Teksty » Ks. Eugeniusz Dąbrowski - Nowy Testament z Wulgaty » Ewangelia Łukasza » Rozdział 1
«  Ewangelia Marka 16 Ewangelia Łukasza 1 Ewangelia Łukasza 2  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Ukryj oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »Ponieważ wielu już usiłowało ułożyć opis zdarzeń, które się wpośród nas dokonały, [2] »jako nam przekazali ci, którzy od początku byli świadkami i sługami Ewangelii, [3] »postanowiłem i ja, dostojny Teofilu, zbadawszy wszystko dokładnie od pierwszych chwil, opisać ci to w należytym porządku, [4] »abyś się przekonał o prawdzie tych słów, których cię nauczono. [5] »Był za dni Heroda, króla Judei, kapłan pewien, imieniem Zachariasz, ze zmiany Abiasza, i żona jego z córek Aaronowych, a imię jej Elżbieta. [6] »A byli oboje sprawiedliwi przed Bogiem, zachowując bez zarzutu wszystkie przykazania i ustawy Pańskie. [7] »I nie mieli syna, gdyż Elżbieta była niepłodna, a oboje byli już w wieku podeszłym. [8] »Stało się tedy, gdy sprawował urząd kapłański przed Bogiem w kolejności zmiany swojej, [9] »że według zwyczaju kapłaństwa przyszła nań losem kolej, aby wszedłszy do świątyni Pańskiej złożył ofiarę kadzielną. [10] »A całe mnóstwo ludu było zewnątrz, modląc się w czasie kadzenia. [11] »I ukazał mu się anioł Pański stojący po prawej stronie ołtarza kadzielnego. [12] »A Zachariasz zatrwożył się, ujrzawszy go, i lęk go ogarnął. [13] »I rzekł do niego anioł: Nie lękaj się, Zachariaszu, wysłuchana jest bowiem prośba twoja. Żona twoja Elżbieta urodzi ci syna, któremu nadasz imię Jan. [14] »I będziesz się radował, a weselił, i wielu z narodzenia jego radować się będzie. [15] »Będzie bowiem wielki przed Panem, wina i sycery pić nie będzie, a Duchem Świętym napełniony będzie jeszcze w żywocie matki swojej. [16] »I wielu synów izraelskich nawróci do Pana Boga ich, [17] »a sam wyprzedzi go w duchu i mocy Eliaszowej, aby zwrócił serca ojców ku synom, a niewierzących ku roztropności sprawiedliwych, by przygotował Panu lud doskonały. [18] »I rzekł Zachariasz do anioła: Skądże to poznam, bom jest starzec, a i żona moja podeszła w latach swoich. [19] »I odpowiadając anioł rzekł mu: Jam jest Gabriel, który stoję przed obliczem Bożym i posłany jestem, abym mówił do ciebie i zwiastował ci tę nowinę radosną. [20] »A oto staniesz się niemym i nie będziesz mógł mówić aż do dnia, w którym się to stanie, dlatego, żeś nie uwierzył słowom moim, które się wypełnią czasu swego. [21] »A lud oczekiwał Zachariasza i dziwił się, że tak długo przebywał w świątyni. [22] »A wyszedłszy nie mógł do nich mówić. I poznali, że miał widzenie w świątyni. A on dawał im znaki i pozostał niemym. [23] »I stało się, gdy upłynęły dni urzędu jego, że odszedł do swego domu. [24] »A po dniach tych poczęła Elżbieta, żona jego, dziecię i kryła się przez pięć miesięcy, mówiąc: [25] »Tak mi Pan uczynił we dni, w które na mnie wejrzał, aby zdjąć ze mnie hańbę moją wśród ludzi. [26] »A miesiąca szóstego posłany jest anioł Gabriel od Boga do miasta galilejskiego, które zwano Nazaret, [27] »do Dziewicy poślubionej mężowi, któremu było na imię Józef, z domu Dawidowego, a imię Panny Maryja. [28] »I wszedłszy do niej anioł, rzekł: Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z tobą, błogosławionaś ty między niewiastami. [29] »A ona, gdy posłyszała, zatrwożyła się na słowa jego i rozważała, cóż by to było za pozdrowienie. [30] »I rzekł jej anioł: Nie lękaj się, Maryjo, albowiem znalazłaś łaskę u Boga! [31] »Oto poczniesz w łonie i porodzisz syna, i nadasz mu imię Jezus. [32] »Ten będzie wielkim i Synem Najwyższego nazwany będzie. I da mu Pan Bóg stolicę Dawida, ojca jego, i będzie królował nad domem Jakubowym na wieki, [33] »a królestwu jego nie będzie końca. [34] »A Maryja rzekła do anioła: Jakże się to stanie, skoro męża nie znam? [35] »I odpowiadając anioł rzekł jej: Duch Święty zstąpi na ciebie i moc Najwyższego cię zacieni. Przeto i co się z ciebie narodzi święte, Synem Bożym będzie nazwane. [36] »A oto Elżbieta, krewna twoja, i ona poczęła dziecię w starości swojej, a jest to już szósty miesiąc dla tej, którą zowią niepłodną: [37] »bo nie masz nic niemożliwego u Boga. [38] »I rzekła Maryja: Otom ja służebnica Pańska, niechaj mi się stanie według słowa twego. I odszedł od niej anioł. [39] »Powstawszy tedy