Teksty » Ks. Eugeniusz Dąbrowski - Nowy Testament z greckiego » Ewangelia Mateusza » Rozdział 25
«  Ewangelia Mateusza 24 Ewangelia Mateusza 25 Ewangelia Mateusza 26  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »Wtedy podobne będzie Królestwo Niebieskie dziesięciu pannom, które wziąwszy lampy swoje wyszły na spotkanie oblubieńca. [2] »Pięć z nich było głupich, a pięć mądrych. [3] »Głupie, wziąwszy lampy, nie zabrały z sobą oliwy, [4] »mądre natomiast wzięły oliwę w naczynia wraz z lampami swymi. [5] »A gdy się oblubieniec opóźniał, zdrzemnęły się wszystkie i posnęły. [6] »Wszakże o północy rozległ się głos: Oto oblubieniec! Wyjdźcie na jego spotkanie. [7] »Wtedy powstały wszystkie owe panny i opatrzyły lampy swoje. [8] »A głupie rzekły do mądrych: Dajcie nam waszej oliwy, bo lampy nasze gasną. [9] »Odpowiedziały mądre, mówiąc: Aby jednak nie zabrakło nam i wam, idźcie raczej do sprzedających i kupcie sobie. [10] »A gdy one poszły kupować, przybył oblubieniec i te, które były gotowe, weszły z nim na gody. A zamknięto drzwi. [11] »W końcu przybywają i pozostałe panny mówiąc: Panie, panie, otwórz nam! [12] »A on odpowiadając rzekł: Zaprawdę mówię wam: nie znam was. [13] »Czuwajcież tedy, bo nie znacie dnia ani godziny. [14] »Podobnie jak człowiek pewien, odjeżdżając daleko, zwołał sługi swoje i przekazał im majętność swoją. [15] »I jednemu dał pięć talentów, a drugiemu dwa, a innemu jeden: każdemu według jego zdolności. I odjechał. [16] »A ten, który był wziął pięć talentów, natychmiast poszedł i zarabiał nimi, a zyskał drugie pięć. [17] »Podobnie i ten, który dwa otrzymał, zyskał drugie dwa. [18] »Ale ten, który otrzymał był jeden, odszedłszy, wykopał dół w ziemi i ukrył pieniądze pana swego. [19] »A po długim czasie wraca pan sług owych i zaczyna obliczać się z nimi. [20] »I przystąpiwszy ten, który pięć talentów otrzymał, wręczył mu drugie pięć, mówiąc: Panie, dałeś mi pięć talentów, oto drugie pięć zyskałem. [21] »Rzekł mu pan jego: Dobrze, sługo prawy i wierny. W małych rzeczach byłeś wierny — dam ci władzę nad większymi: wejdź do wesela pana twego. [22] »Przystąpił też i ten, który dwa talenty otrzymał, i rzekł: Panie, dałeś mi dwa talenty, oto zyskałem drugie dwa. [23] »Rzekł mu pan jego: Dobrze, sługo prawy i wierny. W małych rzeczach byłeś wierny — dam ci władzę nad większymi: wejdź do wesela pana twego. [24] »A przystąpiwszy i ten, który otrzymał jeden talent rzekł: Panie, wiem, żeś człowiek twardy, żniesz, kędyś nie posiał, i zbierasz, gdzieś nie rozsypał. [25] »A bojąc się, odszedłem i ukryłem talent twój w ziemi: oto masz, co twoje. [26] »A odpowiadając pan jego rzekł mu: Sługo zły i leniwy, wiedziałeś, że żnę, gdziem nie posiał, i zbieram, gdziem nie rozsypał, [27] »należało więc wręczyć pieniądze moje bankierom, a po powrocie otrzymałbym co mego, wraz z zyskiem. [28] »Weźcie przeto od niego talent jego i dajcie temu, który ma ich dziesięć. [29] »Każdemu bowiem, kto ma, będzie dane i obfitować będzie, a temu, kto nie ma, odbiorą i to, co posiada. [30] »A sługę niepożytecznego wyrzućcie na zewnątrz, do ciemności: tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. [31] »A gdy przyjdzie Syn Człowieczy w majestacie swoim i wszyscy aniołowie z nim, wtedy zasiądzie na stolicy majestatu swojego. [32] »I zgromadzą się przed nim wszystkie narody, i odłączy jednych od drugich, jako pasterz odłącza owce od kozłów. [33] »I postawi owce po prawicy swojej, a kozły po lewicy. [34] »Wtedy powie król tym, którzy będą po prawicy jego: Pójdźcie, błogosławieni Ojca mego, i posiądźcie Królestwo zgotowane wam od założenia świata. [35] »Albowiem łaknąłem, a nakarmiliście mnie; pragnąłem, a daliście mi pić; gościem byłem, a przyjęliście mnie, [36] »nagim, a przyodzialiście mnie, chorym, a nawiedziliście mię, więźniem, a przyszliście do mnie. [37] »Wtedy sprawiedliwi odpowiedzą mu mówiąc: Panie, kiedyśmy cię widzieli łaknącym, a nakarmiliśmy cię, albo pragnącym i daliśmy ci pić? [38] »Kiedyż to widzieliśmy cię gościem, a przyjęliśmy cię, albo nagim i przyodzialiśmy ciebie? [39] »Kiedyśmy cię widzieli chorym albo więźniem, a nawiedziliśmy ciebie? [40] »A król odpowiadając im powie: Zaprawdę powiadam wam, coście uczynili jednemu z tych braci moich najmniejszych, mnieście uczynili. [41] »Wtedy powie i tym, którzy będą po lewicy: Idźcie precz ode mnie, przeklęci, w ogień wieczny, zgotowany diabłu i sługom jego. [42] »Albowiem łaknąłem, a nie nakarmiliście mnie; pragnąłem, a nie daliście mi pić; [43] »byłem gościem, a nie przyjęliście mnie; nagim, a nie przyodzialiście mnie, chorym i więźniem, a nie nawiedziliście mnie. [44] »Wtedy odpowiedzą mu i oni, mówiąc: Panie, kiedyśmy cię widzieli pragnącym albo łaknącym, gościem albo nagim, chorym albo więźniem, a nie usłużyliśmy tobie? [45] »Wtedy odpowie im mówiąc: Zaprawdę powiadam wam, czegokolwiek nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, mnie nie uczyniliście. [46] »I pójdą ci, aby cierpieć karę wieczną a sprawiedliwi do żywota wiecznego. 
«  Ewangelia Mateusza 24 Ewangelia Mateusza 25 Ewangelia Mateusza 26  »


 Opis prezentowanego tekstu: Pismo Święte Nowego Testamentu,wstęp, nowy przekład z języka greckiego, komentarz przez ks. Eugeniusza Dąbrowskiego - doktora świętej teologii; doktora nauk biblijnych. Księgarnia św. Wojciecha. Poznań Warszawa Lublin. Wydanie pierwsze. 858 s. : il., mapy ; 16 cm. Druk: Bydgoszcz : Druk. RSW "Prasa". Druk ukończono we październiku 1961 r. Tekst zamieszczony za zgodą Wydawnictwa Święty Wojciech [zgoda z dn. 2017.03.17]. Opracowanie tekstu: BibliePolskie.pl