Teksty » Uwspółcześniona Biblia Gdańska » Ewangelia Łukasza » Rozdział 23
«  Ewangelia Łukasza 22 Ewangelia Łukasza 23 Ewangelia Łukasza 24  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Wtedy całe to zgromadzenie powstało i zaprowadzili go do Piłata. [2] »I zaczęli go oskarżać, mówiąc: Zastaliśmy tego człowieka , jak odwracał naród i zakazywał płacić podatki cesarzowi, mówiąc, że on jest Chrystusem, królem. [3] »Piłat zapytał go: Czy ty jesteś królem Żydów? A on mu odpowiedział: Ty sam to mówisz. [4] »Wtedy Piłat powiedział do naczelnych kapłanów i do ludu: Nie znajduję żadnej winy w tym człowieku. [5] »Lecz oni jeszcze bardziej nastawali, mówiąc: Podburza lud, nauczając po całej Judei, począwszy od Galilei aż dotąd. [6] »Kiedy Piłat usłyszał o Galilei, zapytał, czy człowiek ten jest Galilejczykiem. [7] »A gdy się dowiedział, że podlega władzy Heroda, odesłał go do Heroda, który w tych dniach również był w Jerozolimie. [8] »Na widok Jezusa Herod bardzo się ucieszył. Od dawna bowiem pragnął go zobaczyć, ponieważ wiele o nim słyszał i spodziewał się, że ujrzy jakiś cud przez niego dokonany. [9] »I zadawał mu wiele pytań, lecz on mu nic nie odpowiedział. [10] »A naczelni kapłani i uczeni w Piśmie stali tam i gwałtownie go oskarżali. [11] »Wtedy Herod ze swymi żołnierzami wzgardził nim i naśmiewał się z niego, ubierając go w białą szatę, i odesłał z powrotem do Piłata. [12] »W tym dniu Piłat i Herod stali się przyjaciółmi. Przedtem bowiem byli sobie wrogami. [13] »A Piłat, zwoławszy naczelnych kapłanów, przełożonych oraz lud; [14] »Powiedział do nich: Przyprowadziliście mi tego człowieka jako podburzającego lud. Otóż ja przesłuchałem go wobec was i nie znalazłem w tym człowieku żadnej winy w sprawach, o które go oskarżacie; [15] »Ani też Herod. Odesłałem was bowiem do niego i nie znalazł w nim nic, co zasługiwałoby na śmierć. [16] »Ubiczuję go więc i wypuszczę. [17] »Piłat bowiem miał obowiązek wypuszczać im jednego więźnia na święto. [18] »Wtedy wszyscy razem zawołali: Strać tego człowieka , a wypuść nam Barabasza! [19] »Był on wtrącony do więzienia za jakiś rozruch wywołany w mieście i za zabójstwo. [20] »Wtedy Piłat znowu przemówił, chcąc wypuścić Jezusa. [21] »Oni jednak wołali: Ukrzyżuj, ukrzyżuj go! [22] »A on po raz trzeci powiedział do nich: Cóż on złego uczynił? Nie znalazłem w nim nic, co zasługuje na śmierć. Ubiczuję go więc i wypuszczę. [23] »Lecz oni nalegali donośnym głosem, domagając się, aby go ukrzyżowano. I wzmagały się głosy ich i naczelnych kapłanów. [24] »Piłat więc zawyrokował, aby stało się według ich żądania. [25] »I uwolnił im tego , o którego prosili, a który został wtrącony do więzienia za rozruch i zabójstwo. Jezusa zaś zdał na ich wolę. [26] »A gdy go prowadzili, zatrzymali niejakiego Szymona z Cyreny, który szedł z pola, i włożyli na niego krzyż, aby go niósł za Jezusem. [27] »I szło za nim wielkie mnóstwo ludzi i kobiet, które płakały nad nim i zawodziły. [28] »Ale Jezus zwrócił się do nich i powiedział: Córki Jerozolimy, nie płaczcie nade mną, ale raczej płaczcie nad sobą i nad waszymi dziećmi. [29] »Oto bowiem idą dni, kiedy będą mówić: Błogosławione niepłodne, łona, które nie rodziły, i piersi, które nie