Teksty » Ks. Eugeniusz Dąbrowski - Nowy Testament z Wulgaty » Dzieje Apostolskie » Rozdział 12
«  Dzieje Apostolskie 11 Dzieje Apostolskie 12 Dzieje Apostolskie 13  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Ukryj oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »A w tymże czasie król Herod postanowił wszcząć prześladowanie przeciw niektórym z Kościoła. [2] »I kazał ściąć Jakuba, brata Janowego. [3] »A widząc, że się to podobało Żydom, pojmał nadto i Piotra. A były to dni Przaśników. [4] »Pojmawszy go tedy, wtrącił do więzienia, wydając polecenie czterem oddziałom, z których każdy liczył po czterech żołnierzy, aby go strzegli; zamierzał bowiem po święcie Paschy wydać go ludowi. [5] »Tak więc Piotra strzeżono w więzieniu, a Kościół nieustannie modlił się za nim do Boga. [6] »A gdy go Herod miał już wydać, nocy owej spał Piotr między dwoma żołnierzami, skuty podwójnym łańcuchem, a strażnicy strzegli więzienia przed bramą. [7] »I oto Anioł Pański przystąpił, a światłość zajaśniała w celi, i trąciwszy Piotra w bok obudził go mówiąc: Wstań szybko. I opadły łańcuchy z rąk jego. [8] »I rzekł do niego Anioł: Opasz się i nałóż sandały. I tak uczynił. I rzekł do niego: Nałóż na siebie płaszcz swój i pójdź za mną. [9] »A wyszedłszy podążał za nim, nie wiedząc, czy to, co czynił Anioł, prawdziwe jest, ale mniemał, że ma widzenie. [10] »I minąwszy pierwszą i drugą straż przyszli do bramy żelaznej wiodącej do miasta, a ta otworzyła im się sama. I wyszedłszy przeszli jedną ulicę, i niebawem odstąpił Anioł od niego. [11] »A Piotr przyszedłszy do siebie rzekł: Teraz wiem prawdziwie, że posłał Pan Anioła swego i wyrwał mię z ręki Heroda oraz z tego wszystkiego, czego oczekiwał lud żydowski. [12] »A po zastanowieniu się poszedł do domu Marii, matki Jana, zwanego Markiem, gdzie było wielu zebranych i modlących się. [13] »I gdy zakołatał do drzwi zewnętrznych, wyszła dziewczyna, imieniem Rode, aby posłuchać. [14] »I poznawszy głos Piotra z radości nie otworzyła drzwi, ale pobiegła do wnętrza, aby donieść, że Piotr stoi przed drzwiami. [15] »Ale oni rzekli do niej: Szalejesz. Ona jednak zapewniała, że prawdziwie tak jest. A oni mówili, że to Anioł jego. [16] »A Piotr nie przestawał kołatać. Kiedy więc otworzyli, ujrzeli go i zdumieli się. [17] »A skinąwszy na nich ręką aby umilkli, opowiedział, jak go Pan wywiódł z więzienia, i rzekł: Oznajmijcie to Jakubowi i braciom. I wyszedłszy oddalił się na inne miejsce. [18] »A gdy nastał dzień, powstało niemałe zamieszanie między żołnierzami, co by się stać mogło z Piotrem. [19] »I gdy Herod poszukiwał go i nie znalazł, zarządził badanie straży i nakazał jej uwięzienie. Sam zaś opuścił Judeę i odjechał do Cezarei, gdzie zamieszkał. [20] »A był w zatargu z Tyryjczykami i Sydończykami. Lecz oni razem przybyli do niego, a pozyskawszy Blasta, podkomorzego królewskiego, prosili o pokój, dlatego że wyżywienie ich kraju zależało od niego. [21] »W dniu tedy oznaczonym Herod przyodziany w szatę królewską zasiadł na tronie i miał do nich mowę. [22] »A lud wołał: Boży to głos, a nie ludzki. [23] »I natychmiast poraził go Anioł Pański, dlatego że nie oddał czci Bogu, a stoczony przez robactwo wyzionął ducha. [24] »A słowo Pańskie wzrastało i rozmnażało się. [25] »Barnaba zaś i Szaweł, spełniwszy zlecenia, powrócili z Jerozolimy zabierając z sobą Jana, zwanego Markiem. 
«  Dzieje Apostolskie 11 Dzieje Apostolskie 12 Dzieje Apostolskie 13  »


 Opis prezentowanego tekstu: Pismo Święte Nowego Testamentu,wstęp, nowy przekład z Wulgaty, komentarz przez ks. Eugeniusza Dąbrowskiego - doktora świętej teologii; doktora nauk biblijnych. Księgarnia św. Wojciecha 1973. Poznań Warszawa Lublin. Wydanie 18. XLIII, 1024 s., [3] k. tabl.; il., mapy; 18 cm. Druk. RSW "Prasa - Książka - Ruch" Zakłady Graficzne w Bydgoszczy. Druk ukończono we wrześniu 1973 r. Ostatnie wydanie całego Nowego Testamentu. Tekst zamieszczony za zgodą Wydawnictwa Święty Wojciech [zgoda z dn. 2017.03.17]. Opracowanie tekstu: BibliePolskie.pl