Teksty » Uwspółcześniona Biblia Gdańska » List do Hebrajczyków » Rozdział 10
«  List do Hebrajczyków 9 List do Hebrajczyków 10 List do Hebrajczyków 11  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Prawo bowiem, zawierając cień przyszłych dóbr, a nie sam obraz rzeczy, nie może nigdy przez te same ofiary, które co roku są nieustannie składane, uczynić doskonałymi tych, którzy przychodzą. [2] »W przeciwnym razie przestano by je składać, dlatego że składający je, raz oczyszczeni, nie mieliby już żadnych grzechów na sumieniu. [3] »A jednak przez te ofiary każdego roku odbywa się przypominanie grzechów. [4] »Niemożliwe jest bowiem, aby krew wołów i kozłów gładziła grzechy. [5] »Dlatego przychodząc na świat, mówi: Ofiary ani daru nie chciałeś, ale przygotowałeś mi ciało. [6] »Całopalenia i ofiary za grzech nie podobały się tobie. [7] »Wtedy powiedziałem: Oto przychodzę – na początku księgi jest napisane o mnie – abym spełniał twoją wolę, o Boże. [8] »Powiedziawszy wyżej: Ofiar, darów, całopaleń i ofiar za grzech nie chciałeś i nie podobały się tobie, choć składa się je zgodnie z prawem; [9] »Następnie powiedział: Oto przychodzę, abym spełniał twoją wolę, o Boże. Znosi pierwsze, aby ustanowić drugie. [10] »Za sprawą tej woli jesteśmy uświęceni przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze. [11] »A każdy kapłan staje codziennie do wykonywania służby Bożej, wiele razy składając te same ofiary, które nigdy nie mogą zgładzić grzechów. [12] »Lecz ten, gdy złożył jedną ofiarę za grzechy na zawsze, zasiadł po prawicy Boga; [13] »Oczekując odtąd, aż jego nieprzyjaciele będą położeni jako podnóżek pod jego stopy. [14] »Jedną bowiem ofiarą uczynił doskonałymi na zawsze tych, którzy są uświęceni. [15] »A poświadcza nam to także Duch Święty. Bo powiedziawszy najpierw: [16] »Takie jest przymierze, które zawrę z nimi po tych dniach, mówi Pan: Włożę moje prawa w ich serca i wypiszę je na ich umysłach; [17] »Potem dodaje: A ich grzechów i nieprawości więcej nie wspomnę. [18] »Gdzie zaś jest ich odpuszczenie, tam nie potrzeba już ofiary za grzech. [19] »Mając więc, bracia, śmiałość, aby przez krew Jezusa wejść do Najświętszego Miejsca; [20] »Drogą nową i żywą, którą zapoczątkował dla nas przez zasłonę, to jest przez swoje ciało; [21] »mając wielkiego kapłana nad domem Bożym; [22] »Zbliżmy się ze szczerym sercem, w pełni wiary, mając serca oczyszczone od złego sumienia i ciało obmyte czystą wodą. [23] »Trzymajmy wyznanie nadziei niechwiejące się, bo wierny jest ten, który obiecał. [24] »I okazujmy staranie jedni o drugich, by pobudzać się do miłości i dobrych uczynków; [25] »Nie opuszczając naszego wspólnego zgromadzenia, jak to niektórzy mają w zwyczaju, ale zachęcając się nawzajem, i to tym bardziej, im bardziej widzicie, że zbliża się ten dzień. [26] »Jeśli bowiem dobrowolnie grzeszymy po otrzymaniu poznania prawdy, to nie pozostaje już ofiara za grzechy; [27] »Lecz jakieś straszliwe oczekiwanie sądu i żar ognia, który strawić ma przeciwników. [28] »Kto gardził Prawem Mojżesza, ponosił śmierć bez miłosierdzia na podstawie zeznania dwóch albo trzech świadków. [29] »Jak wam się wydaje, na ileż surowszą karę zasługuje ten, kto by podeptał Syna Bożego i zbezcześcił krew przymierza, przez którą został uświęcony, i znieważył Ducha łaski? [30] »Znamy bowiem tego, który powiedział: Zemsta do mnie należy, ja odpłacę, mówi Pan. I znowu: Pan będzie sądzić swój lud. [31] »Straszna to rzecz wpaść w ręce Boga żywego. [32] »Przypomnijcie sobie dawne dni, kiedy to po oświeceniu znosiliście wielkie zmagania z cierpieniem; [33] »Czy to gdy byliście publicznie wystawieni na pośmiewisko i prześladowania, czy też gdy staliście się uczestnikami w cierpieniach tych, z którymi się tak obchodzono. [34] »Cierpieliście bowiem ze mną w moich więzach i przyjęliście z radością grabież waszego mienia, wiedząc, że macie w sobie lepszą i trwałą majętność w niebie. [35] »Nie odrzucajcie więc waszej ufności, która ma wielką zapłatę. [36] »Potrzeba wam bowiem cierpliwości, abyście wypełniając wolę Boga, dostąpili spełnienia obietnicy. [37] »Bo jeszcze tylko bardzo krótka chwila, a przyjdzie ten, który ma przyjść, i nie będzie zwlekał. [38] »A sprawiedliwy będzie żył z wiary, lecz jeśli się ktoś cofnie, moja dusza nie będzie miała w nim upodobania. [39] »My zaś nie jesteśmy z tych, którzy się wycofują ku zatraceniu, ale z tych, którzy wierzą ku zbawieniu duszy. 
«  List do Hebrajczyków 9 List do Hebrajczyków 10 List do Hebrajczyków 11  »


 Źródło tekstu: Fundacja Wrota NadzieiOpis prezentowanego tekstu: Projekt realizowany przez Fundację Wrota Nadziei, uwspółcześniający archaiczną gramatykę i słownictwo Biblii Gdańskiej z roku 1632. Wydawca wyraża zgodę na kopiowanie i rozpowszechnianie całości lub części publikacji, jednak bez czerpania z tego korzyści finansowych i bez wprowadzania jakichkolwiek zmian.