszedł do komnaty i rozpłakał się tam. [31] »Następnie umył sobie twarz i wyszedł, opanował się, i rzekł: „Podawajcie chleb!” [32] »Nato podano jemu osobno, dla nich osobno, a dla Egipcjan, którzy jedli z nim, znowu osobno, albowiem Egipcjanie nie mogą spożywać chleba z Hebrejczykami, – wstręt to bowiem dla Egipcjan. [33] »Oni zasiedli przed nim: starszy wedle starszeństwa swego, a młodszy wedle młodości swojej, tak iż zadziwili się mężowie ci jeden ku drugiemu. [34] »Zaniesiono upominki od niego ku nim, a były upominki [dla] Benjamina liczniejsze pięciokrotnie od upominków ich wszystkich; oni zaś pili, a podpili sobie z nim. 
«  1 Księga Mojżeszowa 42 1 Księga Mojżeszowa 43 1 Księga Mojżeszowa 44  »


 Opis prezentowanego tekstu: Pięcioksiąg Mojżesza w języku hebrajskim z przekładem polskim rabina D-ra Józefa Miesesa, Naczelnego Rabina Wojsk Polskich. Przemyśl Wydawnictwo i Księgarnia Symcha Freund, 1931. Tekst opracowany przez Bibliepolskie.pl - na podstawie egzemplarza Biblioteki Narodowej w Warszawie.