Teksty » Ks. Eugeniusz Dąbrowski - Nowy Testament z greckiego » Ewangelia Mateusza » Rozdział 21
«  Ewangelia Mateusza 20 Ewangelia Mateusza 21 Ewangelia Mateusza 22  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »A gdy już byli blisko Jeruzalem i przyszli do Betfage na Górze Oliwnej, wtedy Jezus wysłał dwóch uczniów [2] »mówiąc im: Idźcie do wsi, która jest przed wami, a niebawem znajdziecie oślicę przywiązaną, i oślę z nią: odwiążcie i przywiedźcie do mnie. [3] »A jeśliby wam kto co mówił, powiecie, że Pan ich potrzebuje, a natychmiast puści je. [4] »A stało się to, aby się wypełniło, co powiedziane jest przez Proroka: [5] »Powiedzcie córce syjońskiej: Oto zdąża ku tobie król twój, łagodny, siedzący na oślicy i na oślęciu, synu podjarzemnej. [6] »Poszli więc uczniowie i uczyniwszy, jak im nakazał Jezus, [7] »przywiedli oślicę z oślęciem i okryli je szatami, a jego posadzili na nie. [8] »A wielka rzesza słała szaty swoje na drodze, a inni obcinali gałązki z drzew i rzucali na drogę. [9] »Rzesze, które wyprzedzały go i które postępowały za nim, wołały mówiąc: Hosanna Synowi Dawidowemu, Błogosławiony, który przybywa w imię Pańskie. Hosanna na wysokościach! [10] »A gdy wszedł do Jerozolimy, poruszyło się całe miasto mówiąc: Któż to jest? [11] »A lud mówił: To jest Jezus Prorok z Nazaretu galilejskiego. [12] »I wszedł Jezus do świątyni, i powyrzucał wszystkich sprzedających i kupujących w świątyni, a stoły zmieniających pieniądze i ławy sprzedawców gołębi poprzewracał. [13] »I rzecze im: Napisane jest: Dom mój domem modlitwy nazwany będzie, a wy czynicie go jaskinią zbójców. [14] »I przystąpili do niego w świątyni ślepi i chromi, a uzdrowił ich. [15] »A przedniejsi kapłani i uczeni ujrzawszy cuda, jakie uczynił, i dzieci wołające w świątyni i mówiące: Hosanna Synowi Dawidowemu — oburzyli się [16] »i powiedzieli mu: Czy słyszysz, co oni mówią? A Jezus rzecze im: Słyszę, alboście nie czytali: Z ust niemowląt i ssących zgotowałeś sobie chwałę? [17] »A opuściwszy ich, odszedł poza miasto do Betanii i tam pozostał na noc. [18] »A rano wracając do miasta, łaknął. [19] »I ujrzawszy przy drodze drzewo figowe, podszedł ku niemu. A nie znalazł na nim nic, prócz samych liści i rzekł: Niechaj się nigdy więcej owoc z ciebie nie rodzi. I natychmiast uschła figa. [20] »Co widząc uczniowie, zdumiewali się i mówili: W jaki sposób tak rychło uschła figa? [21] »A odpowiadając Jezus rzekł im: Zaprawdę powiadam wam, gdybyście mieli wiarę, a nie powątpiewali, uczynilibyście to nie tylko z drzewem figowym, ale nawet gdybyście i tej górze powiedzieli: Wznieś się i rzuć się w morze, stanie się tak. [22] »A o cokolwiek prosić będziecie w modlitwie z wiarą — otrzymacie. [23] »A skoro przybył do świątyni przystąpili do niego, kiedy nauczał, przedniejsi kapłani i starsi ludu mówiąc: Jaką mocą to czynisz? I kto ci dał taką władzę? [24] »Odpowiadając Jezus rzekł im: Zapytam też i ja was o jedną rzecz, a gdy mi powiecie, wtedy i ja powiem wam, jaką mocą to czynię. [25] »Chrzest Jana skąd był, z