karmiły. [30] »Wtedy zaczną mówić do gór: Padnijcie na nas! A do pagórków: Przykryjcie nas! [31] »Bo jeśli na zielonym drzewie tak się dzieje, cóż będzie na suchym? [32] »Prowadzono też dwóch innych, złoczyńców, aby razem z nim zostali straceni. [33] »A gdy przyszli na miejsce zwane Miejscem Czaszki, ukrzyżowali tam jego i złoczyńców, jednego po prawej, a drugiego po lewej stronie. [34] »Wtedy Jezus powiedział: Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią. Potem podzielili jego szaty i rzucali o nie losy. [35] »A lud stał i przypatrywał się, i wraz z przełożonymi naśmiewał się z niego, mówiąc: Innych ratował, niech ratuje samego siebie, jeśli on jest Chrystusem, wybranym Boga. [36] »Naśmiewali się z niego również żołnierze, podchodząc i podając mu ocet; [37] »I mówili: Jeśli ty jesteś królem Żydów, ratuj samego siebie. [38] »Był też nad nim napis sporządzony w języku greckim, łacińskim i hebrajskim: To jest król Żydów. [39] »A jeden z tych złoczyńców, którzy z nim wisieli, urągał mu: Jeśli ty jesteś Chrystusem, ratuj siebie i nas. [40] »Lecz drugi odezwał się, gromiąc go słowami: I ty się Boga nie boisz, chociaż ponosisz tę samą karę? [41] »My doprawdy – sprawiedliwie, bo odbieramy należną zapłatę za nasze uczynki, ale on nic złego nie zrobił. [42] »I powiedział do Jezusa: Panie, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa. [43] »A Jezus mu odpowiedział: Zaprawdę powiadam ci: Dziś będziesz ze mną w raju. [44] »A było około godziny szóstej i ciemność ogarnęła całą ziemię aż do godziny dziewiątej. [45] »I zaćmiło się słońce, a zasłona świątyni rozerwała się przez środek. [46] »Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem: Ojcze, w twoje ręce powierzam mego ducha. Gdy to powiedział, skonał. [47] »A setnik, widząc, co się działo, chwalił Boga, mówiąc: Istotnie, to był sprawiedliwy człowiek. [48] »Także i wszyscy ludzie, którzy zeszli się na to widowisko, gdy zobaczyli, co się stało, bili się w piersi i zawracali. [49] »Wszyscy zaś jego znajomi stali z daleka, przypatrując się temu, również kobiety, które przyszły za nim z Galilei. [50] »A był tam człowiek imieniem Józef, który był członkiem Rady, człowiek dobry i sprawiedliwy. [51] »Nie zgadzał się on z ich uchwałą i czynem. Pochodził z Arymatei, miasta żydowskiego, i oczekiwał królestwa Bożego. [52] »Przyszedł on do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. [53] »Zdjął je, owinął płótnem i położył w grobowcu wykutym w skale , w którym jeszcze nikt nigdy nie był złożony. [54] »A był to dzień przygotowania i zbliżał się szabat. [55] »Poszły też za nim kobiety, które przybyły z nim z Galilei. Zobaczyły grobowiec i jak złożono jego ciało. [56] »A gdy wróciły, przygotowały wonności i olejki. Lecz w szabat odpoczywały zgodnie z przykazaniem. 
«  Ewangelia Łukasza 22 Ewangelia Łukasza 23 Ewangelia Łukasza 24  »


 Źródło tekstu: Fundacja Wrota NadzieiOpis prezentowanego tekstu: Projekt realizowany przez Fundację Wrota Nadziei, uwspółcześniający archaiczną gramatykę i słownictwo Biblii Gdańskiej z roku 1632. Wydawca wyraża zgodę na kopiowanie i rozpowszechnianie całości lub części publikacji, jednak bez czerpania z tego korzyści finansowych i bez wprowadzania jakichkolwiek zmian.