Teksty » Ks. Eugeniusz Dąbrowski - Nowy Testament z Wulgaty » Dzieje Apostolskie » Rozdział 2
«  Dzieje Apostolskie 1 Dzieje Apostolskie 2 Dzieje Apostolskie 3  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Ukryj oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »A gdy nadeszły dni Pięćdziesiątnicy, byli wszyscy razem na tym samym miejscu. [2] »I stał się z nagła z nieba szum jakby nadchodzącego wichru gwałtownego, i napełnił cały dom, gdzie siedzieli. [3] »I ukazały się im rozdzielone języki na kształt ognia, i spoczął na każdym z nich jeden. [4] »I wszyscy napełnieni byli Duchem Świętym, i poczęli mówić różnymi językami, jako im Duch Święty mówić dawał. [5] »A przebywali w Jerozolimie Żydzi, ludzie najbardziej religijni ze wszystkich narodów, które są pod niebem. [6] »Gdy tedy rozległ się ten szum, zbiegło się mnóstwo ludzi i osłupieli, bo każdy posłyszał ich mówiących swoim językiem. [7] »Toteż zdumiewali się wszyscy i mówili zdziwieni: Czyż ci wszyscy, którzy mówią, nie są Galilejczykami? [8] »Jakże więc słyszymy, i to każdy z nas, swój własny język, w którym się urodziliśmy? [9] »Partowie i Medowie, Elamici i mieszkańcy Mezopotamii, Judei i Kapadocji, Pontu i Azji, [10] »Frygii i Pamfilii, Egiptu i ziem libijskich leżących koło Cyreny, i przybysze z Rzymu, [11] »Żydzi też i prozelici, Kreteńczycy i Arabowie — słyszeliśmy ich mówiących w naszych językach o wielkich sprawach Bożych. [12] »Zdumiewali się tedy i w podziwie mówili jeden do drugiego: Cóż to ma znaczyć? [13] »Inni zaś naśmiewając się mówili: Opili się młodym winem. [14] »A powstawszy Piotr wraz z jedenastoma podniósł głos swój i przemówił do nich: Mężowie z Judei i wszyscy mieszkańcy Jerozolimy! Niechże wam będzie to wiadome i niech słowa moje dotrą do uszu waszych! [15] »Albowiem nie są oni, jak mniemacie, pijani, bo jest trzecia godzina dnia, [16] »ale tu się spełniło, co było zapowiedziane przez Proroka Joela: [17] »I stanie się w ostateczne dni (mówi Pan). Ześlę Ducha mojego na każdego człowieka, a synowie wasi, jak i córki wasze będą prorokowali, młodzieńcy wasi widzenia mieć będą, a starcy wasi będą śnili we śnie. [18] »A także na sługi moje i na służebnice moje ześlę Ducha mojego w one dni i będą prorokowali. [19] »I uczynię cuda na niebie w górze i dziwy w dole na ziemi, krew i ogień, i kłęby dymu. [20] »Słońce zamieni się w ciemność, a księżyc — w krew, zanim nadejdzie dzień Pański wielki i jawny. [21] »I stanie się, że każdy zbawienia dostąpi, ktokolwiek imienia Pańskiego wzywać będzie. [22] »Mężowie izraelscy! Posłuchajcie tych słów: Jezusa Nazareńskiego, męża, którego Bóg utwierdził wśród was przez cuda, znaki i dziwy, jakie Bóg czynił przez niego, jako i sami wiecie, [23] »tego to, gdy według zakreślonego z góry postanowienia i przejrzenia Bożego został wydany, wyście przez ręce złoczyńców przybili do krzyża i zgładzili. [24] »Ale Bóg go wskrzesił, zachowując od cierpień otchłani, albowiem było niemożliwe, aby nad nim zapanowała. [25] »Dawid bowiem mówi o nim: Miałem Pana zawsze przed oczyma mymi, bo jest po mojej prawicy, abym się nie