Teksty » Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu » Księga Izajasza » Rozdział 26
«  Księga Izajasza 25 Księga Izajasza 26 Księga Izajasza 27  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Dnia onego śpiewaną będzie pieśń ta na ziemi Judzkiej: Potężne miasto mamy; wybawienie ustanawia niby mury i baszty. [2] »Otwórzcie bramy, a niech wnijdzie lud sprawiedliwy, co dochował wiary. [3] »Umysł jego niezachwiany był; zachowasz mu pokój, pokój trwały, bo na Tobie polega. [4] »Ufajcie Wiekuistemu na wieki, bo w Jah Wiekuistym obrona wieczna. [5] »Bo upokorzył mieszkańców wysokości, stolicę wyniosłą; poniżył ją, poniżył ku ziemi, pochylił do prochu. [6] »Depce ją noga, nogi uciśnionych, stopy bezsilnych. [7] »Ścieżka sprawiedliwych urównana; Ty, Prawy, drogę sprawiedliwych torujesz. [8] »Bo téż na drodze sądów Twoich, Wiekuisty, czekaliśmy Ciebie; za imieniem i wspomnieniem Twojém tęskniła dusza. [9] »Duszą moją tęskniłem za Tobą w nocy, a duchem w mém wnętrzu szukałem Cię z rana; bo gdy sądy Twoje na ziemi się objawiają, sprawiedliwości się uczą mieszkańcy świata. [10] »Oszczędzonym będąc niegodziwy, nie nauczy się sprawiedliwości, w kraju prawości broi bezprawia i nie baczy na majestat Wiekuistego. [11] »Wiekuisty! podniesioną była ręka Twoja, - nie widzieli tego. Niech tedy widzą ze wstydem rzewniwość Twoję, dla narodu, i rozjątrzenie, które wrogów Twych pochłania. [12] »Wiekuisty, użyczysz nam pokoju; wszak i wszystkie sprawy nasze zdziałałeś dla nas. [13] »Wiekuisty, Boże nasz! zawładnęli nami panowie, okrom Ciebie, a jedynie za pomocą Twoją wysławiamy Imię Twoje. [14] »Zmarli, ci nie ożyją! cienie - nie powstaną! Boś nawiedził i wytępił ich, i zgładził wszelką pamięć o nich. [15] »Rozmnożyłeś ten naród, Wiekuisty, rozmnożyłeś ten naród, wsławiłeś się daleko po wszystkich krańcach ziemi. [16] »Wiekuisty! w niedoli wspominali Cię, wylewali ciche modły, gdy karciłeś ich. [17] »Jako brzemienna, gdy się zbliża do porodu, jęczy, krzyczy w bólach swoich, - takeśmy byli przed obliczem Twojém, Wiekuisty. [18] »Poczęliśmy, boleliśmy, lecz - jak gdybyśmy zrodzili wiatr; wybawienia nie sprowadziliśmy dla ziemi, a nie padli mieszkańcy świata. [19] »Oby téż ożyli zmarli Twoi, polegli moi powstali! Rozbudźcie się, radujcie, spoczywający w prochu, bo jako rosa na ziołach będzie rosa Twoja, a ziemia zmarłych wyrzuci. [20] »Idź, ludu mój, wnijdź do mieszkań twoich, a zamknij drzwi twe za sobą: skryj się na małą chwilę, aż przeminie gniew. [21] »Gdyż oto Wiekuisty wystąpi z przybytku Swojego aby poszukiwać grzechu mieszkańców ziemi na nich, i odkryje ziemia krew swoję, a nie zakryje nadal zabitych swoich. 
«  Księga Izajasza 25 Księga Izajasza 26 Księga Izajasza 27  »


 Źródło tekstu: Tekst opracowany na podstawie skanów prezentowanych na BibliePolskie.plOpis prezentowanego tekstu: Tekst polski z 13 tomów wydań przekładów ksiąg Starego Testamentu dokonanego przez rabina Izaaka Cylkowa na przełomie XIX/XX wieku. Z ksiąg Starego Testamentu brakuje tylko przekładu ksiąg Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Daniela (albo Cylkow nie zdążył ich przełożyć, albo rękopisy tłumaczenia zaginęły).