Teksty » Mieses - Pięcioksiąg » 3 Księga Mojżeszowa » Rozdział 13
«  3 Księga Mojżeszowa 12 3 Księga Mojżeszowa 13 3 Księga Mojżeszowa 14  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Wiekuisty rzekł do Mojżesza i Arona, mówiąc: [2] »„Człowiek, gdy wystąpi na skórze jego ciała nabrzmiałość, przyrzut, albo plama, i będzie się wydawać na skórze ciała jego plagą trądu, niech zostanie przywiedziony do kapłana Arona, albo do jednego z kapłanów, Synów jego. [3] »Kapłan będzie oglądał tę plagę na skórze ciała, a oto włos na pladze zbielał i z wyglądu plaga głębszą jest od skóry ciała jego, – to jest plaga trądu; kapłan obejrzy go i uzna go nieczystym. [4] »Jeżeli zaś ta jasna plama białą będzie na skórze ciała jego, – która z wyglądu nie będzie głębszą od skóry, a której włos nie zbielał, – niech tedy kapłan każe zamknąć [mającego] plagę tę przez dni siedem. [5] »Gdy dnia siódmego będzie kapłan go oglądał, a oto plaga pozostała przy wyglądzie swoim, nie szerzyła się ta plaga po skórze, niech [mającego] ją kapłan każe zamknąć po raz wtóry przez dni siedem. [6] »Gdy go po raz wtóry będzie oglądał kapłan dnia siódmego, a oto plaga zbladła i plaga nie rozszerzyła się po skórze, niech go kapłan uzna czystym, – to jest przyrzut; – on zaś wypierze szaty swoje i będzie czystym. [7] »Jeżeli zaś przyrzut ten rozszerzył się po skórze bardzo, po tem, gdy został okazany kapłanowi dla oczyszczenia go, – niech zostanie okazany kapłanowi ponownie; [8] »kapłan będzie oglądał, a oto rozszerzył się ten przyrzut po skórze, – niech kapłan uzna go nieczystym, – to jest trąd. [9] »Plaga trądu, gdy wystąpi na człowieku, niech on zostanie przywiedziony do kapłana. [10] »Kapłan będzie oglądał, a oto biała nabrzmiałość na skórze, która pobieliła włos, albo wybujałość mięsa dzikiego w nabrzmiałości tej, –  [11] »zastarzały to jest trąd w skórze ciała jego, – niech kapłan uzna go nieczystym, ale niechaj go nie każe zamknąć, gdyż on jest nieczystym. [12] »Atoli jeżeli trąd ten rozwinął się po skórze bardzo i trąd ten pokrył całą skórę porażoną plagą tą, od głowy aż do stóp, dokądkolwiek sięga wzrok kapłana, –  [13] »kapłan będzie oglądał, a oto trąd ten pokrył całe ciało jego, – niech tę plagę uzna czystą; skoro wszystka pobielała, czystą jest. [14] »Gdy zaś ukaże się mięso dzikie na niej, stanie się nieczystą: [15] »skoro kapłan ujrzy dzikie mięso to, niech je uzna za nieczyste; gdyż to mięso dzikie jest nieczystem, jest trądem. [16] »Wszakże, jeżeli dzikie mięso to ustąpi i zamieni się na białe, niechaj przyjdzie do kapłana: [17] »jeśli kapłan będzie je oglądał, a oto plaga zamieniła się na białą, niechaj kapłan uzna plagę tę za czystą, albowiem ona jest czystą. [18] »Ciało, gdy wystąpi na niem, na skórze jego wrzód i zagoi się, [19] »ale na miejscu tego wrzodu wystąpi nabrzmiałość biała, albo biała czerwonawa jasna plama, niech zostanie okazaną kapłanowi: [20] »kapłan będzie oglądał, a oto z wyglądu niższą ona jest od skóry i włos jej zbielał, – niech ją kapłan uzna za nieczystą; plaga to jest trądu, która rozwinęła się na wrzodzie. [21] »Gdy zaś kapłan będzie ją oglądał, a oto na niej białego niema włosu, a ona sama nie jest niższą, aniżeli skóra i stała się bledszą, – niech [mającego] ją kapłan każe zamknąć