nieba czy z ludzi? A oni zastanawiali się i mówili między sobą: [26] »Jeżeli powiemy: Z nieba, powie nam: Czemuście mu więc nie uwierzyli? A jeżeli powiemy: Z ludzi, boimy się rzeszy, wszyscy bowiem mają Jana za Proroka. [27] »I odpowiadając Jezusowi rzekli: Nie wiemy. A on im na to: Ani też ja wam nie powiem, jaką mocą to czynię. [28] »Ale co się wam zdaje? Człowiek pewien miał dwóch synów. I przystępując do pierwszego, rzekł: Synu, idź dziś pracować do winnicy. [29] »A on odpowiadając rzekł: Dobrze panie — ale nie poszedł. [30] »A zwracając się do drugiego, rzekł mu podobnie. A ten odpowiadając mówił: Nie chcę. Potem zaś tknięty żalem poszedł. [31] »Który z tych dwóch wypełnił wolę ojca? Mówią: Ten drugi. Rzecze im Jezus: Zaprawdę powiadam wam, że celnicy i nierządnice wyprzedzą was do Królestwa Bożego. [32] »Albowiem przyszedł do was Jan drogą sprawiedliwości, a nie uwierzyliście mu, celnicy zaś i nierządnice uwierzyli. Wy jednak widząc to, nawet potem nie opamiętaliście się, aby mu uwierzyć. [33] »Innej przypowieści posłuchajcie. Był gospodarz, który założył winnicę, potem ją ogrodził, wykopał w niej prasę, zbudował wieżę i wynajął ją rolnikom, a sam odjechał w dalekie strony. [34] »A gdy się przybliżył czas owoców, posłał sługi swoje do rolników, aby odebrali owoce jego. [35] »A rolnicy, pojmawszy sługi jego, jednego obili, drugiego zamordowali, a innego ukamienowali. [36] »Znowu posłał inne sługi, więcej niż przedtem, i uczynili im podobnie. [37] »W końcu wysłał do nich syna swego mówiąc: Uszanują syna mego. [38] »Rolnicy zaś, ujrzawszy syna, mówili między sobą: Ten jest dziedzicem, pójdźmy, zabijmy go, a zawładniemy jego dziedzictwem. [39] »I pochwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili. [40] »Kiedy więc przybędzie pan winnicy, cóż uczyni owym rolnikom? [41] »Mówią mu: Złoczyńców srodze wygubi, a winnicę wynajmie innym rolnikom, którzy oddawać mu będą owoc w oznaczonym czasie. [42] »Rzecze im Jezus: Czyż nigdy nie czytaliście w Pismach: Kamień, który budujący odrzucili, stał się głowicą węgła. To Pan ją uczynił i dziwne to w oczach naszych. [43] »Przeto powiadam wam, że odjęte będzie od was Królestwo Boże, a dane narodowi czyniącemu owoce jego. [44] »I kto by upadł na ten kamień, rozbije się, a na kogo by upadł, zmiażdży go. [45] »I usłyszawszy przypowieści jego przedniejsi kapłani i faryzeusze, poznali, że o nich mówił. [46] »A usiłując go pojmać, lękali się rzesz, ponieważ miały go za Proroka. 
«  Ewangelia Mateusza 20 Ewangelia Mateusza 21 Ewangelia Mateusza 22  »


 Opis prezentowanego tekstu: Pismo Święte Nowego Testamentu,wstęp, nowy przekład z języka greckiego, komentarz przez ks. Eugeniusza Dąbrowskiego - doktora świętej teologii; doktora nauk biblijnych. Księgarnia św. Wojciecha. Poznań Warszawa Lublin. Wydanie pierwsze. 858 s. : il., mapy ; 16 cm. Druk: Bydgoszcz : Druk. RSW "Prasa". Druk ukończono we październiku 1961 r. Tekst zamieszczony za zgodą Wydawnictwa Święty Wojciech [zgoda z dn. 2017.03.17]. Opracowanie tekstu: BibliePolskie.pl