Teksty » Mieses - Pięcioksiąg » 2 Księga Mojżeszowa » Rozdział 22
«  2 Księga Mojżeszowa 21 2 Księga Mojżeszowa 22 2 Księga Mojżeszowa 23  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Jeżeli ktoś ukradnie wołu, albo owcę i je zarżnie, albo sprzeda, – niech wołami płaci pięciu za wołu, a czterema owcami za jagnię. [2] »Jeżeli w podkopie przydybany zostanie złodziej i zostanie pobity, iż zemrze, – dla niego niemasz krwi przelanej. [3] »Jeżeli zaś słońce wzeszło nad nim, – dlań istnieję krew przelana. On zapłacić musi, a jeżeli nie ma tyle, – niech zostanie sprzedany gwoli swej kradzieży. [4] »Jeśli znajdzie się u niego rzecz skradziona: wół, lub osioł, czy też owca, – żywe – niech dwukrotnie on zapłaci. [5] »Jeżeli kto wypasie pole lub winnicę, jeśli puści bydło swoje i będzie wypasał obce pole, – niech zapłaci najlepszą częścią pola swego i najlepszą częścią winnicy swojej. [6] »Jeżeli ogień rozejdzie się i napotka ciernie i pochłonie stertę, albo zboże na pniu, lub uszkodzi samo pole, – zapłacić musi ten, kto ten pożar wzniecił. [7] »Jeżeli ktoś bliźniemu swemu odda srebro, lub przedmioty na przechowanie, a to zostanie wykradzione z domu męża tego: jeżeli złodziej zostanie wykryty – niech dwukrotnie on zapłaci; [8] »jeżeli zaś złodziej nie zostanie wykryty, przystąpi właściciel domu do sędziów [i przysięgnie], iż ręki nie wyciągnął swej na pracę bliźniego swego. [9] »A każdy przedmiot przewinienia: o wołu, osła, owcę, szatę, – o jakąkolwiek zgubę, o której rzeknie, że to właśnie jest, do sędziów ich obu sprawa dojdzie, a kogo sędziowie uznają winnym, niech dwukrotnie on zapłaci bliźniemu swemu. [10] »Jeżeli ktoś bliźniemu swemu odda na chowanie osła, wołu, owcę, albo jakiekolwiek bydlę, a ono padnie, albo okaleczy się, lub zostanie uprowadzone, a nikt nie widział tego, [11] »tedy niech przysięga na Wiekuistego ma miejsce między nimi obu, iż on ręki nie wyciągnął swojej na pracę bliźniego swego, – właściciel jej niech ją przyjmie, zaś ów nie będzie płacił; [12] »lecz jeżeli to zostanie ukradzione u niego, – zapłaci właścicielowi tegoż. [13] »O ile zostanie rozszarpane, – niech przyniesie je jako dowód; za rozszarpane nie zapłaci. [14] »Jeżeli ktoś wypożyczy sobie coś od bliźniego swojego, a ono skaleczy się, lub padnie, zaś właściciela jego nie było przy tem; – musi on zapłacić, [15] »jeżeli zaś było najęte, – wejdzie on wynagrodzeniem swojem. [16] »Jeżeli ktoś uwiedzie dziewicę, która nie jest dotąd zaręczona, i legnie przy niej, – winien wianem pojąć sobie ją za żonę; [17] »lecz jeżeli wzbraniałby się ojciec jej wydać ją za niego, – on odważy srebra wedle wiana dziewic. [18] »Nie dawaj czarownicy żyć. [19] »Każdy kto legnie z bydlęciem, – musi zostać uśmiercony. [20] »Kto ofiaruje bogom, oprócz Wiekuistego Samego, – niech zostanie wytracony. [21] »Nie krzywdź przychodnia [gēr] i nie uciskaj go, albowiem przychodniami [gērim] byliście sami w Kraju Egipskim. [22] »Nie gnębcie żadnej wdowy, ni sieroty. [23] »Jeśli bowiem będziesz gnębił kogoś z nich, – zaiste! jeżeli zaśle skargę ku mnie jakąkolwiek, Ja wysłucham skargę jego [24] »i gniew Mój zapłonie, a Ja będę was zabijał mieczem: żony wasze staną się wdowami, synowie wasi sierotami. [25] »Gdy wypożyczysz pieniądze ludowi mojemu, biednemu przy tobie, nie postępuj z nim jak lichwiarz, nie nakładajcie nań przyrostu. [26] »Jeżeli weźmiesz w zastaw szatę bliźniego swego, będziesz mu ją zwracał zanim słońce zajdzie. [27] »Albowiem jego to okrycie tylko, przyodziewek jego ciała; pod czem on będzie leżał? Albowiem będzie tak, iż jeśli on Mi się poskarży, – Ja wysłucham, gdyż Ja jestem Miłosierny. [28] »Nie złorzecz sędziom i nie przeklinaj księcia ludu twego. [29] »Nie opóźniaj pierwocin ziarna twego, ani płynów twoich. Pierworodnego z pośród synów twoich dawaj Mnie. [30] »TaksamoQQ będziesz postępował z wołem twoim i z trzodą twoją: przez siedem dni niech będzie przy swej matce, zaś ósmego dnia – będziesz Mnie je dawał. [31] »Ludźmi świętobliwymi bądźcie Mi: mięsa w polu rozszarpanego nie spożywajcie, będziecie je rzucać psom. 
«  2 Księga Mojżeszowa 21 2 Księga Mojżeszowa 22 2 Księga Mojżeszowa 23  »


 Opis prezentowanego tekstu: Pięcioksiąg Mojżesza w języku hebrajskim z przekładem polskim rabina D-ra Józefa Miesesa, Naczelnego Rabina Wojsk Polskich. Przemyśl Wydawnictwo i Księgarnia Symcha Freund, 1931. Tekst opracowany przez Bibliepolskie.pl - na podstawie egzemplarza Biblioteki Narodowej w Warszawie. Księgi Genesis, Exodus i Leviticus. Księgi Numeri i Deuteronomium w przygotowaniu.