przez dni siedem. [22] »Atoli jeżeli [w międzyczasie] będzie się szerzyła bardziej po skórze, niech ją kapłan uzna za nieczystą, [albowiem] to jest plaga. [23] »Jeśli zaś ta jasna plama pozostała na swem miejscu, nie rozszerzy się, – zapalenie to jest wrzodu, niech je kapłan uzna czystem. [24] »Znowuż ciało, gdy wystąpi na skórze jego oparzelizna od ognia, a wybujałość tej oparzelizny zamieni się w jasną plamę białą czerwonawą, albo [tylko] białą, [25] »kapłan będzie ją oglądał, a oto włos na jasnej plamie zamienił się na biały i z wyglądu ona nie jest głębszą, aniżeli skóra, – to jest trąd, który rozwinął się na oparzeliźnie, niech ją kapłan uzna za nieczystą, – plaga to jest trądu [26] »Gdy zaś kapłan będzie ją oglądał, a oto na tej jasnej plamie białego nie ma włosu, a ona sama nie jest niższą, aniżeli skóra, i stała się bledszą, – niech [mającego] ją kapłan każe zamknąć przez dni siedem. [27] »Kapłan oglądnie ją dnia siódmego: jeżeli [w międzyczasie] będzie się szerzyła bardziej po skórze, niech ją kapłan uzna za nieczystą, – [albowiem] to jest plaga trądu. [28] »Jeśli zaś ta jasna plama pozostała na swem miejscu, nie rozszerzyła się po skórze i stała się bledszą, – nabrzmiałość to oparzelizny, – niech kapłan uzna ją za czystą, gdyż to zapalenie oparzelizny. [29] »Jeśli u mężczyzny albo u kobiety wystąpi plaga na głowie, lub na brodzie, [30] »kapłan będzie oglądał plagę tę, a ona oto jest z wyglądu głębszą, aniżeli skóra, a na niej włos pożółkły cienki, niech ją kapłan uzna za nieczystą; [albowiem] to jest strup, to jest trąd głowy albo brody. [31] »Jeżeli zaś kapłan oglądał będzie plagę tę strupa, a oto z wyglądu ona głębszą nie jest, aniżeli skóra, ale czarnego na niej niema włosu, – niech kapłan każe zamknąć [mającego] plagę tę strupa na dni siedem. [32] »Gdy dnia siódmego kapłan obejrzy plagę tę, a oto strup się nie rozszerzył, włos pożółkły nie wystąpił na nim i z wyglądu strup ten nie jest głębszym, aniżeli skóra, –  [33] »niech się ostrzyże, wszakże strupa niechaj nie ostrzyże, i niech kapłan każe zamknąć [mającego] strup ten po raz wtóry na dni siedem. [34] »Kapłan oglądnie strup ten dnia siódmego, a oto strup ten nie rozszerzył się po skórze, i z wyglądu swego nie jest głębszym, aniżeli skóra, – niech go kapłan uzna za czystego, on zaś wypierze szaty swoje i będzie czystym. [35] »Jeżeli atoli strup ten będzie się rozszerzał bardziej [w międzyczasie] po skórze, po tem iż się stanie czystym, –  [36] »kapłan go oglądnie, a oto strup rozszerzył się po skórze, niech kapłan nie bada za pożółkłym włosem, [gdyż] on jest nieczystym; [37] »wszakże jeżeli strup ten pozostał przy wyglądzie swoim i włos czarny wyrósł na nim: strup zagoił się, jest czystym, – niech go kapłan uzna czystym. [38] »Jeśli u mężczyzny, albo u kobiety, wystąpią jasne plamy na skórze ich ciała, jasne plamy białe, [39] »kapłan [je] oglądnie, a oto na skórze ich ciała jasne plamy zbladłe, białe, – liszaj to jest, który rozkwitł na skórze, – on jest czystym. [40] »Jeżeli komukolwiek wypadną włosy z głowy jego, – on jest łysy, on jest czystym, [41] »jeśli zaś od strony twarzy wypadną mu z głowy jego, – on jest wyłysiały, – on jest czystym. [42] »Atoli jeżeli wystąpi na łysinie tej, albo na tem wyłysieniu plaga