Teksty » Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu » 4 Księga Mojżeszowa » Rozdział 21
«  4 Księga Mojżeszowa 20 4 Księga Mojżeszowa 21 4 Księga Mojżeszowa 22  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »I usłyszał Kanaanejczyk, król Aradu, osiadły na południu, że nadciąga Israel drogą od Atarym, stoczył tedy bitwę z Israelem i nabrał od niego jeńców. [2] »I ślubował Israel ślub Wiekuistemu i rzekł: "Jeżeli podasz lud ten w ręce moje, położę zaklęcie na miasta ich!" [3] »I wysłuchał Wiekuisty głos Israela, i wydał mu Kanaanejczyków, i położył zaklęcie na nich i na miasta ich, - i nazwał miano okolicy tej Chorma. [4] »I wyruszyli od góry Hor, drogą ku morzu Czerwonemu, aby obejść ziemię Edomu, lecz zmalał duch ludu na drodze. [5] »I narzekał lud na Boga i na Mojżesza: "Nacóż wywiedliście nas z Micraim, abyśmy pomarli na pustyni? Wszak niema ani chleba ani wody, a dusza nasza obmierziła sobie chleb ten nędzny!" [6] »I puścił Wiekuisty na lud węże jadowite, i kąsały lud, i wymarło wiele ludu z Israela. [7] »I przyszedł lud do Mojżesza i rzekł: "Zgrzeszyliśmy, żeśmy narzekali na Wiekuistego i na ciebie; pomódl się Wiekuistemu, aby oddalił od nas te węże!" I pomodlił się Mojżesz za ludem. [8] »I rzekł Wiekuisty do Mojżesza: "Zrób sobie węża, a utwierdź go na drzewcu, i będzie, że ktokolwiek ukąszony nań wejrzy, wyzdrowieje." [9] »I zrobił Mojżesz węża miedzianego, i utwierdził go na drzewcu; i bywało, że gdy wąż ukąsił człowieka a spojrzał na węża miedzianego, tedy wyzdrowiał. [10] »I wyruszyli synowie Israela, i stanęli obozem w Oboth; [11] »I wyruszyli z Oboth, i stanęli obozem na ruinach Abarym, na puszczy, która naprzeciw Moabu, ku wschodowi słońca. [12] »Ztamtąd wyruszyli, i stanęli obozem nad potokiem Zered. [13] »Wyruszywszy ztąd stanęli obozem nad brzegiem Arnonu, który w pustyni, przy wyjściu jego z granic Emorejczyka, ponieważ Arnon granicą jest Moabu, - między Moabem i Emorejczykiem, - [14] »Dla tego to powiedziano w księdze wojen Wiekuistego: Waheb w Sufa i potoki Arnonu. - [15] »I ten stok potoków, który się skręca ku osadzie Ar, a przylega do granic Moabu. [16] »A ztamtąd do Beer; jest to owa studnia, o której powiedział Wiekuisty Mojżeszowi: "Zgromadź lud, a dam im wody!" [17] »Wtedy to zaśpiewał Israel pieśń tę: "Wzbieraj studnio, zaśpiewajcie o niej! [18] »Studnia, którą wykopali książęta, wydrążyli dostojnicy ludu berłem, buławami swojemi!" A z tej pustyni do Mathany. [19] »A z Mathany do Nachliel; a z Nachliel do Bamoth. [20] »A z Bamoth do kotliny, która na polach Moabu, przy wierzchołku Pisgi, zwróconej ku pustyni. [21] »I wyprawił Israel posłów do Sychona, króla Emorei, by mu powiedzieć: [22] »"Chciałbym przejść przez ziemię twoję; nie zboczym na pola ani na winnice; nie będziemy pili wody ze studzien; drogą królewską pójdziemy, dopóki nie przejdziemy granic twoich." [23] »Ale nie pozwolił Sychon Israelowi przejść przez granice swoje; i zebrał Sychon wszystek lud swój i wystąpił przeciw Israelowi na pustynię, i dotarł do Jahac, i stoczył bitwę z Israelem; [24] »Ale poraził go Israel ostrzem miecza, i zawładnął ziemią jego od Arnonu aż do Jabboku, - aż do Ammonitów; albowiem silną była granica Ammonitów. [25] »I zabrał Israel wszystkie te miasta, i osiadł Israel we wszystkich miastach Emorejczyka, w Cheszbonie, i we wszystkich przyległościach jego; [26] »Bo Cheszbon był stolicą Sychona, króla Emorejskiego, który wojował z królem Moabu poprzednim, a był mu zabrał cały kraj jego aż po Arnon. [27] »Przeto powiadają wieszcze: "Wnijdźcie do Cheszbon, a niech się odbuduje i utwierdzi stolica Sychona!. [28] »Albowiem ogień wyszedł z Cheszbonu, płomień z grodu Sychona, i pochłonął Ar w Moabie, władców wyżyn Arnonu! [29] »Biada ci Moabie! zginąłeś ludu Kemosza! Oddał synów swoich na tułactwo, a córki swoje do niewoli królowi Emorei, Sychonowi. [30] »Pokonaliśmy ich, - zniszczał Cheszbon wraz z Dybonem, poburzyliśmy aż do Nofach, aż do Medby!". [31] »I tak osiadł Israel w ziemi Emorejskiej. [32] »I posłał Mojżesz wypatrywać Jazer, - i zdobyli przyległości jego; i wypędził on Emorejczyków tamecznych. [33] »I zwrócili się i pociągnęli drogą ku Baszanowi. Wtedy wystąpił Og, król Baszanu przeciw nim, on i wszystek lud jego dla stoczenia bitwy, pod Edreję; [34] »I rzekł Wiekuisty do Mojżesza: "Nie obawiaj się go, gdyż w moc twoję oddam go, i wszystek lud jego, i ziemię jego, i postąpisz z nim, jakoś postąpił z Sychonem, królem Emorejskim, który zasiadał w Cheszbonie." [35] »I porazili go i synów jego, i wszystek lud jego, że nie zostawili mu szczątku, i zawładnęli ziemią jego. 
«  4 Księga Mojżeszowa 20 4 Księga Mojżeszowa 21 4 Księga Mojżeszowa 22  »


 Źródło tekstu: Tekst opracowany na podstawie skanów prezentowanych na BibliePolskie.plOpis prezentowanego tekstu: Tekst polski z 13 tomów wydań przekładów ksiąg Starego Testamentu dokonanego przez rabina Izaaka Cylkowa na przełomie XIX/XX wieku. Z ksiąg Starego Testamentu brakuje tylko przekładu ksiąg Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Daniela (albo Cylkow nie zdążył ich przełożyć, albo rękopisy tłumaczenia zaginęły).