Teksty » Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu » 2 Księga Królewska » Rozdział 22
«  2 Księga Królewska 21 2 Księga Królewska 22 2 Księga Królewska 23  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Ośm lat miał Jozjasz, gdy rządy objął, a trzydzieści i jeden lat panował w Jerozolimie. Imię zaś matki jego: Jedyda, córka Adai z Bockat. [2] »I czynił co prawem było w oczach Wiekuistego i postępował ściśle po drodze Dawida praojca swego, nie odstępując ani w prawo ani w lewo. [3] »I stało się ośmnastego roku króla Jozjasza, że wysłał król Szafana, syna Acaljasza, syna Meszullama, kanclerza, do przybytku Wiekuistego, polecając: [4] »Wstąp do Chilkjasza, arcykapłana, aby zebrał sumę pieniędzy, złożoną w przybytku Wiekuistego, które zebrali trzymający straż u progów od ludu. [5] »I aby je złożono do rąk zarządzających robotą, ustanowionych w przybytku Wiekuistego, aby je mianowicie wręczono robotnikom w przybytku Wiekuistego, zajętym naprawą uszkodzeń przybytku. [6] »Cieślom, i budowniczym, i murarzom, i na kupno budulcu i kamieni ciosanych, dla naprawy przybytku. [7] »Wszakże nie należy się obliczać z nimi z pieniędzy, składanych w ręce ich, gdyż rzetelnie pracują. [8] »I rzekł Chilkjasz, arcykapłan, do Szafana, kanclerza: Księgę zakonu znalazłem w przybytku Wiekuistego, i podał Chilkjasz księgę tę Szafanowi, który ją przeczytał. [9] »Poczem udał się Szafan, kanclerz, do króla, i zdał królowi sprawę, i rzekł: Wysypali słudzy twoi pieniądze, znajdujące się w przybytku, i złożyli je do rąk zarządzających robotą, ustanowionych w przybytku Wiekuistego. [10] »Poczem opowiedział Szafan, kanclerz, królowi mówiąc: Księgę podał mi Chilkjasz, kapłan. I odczytał ją Szafan królowi. [11] »Gdy tedy usłyszał król słowa księgi zakonu, rozdarł szaty swoje. [12] »Poczem polecił król kapłanowi, Chilkjaszowi, i Achikamowi, synowi Szafana, kanclerzowi, i Achborowi, synowi Michajasza, i Szafanowi, kanclerzowi, i Asajaszowi, przybocznemu dworzaninowi królewskiemu, jak następuje: [13] »Idźcie i radźcie się Wiekuistego względem mnie i względem ludu i względem całego Judy co do słów tej księgi, która odnalezioną została; albowiem wielkiem oburzenie Wiekuistego, które wspłonęło przeciw nam, dlatego, że nie usłuchali ojcowie nasi słów tej księgi, aby pełnili ściśle co napisano względem nas. [14] »Udał się tedy Chilkjasz, kapłan, i Achikam i Achbor i Szafan i Asajasz do prorokini Chuldy, żony Szalluma, syna Tykwy, syna Charchasa, szatnego; mieszkała zaś w Jerozolimie, w drugim obwodzie, i mówili z nią. [15] »I oświadczyła im: Tak rzecze Wiekuisty, Bóg Izraela: Powiedźcie mężowi, który wysłał was do mnie: [16] »Tak rzecze Wiekuisty: Oto przywiodę niedolę na miejsce to i na mieszkańców jego, wszystkie słowa księgi, którą przeczytał król Judy. [17] »Przeto że opuścili Mnie a kadzili bóstwom cudzym, aby Mnie jątrzyć wszystkiemi wytworami rąk swoich, a rozpali się oburzenie Moje przeciw miejscu temu a nie zagaśnie. [18] »Królowi zaś judzkiemu, który wysłał was, aby radzić się Wiekuistego, oświadczycie mu tak: Tak rzecze Wiekuisty, Bóg Izraela, odnośnie do słów, któreś słyszał: [19] »Ponieważ zmiękczyło się serce twoje, a ukorzyłeś się przed Wiekuistym, gdyś usłyszał com wyrzekł o miejscu tem i o mieszkańcach jego, aby przedmiotem przerażenia i przekleństwa się stali, a rozdarłeś szaty twoje, a płakałeś przed obliczem Mojem, przeto usłyszałem i Ja, rzecze Wiekuisty. [20] »Dla tego oto przyłączę cię do ojców twoich, a przyłączon będziesz w pokoju do grobów twoich, a nie zobaczą oczy twoje całej niedoli, którą przywiodę na miejsce to! I zdali królowi sprawę. 
«  2 Księga Królewska 21 2 Księga Królewska 22 2 Księga Królewska 23  »


 Źródło tekstu: Tekst opracowany na podstawie skanów prezentowanych na BibliePolskie.plOpis prezentowanego tekstu: Tekst polski z 13 tomów wydań przekładów ksiąg Starego Testamentu dokonanego przez rabina Izaaka Cylkowa na przełomie XIX/XX wieku. Z ksiąg Starego Testamentu brakuje tylko przekładu ksiąg Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Daniela (albo Cylkow nie zdążył ich przełożyć, albo rękopisy tłumaczenia zaginęły).