Teksty » Mieses - Pięcioksiąg » 1 Księga Mojżeszowa » Rozdział 30
«  1 Księga Mojżeszowa 29 1 Księga Mojżeszowa 30 1 Księga Mojżeszowa 31  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Skoro Rachela widziała, iż nie rodziła Jakóbowi, zazdrościła Rachela siostrze swojej i rzekła do Jakóba: „Dawaj mi dzieci, jeżeli nie, – zemrę”. [2] »Jakób oburzył się na Rachelę i rzekł: „Czyż ja jestem miasto Boga, który odmówił ci potomstwa?” [3] »A ona rzekła: „Oto służebnica moja Bilha! przystąp do niej, ona będzie rodzić na kolanach moich, więc będę miała też przez nią dzieci”. [4] »Ona dała służebnicę swoją Bilhę mu za żonę i Jakób przystąpił do niej. [5] »Bilha poczęła i urodziła Jakóbowi, [6] »a Rachela rzekła: „Bóg mnie osądził [danani], wysłuchał głosu mojego i dał mi syna”; – dlatego nazwała go Danem. [7] »Bilha, służebnica Racheli poczęła jeszcze raz i zrodziła Jakóbowi drugiego syna, [8] »a Rachela rzekła: „Zawody Boskie wiodłam [niftalti] ze siostrą swoją i też zmogłam” – więc nazwała go Naftalim. [9] »Skoro Lea widziała, iż zaprzestała rodzenia, wzięła służebnicę swoją Zylpę i dała Jakóbowi ją za żonę. [10] »Zylpa, służebnica Lei, urodziła Jakóbowi syna. [11] »Lea rzekła: „Przyszło szczęście” [bagad) i nazwała go Gadem. [12] »Zylpa, służebnica Lei urodziła Jakóbowi drugiego syna, [13] »a Lea rzekła: „Na szczęście moje [běoszri]! albowiem kobiety będą mienić mnie szczęśliwą”, i nazwała go Aszerem. [14] »W czasie żniwa pszenicy wyszedł Rubin i znalazł w polu pokrzyki; on przyniósł je do matki swojej Lei, lecz Rachela rzekła do Lei: „Daj mi, proszę, trochę pokrzyków syna twojego”. [15] »Ona zaś rzekła do niej: „Czy mało, iżeś zabrała męża mojego, że zabierzesz też i pokrzyki syna mójego?” Nato rzekła Rachela: „Dlatego będzie on leżał przy tobie tej nocy – za pokrzyki syna twojego”. [16] »Gdy Jakób wracał z pola wieczorem, wyszła Lea na spotkanie jego i rzekła: „Do mnie wnijdziesz, gdyż nabyłam ciebie za pokrzyki syna mojego”. I on legł przy niej tej nocy. [17] »Bóg wysłuchał Lei: ona poczęła, urodziła Jakóbowi syna piątego [18] »i rzekła: „Bóg dał mi nagrodę [sěchari], iż dałam swoją służebnicę mężowi swemu”, – i nazwała go Isacharem [Jissachar]. [19] »Lea poczęła jeszcze raz, urodziła Jakóbowi syna szóstego [20] »i rzekła: „Bóg obdarzył mnie [zěbadani] pięknym darem. Odtąd będzie mąż mój mieszkał u mnie, albowiem urodziłam jemu sześciu synów”, – i nazwała go Zěbulunem [Zěbulūn]. [21] »Potem urodziła córkę i nazwała ją Diną. [22] »Ale Bóg wspomniał na Rachelę, Bóg wysłuchał jej i On otworzył żywot jej; [23] »ona zaś poczęła, urodziła syna, rzekła: „Bóg zabrał hańbę moją” [24] »i nazwała go Józefem [Josef], mówiąc niejako: „Niech Wiekuisty doda [josef] mi innego syna”. [25] »Wówczas działo się, gdy Rachela urodziła Józefa, iż Jakób rzekł do Labana: „Odpraw mnie, a ja pójdę do miejscowości swojej, do