Maryja w one dni udała się spiesznie w okolicę górzystą do miasta Judy. [40] »I weszła do domu Zachariasza, i pozdrowiła Elżbietę. [41] »I stało się, skoro usłyszała Elżbieta pozdrowienie Maryi, skoczyło dzieciątko w łonie jej i napełnioną została Elżbieta Duchem Świętym, [42] »i zawołała głosem wielkim, mówiąc: Błogosławionaś ty między niewiastami i błogosławiony owoc żywota twego. [43] »A skądże mi to, że przyszła matka Pana mego do mnie? [44] »Oto bowiem skoro zabrzmiał głos pozdrowienia twego w uszach moich, poruszyło się z radością dzieciątko w łonie moim. [45] »I błogosławionaś, któraś uwierzyła, że wypełni się to, co ci oznajmiono od Pana. [46] »I rzekła Maryja: Uwielbia dusza moja Pana. [47] »I rozradował się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim. [48] »Iż wejrzał na uniżenie służebnicy swojej. Bo oto odtąd błogosławioną zwać mię będą wszystkie narody. [49] »Albowiem uczynił mi wielkie rzeczy, który możny jest i święte imię jego. [50] »A miłosierdzie jego z pokolenia w pokolenie nad tymi, którzy się go boją. [51] »Okazał moc swego ramienia. Rozproszył pysznych w zamysłach ich serc. [52] »Strącił mocarzy z tronów, a wywyższył pokornych. [53] »Łaknących obdarzył dobrami, a bogaczy z niczym odprawił. [54] »Przygarnął w opiekę Izraela, sługę swego, pomny na miłosierdzie swoje. [55] »Jako mówił do ojców naszych, Abrahamowi i potomstwu jego na wieki. [56] »A pozostała z nią Maryja około trzech miesięcy i wróciła do domu swego. [57] »A Elżbiecie wypełnił się czas rozwiązania i porodziła syna. [58] »I usłyszeli sąsiedzi i krewni jej, że Pan swe wielkie miłosierdzie jej okazał, i radowali się wespół z nią. [59] »I stało się, że przybyli dnia ósmego, aby obrzezać dzieciątko i nazwać go imieniem ojca jego, Zachariasza. [60] »A odpowiadając matka jego rzekła: Żadną miarą, lecz nazwany będzie Janem, [61] »I rzekli do niej: Nie masz nikogo w rodzie twoim, którego by zwano tym imieniem. [62] »I pytali przez znaki ojca jego, jak by go zechciał nazwać. [63] »On tedy zażądał tabliczki i napisał słowo: Jan jest imię jego. I zdumieli się wszyscy. [64] »A w tejże chwili otwarły się usta jego i język jego i mówił wielbiąc Boga. [65] »I padł strach na wszystkich ich sąsiadów, a po wszystkich górach krainy judzkiej rozniosła się wieść o tym zdarzeniu. [66] »A wszyscy, którzy o tym posłyszeli, rozważali to w sercu swoim, mówiąc: Kimże, mniemasz, będzie owo dziecię? Albowiem ręka Pańska była z nim. [67] »A ojciec jego, Zachariasz, napełniony Duchem Świętym prorokował mówiąc: [68] »Błogosławiony Pan Bóg Izraela, że nawiedził i odkupił lud swój. [69] »Potęgę zbawienia wzbudził nam w rodzie Dawida, sługi swego. [70] »Jako od wieków zapowiadał był przez usta świętych Proroków swoich. [71] »Że nas wybawi od nieprzyjaciół naszych i z ręki wszystkich, co nas nienawidzą. [72] »Miłosierdzie ojcom naszym okaże, pomny na święte przymierze swoje. [73] »Według przysięgi, którą złożył Abrahamowi, ojcu naszemu, że sprawi to. [74] »Byśmy bez trwogi służyć mu mogli, z rąk nieprzyjaciół naszych uwolnieni. [75] »W świątobliwości i sprawiedliwości w jego obliczu po wszystkie dni nasze. [76] »A ty, dzieciątko, nazwane będziesz Prorokiem Najwyższego, bo pójdziesz przed obliczem Pana, by gotować drogi jego. [77] »Ludowi jego dasz poznać zbawienie, by odpuszczenia grzechów swych dostąpił [78] »przez zmiłowanie się Boga naszego, który nawiedził nas w światłości niebiańskiej. [79] »By oświecić tych, którzy są w ciemnościach i którzy mrokiem śmierci są spowici. By kroki nasze wieść drogą pokoju. [80] »A dziecię rosło i umacniało się w duchu i przebywało na miejscach pustynnych aż do czasu ukazania się swego w Izraelu. 
«  Ewangelia Marka 16 Ewangelia Łukasza 1 Ewangelia Łukasza 2  »


 Opis prezentowanego tekstu: Pismo Święte Nowego Testamentu,wstęp, nowy przekład z Wulgaty, komentarz przez ks. Eugeniusza Dąbrowskiego - doktora świętej teologii; doktora nauk biblijnych. Księgarnia św. Wojciecha 1973. Poznań Warszawa Lublin. Wydanie 18. XLIII, 1024 s., [3] k. tabl.; il., mapy; 18 cm. Druk. RSW "Prasa - Książka - Ruch" Zakłady Graficzne w Bydgoszczy. Druk ukończono we wrześniu 1973 r. Ostatnie wydanie całego Nowego Testamentu. Tekst zamieszczony za zgodą Wydawnictwa Święty Wojciech [zgoda z dn. 2017.03.17]. Opracowanie tekstu: BibliePolskie.pl