zachwiał. [26] »Dlatego uweseliło się serce moje i rozradował się język mój, a nadto i ciało moje odpocznie w nadziei. [27] »Albowiem nie zostawisz duszy mej w otchłani ani nie dozwolisz, by Święty twój uległ skażeniu. [28] »Oznajmiłeś mi drogi żywota i napełnisz mię błogością przed obliczem twoim. [29] »Mężowie bracia! Niechże mi wolno będzie śmiało wam powiedzieć o patriarsze Dawidzie, że umarł i był pogrzebany, bo i grób jego jest u nas aż po dzień dzisiejszy. [30] »Będąc jednak Prorokiem i wiedząc, że Bóg obiecał mu pod przysięgą, iż jego potomek zasiądzie na tronie jego, [31] »w widzeniu proroczym mówił o zmartwychwstaniu Chrystusa, że ani nie pozostanie w otchłani, ani też ciało jego nie ulegnie skażeniu. [32] »Tego to Jezusa Bóg wskrzesił, czego my wszyscy jesteśmy świadkami. [33] »Prawicą tedy Bożą wywyższony, otrzymawszy obietnicę Ducha Świętego od Ojca, zesłał go, jako sami widzicie i słyszycie. [34] »Albowiem Dawid nie wstąpił do nieba, a jednak powiada: Rzekł Pan do Pana mego: Zasiądź po prawicy mej, [35] »aż uczynię nieprzyjaciół twoich podnóżkiem stóp twoich. [36] »Niech tedy wie najpewniej cały dom Izraela, że Panem i Chrystusem uczynił go Bóg, tego Jezusa, któregoście wy ukrzyżowali. [37] »Słysząc to przejęli się w sercu żalem i rzekli do Piotra i pozostałych Apostołów: Cóż mamy czynić, mężowie bracia? [38] »A Piotr do nich: Czyńcie (mówi) pokutę i niechaj każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego. [39] »Obietnica bowiem jest dla was i dla synów waszych, i dla wszystkich, co są daleko, których przywoła Pan Bóg nasz. [40] »Wielu też innymi słowy dawał świadectwo i zachęcał ich mówiąc: Ratujcie się spośród tego przewrotnego narodu. [41] »Ci więc, którzy przyjęli jego słowa, ochrzczeni byli i przyłączyło się dnia onego około trzech tysięcy dusz. [42] »I trwali w nauce apostolskiej, w uczestnictwie łamania chleba i modlitwach. [43] »A każdego przejmował lęk, działy się bowiem rzeczy dziwne i znaki w Jerozolimie za sprawą Apostołów, tak że bojaźń wielka ogarnęła wszystkich. [44] »A wszyscy, którzy wierzyli, byli razem i mieli wszystko wspólne. [45] »Sprzedawali też majętność i dobytek i obdzielali nimi wszystkich, według tego, ile kto potrzebował. [46] »Codziennie także przebywali pospołu w świątyni, po domach zaś łamiąc chleb pożywali pokarmy z weselem i prostotą serca, [47] »chwaląc Boga i zyskując łaskę u całego ludu. A Pan codziennie pomnażał ich liczbę tymi, którzy mieli być zbawieni. 
«  Dzieje Apostolskie 1 Dzieje Apostolskie 2 Dzieje Apostolskie 3  »


 Opis prezentowanego tekstu: Pismo Święte Nowego Testamentu,wstęp, nowy przekład z Wulgaty, komentarz przez ks. Eugeniusza Dąbrowskiego - doktora świętej teologii; doktora nauk biblijnych. Księgarnia św. Wojciecha 1973. Poznań Warszawa Lublin. Wydanie 18. XLIII, 1024 s., [3] k. tabl.; il., mapy; 18 cm. Druk. RSW "Prasa - Książka - Ruch" Zakłady Graficzne w Bydgoszczy. Druk ukończono we wrześniu 1973 r. Ostatnie wydanie całego Nowego Testamentu. Tekst zamieszczony za zgodą Wydawnictwa Święty Wojciech [zgoda z dn. 2017.03.17]. Opracowanie tekstu: BibliePolskie.pl