mojego kraju. [26] »Daj mi, proszę, żony moje i dzieci moje, za które ci służyłem”. [27] »A Laban rzekł do niego: „Czyteż znalazłem łaskę u ciebie? Wróżyłem: „Wiekuisty błogosławił mi gwoli tobie!”, [28] »i rzekł: „Oznacz wynagrodzenie swoje należne u mnie, a ja będę dawał”. [29] »On zaś rzekł do niego: „Ty wiesz, jak służyłem tobie i czem stał się dobytek twój przy mnie, [30] »albowiem nieliczne to, co przedemną posiadałeś, rozparło się i namnożyło; Bóg błogosławił tobie w ślad za mną – teraz zaś, kiedyż ja też będę działał dla mojego domu?” [31] »Nato rzekł: „Cóż więc dam ci?” a Jakób powiedział: „Nic nie dawaj mi! Jeśli to uczynisz mi, będę pasł twą trzodę i strzegł jej: [32] »Przejdę dziś poprzez wszystką trzodę twoją, ażeby usunąć stamtąd każdą owcę pstrą i nakrapianą, każdą owcę płową i kozy pstre i nakrapiane; takiem niech będzie wynagrodzenie moje. [33] »Prawość moja da mi jutro świadectwo swe, skoro przystąpisz do wynagrodzenia mojego przed sobą: wszystko, co nie jest nakrapianem, lub pstrem pośród kóz, albo płowem pośród owiec, – będzie u mnie – jako skradzione”. [34] »A Laban rzekł: „Dobrze! niech tak będzie, jako rzekłeś”, [35] »i usunął owego dnia kozły pstre i pręgowate, wszystkie kozy pstre i nakrapiane, na których było cośkolwiek białego i wszystko, co płowe wśród owiec, i wręczył je synom swoim. [36] »On ustanowił odległość trzech dni drogi między sobą, a Jakóbem, Jakób zaś pasł pozostałe owce Labana. [37] »Jakób nabrał sobie zielonych prętów topolowych, migdałowych i jaworowych, wyciął na nich białe smugi, obnażając białość, będącą na prętach, [38] »i ustawił pręty te, które ponacinał, u żłobów przy korytach wody, dokąd owce przychodzą pić, naprzeciwko owcom, ażeby rozgrzewały się, gdy przychodzą pić. [39] »Owce rozgrzewały się przy prętach tych i owce rodziły pręgowate, nakrapiane i pstre. [40] »Jakób oddzielił owce te i ustawił trzody twarzą ku pręgowatym i wszelkim płowym wśród trzód Labana, tworzył sobie osobno stada i nie dołączał ich do trzód Labana. [41] »I stało się: ilekroć grzały się mocniejsze owce, ustawiał Jakób pręty te u żłobów przed oczyma owiec, ażeby je rozgrzewać zapomocą prętów tych, [42] »ilekroć zaś bywały owce słabsze – nie stawiał, – tak więc przypadały słabsze Labanowi, zaś mocniejsze Jakóbowi. [43] »Mąż ten rozparł się niezmiernie i posiadł liczne trzody, służebnice i służących, wielbłądy i osły. 
«  1 Księga Mojżeszowa 29 1 Księga Mojżeszowa 30 1 Księga Mojżeszowa 31  »


 Opis prezentowanego tekstu: Pięcioksiąg Mojżesza w języku hebrajskim z przekładem polskim rabina D-ra Józefa Miesesa, Naczelnego Rabina Wojsk Polskich. Przemyśl Wydawnictwo i Księgarnia Symcha Freund, 1931. Tekst opracowany przez Bibliepolskie.pl - na podstawie egzemplarza Biblioteki Narodowej w Warszawie. Księgi Genesis, Exodus i Leviticus. Księgi Numeri i Deuteronomium w przygotowaniu.