Teksty » Biblia Królowej Zofii - Transkrypcja » 2 Księga Mojżeszowa » Rozdział 13
«  2 Księga Mojżeszowa 12 2 Księga Mojżeszowa 13 2 Księga Mojżeszowa 14  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »I mowił jest Pan ku Mojżeszowi rzekąc: [2] »„Poświęć mi wszelkie pirworodzone, ktore otwiera brzucho ❬w❭ synow izrahelskich, tako z owiec jako z dobytcząt, bo wszytko me jest”. [3] »I rzekł Mojżesz k ludu: „Pomnicie na ten to dzień, w ktoryście wyszli s Ejipta a z domu roboty, kako jest w mocnej ręce wywiodł was Pan z tego to miasta, abyście nie jedli kwaszonego chleba. [4] »Dziś wyjdziecie miesiąca nowych użytkow. [5] »A gdyż cię wwiedzie Pan w ziemię kananejską a etejską, a amorejską, enejską a jebuzejską, ktorąż zaprzysiągł otcom twojim, aby dał tobie, ziemię płynącą mlekiem a strdzią, będziesz sławić tym to obyczajem świątości tego miesiąca. [6] »Siedm dni jeść będziesz prześnice, a w osmy dzień będą gody boże. [7] »Prześnice będziecie jeść siedm dni a nie wzjawi sie nics kwaśnego u ciebie ani we wszech krainach twych. [8] »A będziesz powiedać synowi twemu tego dnia a rzkąc: Toć jest, cso uczynił jest Pan mnie, gdyśm wysz❬e❭dł s Ejipta. [9] »A będzie jako znamię w ręku twu a jako pamięć przed twyma oczyma, aby zakon boży zawżgi był w uściech twych, boć Pan w mocnej ręce wywiodł cię s Ejipta z domu służebnego, [10] »a będziesz ostrzegać tego istego zakona w ustawiczne czasy dzień ode dnia. [11] »Gdyby cię Pan wwiodł do ziemie kananejskiej, jakoć ślubił jest tobie i twym otcom, a dałby ją tobie, [12] »rozłączysz wszyćko, cso żywot otwira, Panu i cso pirworodzonego jest w twych dobytczętach, a csokoli mieć będziesz samcowego płodu, to poświęcisz Panu. [13] »Pirworodzone oślicze odmienisz Panu owcą, a pakli nie wykupisz, zabijesz. A każde pirworodzone człowiecze z synow twych zapłatą odkupisz. [14] »A gdyż ciebie opyta syn twoj za jutra rzekąc: „Cso je to?”, odpowiesz jemu: W ręce mocnej wywiodł nas Pan z ziemie ejipskiej a z domu służby. [15] »Bo gdy zatwardził sie był farao a nie chciał nas wypuścić, zabił jest wszytko Pan pirworodzone w ziemi ejipskiej od pirworodzonego ❬człowieczego aż❭ do dobytczęcia, a przeto ofieruję Bogu wszytko, cso otwiera brzucho, samcowego pokolenia, a wszytko pirworodzone synow mych wykupuję. [16] »I będzieć przeto jako znamię w ręce twej a jako nawąz niekaki ❬...❭ miedzy twyma oczyma, przeto iże w ręce mocnej wywiodł nas Pan s Ejipta”. [17] »Tedy gdy był puścił farao lud, nie wiodł jest jich Bog ❬drogą❭ po ziemi filistyńskiej, ktora jest w sąsiedstwie, aby snadź nie było jemu żal, byłliby widział wstawające boje przeciw sobie, aby sie nie nawrocił do Ejipta, [18] »ale obwiodł je drogą po puszczy, ktora jest po[d]dla Morza Czyrwonego. I wyszli są w odzieniu synowie izrahelszczy z ziemie ejipskiej. [19] »I wziął jest Mojżesz kości Jozefowy z sobą, przeto iże był zaklął syny izrahelskie a rzkąc: „Nawiedzić was Bog, wynieście kości me odtąd z sobą”. [20] »A szedszy z Sochot stany rozbili w Etan na poślednich krajech puszczej. [21] »Ale Pan przedchodził je ❬...❭ w słupie obłokowem przez dzień, a przez noc w słupie ogniowem, aby wodźca był drogi w nocy i we dnie. [22] »Nigdy nie odszedł słup ogniowy przez noc ani słup obłokowy przez dzień od ludzi. 
«  2 Księga Mojżeszowa 12 2 Księga Mojżeszowa 13 2 Księga Mojżeszowa 14  »


 Źródło tekstu: Instytut Języka Polskiego PAN w KrakowieOpis prezentowanego tekstu: Tekst opracowany na podstawie "Korpusu tekstów staropolskich do roku 1500" udostępnionego przez Instytut Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk w Krakowie. Tekst zamieszczony za zgodą IJP PAN.