biała czewonawa, – trąd to jest rozkwitły na łysinie jego, lub na jego wyłysieniu. [43] »Kapłan będzie go oglądał, a oto nabrzmiałość plagi biała czerwonawa na łysinie jego, lub na jego wyłysieniu, o wyglądzie trądu na skórze ciała, –  [44] »człowiek to jest trędowaty, on jest nieczystym, kapłan uzna go nieczystym; albowiem na jego głowie plaga jego. [45] »Trędowaty zaś, na którym jest ta plaga, – niech rozdarte będą szaty jego, niech odkrytą będzie głowa jego, niech po wargi się okrywa i niech on woła: „nieczysty! nieczysty!” [46] »Przez dnie wszystkie, póki na nim jest ta plaga, będzie on nieczystym, [gdyż] on jest nieczystym, – on będzie przebywał samotnie, poza obozem siedziba jego. [47] »Jeśli plaga trądu wystąpi na suknie, na suknie z wełny, lub na suknie z lnu, [48] »na osnowie, lub na wątku – ze lnu, lub też z wełny, albo na skórze, albo na wszelkim wyrobie z skóry, [49] »a plaga ta będzie zielonawą albo czerwonawą, na tem suknie, na tej skórze, na tej osnowie, na tym wątku, albo na wszelkim przedmiocie ze skóry; – plaga to jest trądu, niech zostanie okazaną kapłanowi. [50] »Gdy kapłan ujrzy tę plagę, niech tę plagę [mającego] każe zamknąć przez dni siedem. [51] »Skoro będzie oglądał tę plagę dnia siódmego [i stwierdzi], iż ta plaga rozszerzyła się na tej szacie, na tej osnowie, na tym wątku, albo też na skórze tej, na wszystkiem, do czego używa się do wyrobu skóry, – plaga ta jest jadowitym trądem, ona jest nieczystą. [52] »Niech spali sukno to, osnowę tę, lub ten wątek z wełny, albo ze lnu, lub też każdy przedmiot z skóry, na którym jest ta plaga, gdyż to trąd jest jadowity, – niech się tedy spali w ogniu. [53] »Wszakże, jeżeli kapłan oglądnie, a oto plaga ta nie rozszerzyła się na tej szacie, na osnowie tej, na tym wątku, albo na przedmiocie wszelkim z skóry, –  [54] »niech kapłan poleci, ażeby wyprali to, na czem jest ta plaga i niech je [mającego] każe zamknąć na dni siedem po raz wtóry. [55] »Kapłan będzie oglądał po wypraniu plagi, a oto plaga wyglądu nie zmieniła swego, ani się nie rozszerzyła plaga ta, – ona jest nieczystą, w ogniu spalisz ją; [gdyż] to jest zniszczenie na łysinie jego, lub na wyłysieniu jego. [56] »Wszakże, jeżeli kapłan oglądnie, a oto ta plaga stała się bledszą po wypraniu jej, niech ją wydrze z sukna, z skóry, z osnowy, albo z wątku. [57] »Jeśli i potem ukaże się na suknie – na osnowie, czy na wątku, lub na przedmiocie wszelkim z skóry, rozkwitający to jest trąd; – spalisz w ogniu to, na czem jest ta plaga. [58] »Sukno atoli, osnowę, lub wątek, albo wszelaki przedmiot z skóry, które wypierzesz, a plaga ta od nich odejdzie, niech się wypierze po raz wtóry, a będzie czystem. [59] »To jest zarządzenie [tora] o pladze trądu na suknie z wełny, lub ze lnu, na osnowie, lub na wątku, albo na wszelkim przedmiocie z skóry, odnośnie uznawania jej za czystą albo za nieczystą”. 
«  3 Księga Mojżeszowa 12 3 Księga Mojżeszowa 13 3 Księga Mojżeszowa 14  »


 Opis prezentowanego tekstu: Pięcioksiąg Mojżesza w języku hebrajskim z przekładem polskim rabina D-ra Józefa Miesesa, Naczelnego Rabina Wojsk Polskich. Przemyśl Wydawnictwo i Księgarnia Symcha Freund, 1931. Tekst opracowany przez Bibliepolskie.pl - na podstawie egzemplarza Biblioteki Narodowej w Warszawie.