Teksty » Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu » Księga Hioba » Rozdział 30
«  Księga Hioba 29 Księga Hioba 30 Księga Hioba 31  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »A teraz wyśmiewają mnie młodsi odemnie w latach nawet ci, których ojców uważałbym za niegodnych zesforować z psami mojej trzody. [2] »Siła też rąk ich nacóż by mi się zdała, przy których przepada (bez pożytku) starość. [3] »Którzy dla niedostatku i głodu samotnie żyją, którzy uciekają na step, w mrok grozy i opustoszenia. [4] »Którzy zrywają lebiodę po chrustach, a korzonki jałowcu na pokarm. [5] »Z koła (ludzi) ich wypędzają, a krzyczą za nimi jako za złodziejem. [6] »W łożyskach potoków mieszkają, w jamach podziemnych lub skałach. [7] »Między chrustami jęczą, pod pokrzywy się cisną. [8] »Synowie bezecnych wraz z synami wzgardzonych, wygnani biczem z ziemi. [9] »A teraz pieśnią ich się stałem, a służę im za przedmiot gawędy. [10] »Brzydzą się mną, usuwają odemnie, a przed obliczem mojem nie powstrzymują plwociny. [11] »Bo cięciwę mą rozluźnił i upokorzył mnie, to też zrzucili i oni wędzidło przedemną. [12] »Po prawicy mojej powstawa banda młodzików, nogi moje potrącają, i torują ku mnie drogi swe zgubne. [13] »Zburzyli ścieżkę moję, do nędzy mojej się przyczyniają, oni którzy nie mają sami nikogo, któryby ich wspomógł. [14] »Jakby przez rozwarty wyłom muru napadli, i z wrzawą się zwalili. [15] »Zwróciły się przeciw mnie postrachy, jako wiatr ścigają powagę moję, i jako obłok znikło szczęście moje. [16] »A teraz rozlewa się we mnie dusza moja, pochwyciły mnie silnie dni niedoli. [17] »Noc przewierca kości moje, i oddziela je odemnie, a żyłom moim niemasz pokoju. [18] »Wskutek przemożnej mocy Bożej zmieniła się szata moja, i jako szyjny otwór chitonu mego ściska mnie. [19] »Wrzucił mnie w błoto, a podobny się stałem do prochu lub popiołu. [20] »Wołam do Ciebie, ale nie odpowiadasz mi, stoję przed Tobą, ale (nie) spoglądasz na mnie. [21] »Odmieniłeś się w okrutnego względem mnie, mocą ręki Twojej mnie prześladujesz. [22] »Podnosisz mnie, zawieszasz na powietrzu, i niweczysz istność moję. [23] »Otóż wiem ja, że na śmierć mnie chcesz podać i do domu naznaczonego wszystkim żyjącym. [24] »Ale czyż nie wyciąga jeszcze każdy ręki w upadku, albo czyż nie podnosi jeszcze o to, ginąc, krzyku błagalnego? [25] »Czyżem nie płakał nad udręczonym przez los, czyż nie ubolewała dusza moja nad ubogim? [26] »Tak, szczęścia się spodziewałem a oto nadeszła niedola, oczekiwałem światła a oto przypadła ciemność. [27] »Wnętrzności moje wrą a nie mogą się uciszyć, ubiegły mnie dni utrapienia. [28] »Zczerniały błądzę, ale nie od słońca, dźwigam się, a wołam publicznie o pomoc. [29] »Bratem się stałem szakali, a towarzyszem strusiów młodych. [30] »Skóra moja poczerniała i spada zemnie, a kości moje spieczone od żaru. [31] »I tak zamieniła się cytra moja na pieśń żałobną, a flet mój na dźwięk skargi. 
«  Księga Hioba 29 Księga Hioba 30 Księga Hioba 31  »


 Źródło tekstu: Tekst opracowany na podstawie skanów prezentowanych na BibliePolskie.plOpis prezentowanego tekstu: Tekst polski z 13 tomów wydań przekładów ksiąg Starego Testamentu dokonanego przez rabina Izaaka Cylkowa na przełomie XIX/XX wieku. Z ksiąg Starego Testamentu brakuje tylko przekładu ksiąg Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Daniela (albo Cylkow nie zdążył ich przełożyć, albo rękopisy tłumaczenia zaginęły).