Teksty » Nowy Testament - Szymon Budny » Dzieje Apostolskie » Rozdział 8
«  Dzieje Apostolskie 7 Dzieje Apostolskie 8 Dzieje Apostolskie 9  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Ukryj oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »SAul lepak zezwalał na zabicie jego. I było w on dzień prześladowanie wielkie na zbór który (był) w Jerozolimiech, a wszyscy rozsypali się po stronach Judskich i Samaryiskich, oprócz Apostołów. [2] »A Stefana wziąwszy pogrzebli mężowie bogobojni, i uczynili wielki płacz nad nim. [3] »Lecz Saul burzył zbór po domach chodząc, i wywłaczając męże i niewiasty, wydawał do ciemnice. [4] »A oni jednak rozsypawszy się przechodzili (krainy) opowiedając słowo Boże. [5] »A Filip zaszedszy do miast Samaryiskiego przepowiedał im Christusa. [6] »I pilnowały tłumy co bywało mówione od Filipa jednomyślnie tego słuchając, i widząc znamiona które czynił. [7] »Bo od wielu duchowie nieczyści, które mieli, wołając wielkim głosem wychodzili. Mnodzy też paraliżem ruszeni i chromi uzdrawiani byli. [8] »I była radość wielka w onem mieście. [9] »A mąż niektóry imieni[e]m Symon (który) pierwej w mieście był czarując, i ku zdumieniu przywodząc naród Samaryiski, mówiąc siebie być niejakim wielkim. [10] »Którego pilnowali wszytcy, od małego do wielkiego, mówiąc: Ten jest wielka moc Boża. [11] »A pilnowali go dla tego, (iż) długi czas czarami przywodził je ku zdumiewaniu. [12] »Ale gdy uwierzyli Filipowi opowiedającemu, ono (co) o królestwie Bożem, imieniem Jesusa Christusa, nurzali się, i mężowie i niewiasty. [13] »Symon też i sam uwierzył, a ponurzony trwał (przy) Filipie, a widząc mocy i znamiona dziejące się, zdumiewał się. [14] »A usłyszawszy co w Jeruzalemie Apostołowie, iż przyjęła Samarya słowo Boże, posłali k nim Piotra i Johana. [15] »Którzy przyszedszy modlili się za nie, aby przyjęli ducha świętego. [16] »Bo jeszcze ni na jednego znich nie był napadł, lecz tylko nurzani byli w imię pana Jesusa. [17] »Tedy włożyli ręce na nie, i przyjęli ducha świętego. [18] »A ujrzawszy Symon iż przez włożenie rąk Apostolskich daje się duch święty, przyniósł im pieniądze mówiąc: [19] »Dajcie i mnie tę władzą, aby na kogo położę ręce, wziął ducha świętego. [20] »Lecz Piotr rzekł k niemu: Śrebro twoje z tobą niech będzie na zatracenie, żeś chciał dar Boży sprawić za pieniądze. [21] »Nie masz tobie części ani losu wrzeczy tej. Bo serce twe nie jest prawe przed Bogiem. [22] »Pokaj się przeto od tej złości swej i módl się Bogu, owa odpuszczona będzie tobie myśl serca twego. [23] »Bo wżółci gorzkości i związaniu niesprawiedliwości baczę ciebie być. [24] »A odpowiedziawszy Symon rzekł: Módlcie sie wy zamną ku panu, jakoby nic nie przyszło na mię coście mówili. [25] »Oni przeto oświadczywszy się i mówiwszy słowo pańskie, wrócili się do Jeruzalema. Wielam też miasteczkam Samaryiskim Ewanielion opowiedali. [26] »A anioł pański mówił Filipu rzekąc: Wstań a idź na puł dnie na drogę idącą z Jeruzalema do Gazy. [27] »I wstawszy szedł. A oto mąż Murzyn rzezaniec, możny (pan,) Kandaki królowej Murzyńskiej; ten był nad wszem skarbem jej, a przyszedł był modlić się (Bogu) do Jeruzalema. [28] »I wracając się a siedząc na wozie swem, czytał proroka Ezaiasza. [29] »I rzekł duch Filippowi: przystąp a przybliż się (k) wozu temu. [30] »A przybieżawszy Filip, usłyszał go czytającego proroka Ezaiasza, i rzekł: A rozumiesz co czytasz? [31] »A on rzekł: a jakobym mógł, jeśliby mię kto nie nawodził? I uprosił Filippa że wstąpił siedzieć znim. [32] »Miejsce lepak pisma które czytał było to: Jako owca na rzeź wiedzion jest, i jako baranek przed strzygącym go bez głosu, tak nie otworzył ust swoich, [33] »Wpokorze jego, sąd jego wzięt, a ród jego kto wypowie? Bo bierze się od ziemie żywot jego. [34] »A odpowiedając rzezaniec Filippowi, rzekł: Proszę cię, o kim to prorok mówi, o sobie(li) abo okim drugim? [35] »A otworzywszy usta swe Filip, i począwszy od tego pisma, opowiedał mu Jesusa. [36] »A gdy jachali drogą, przyjechali na niejaką wodę, i mówi rzezaniec: Oto woda, co mi zabrania ponurzyć się? [37] »I rzekł mu Filip: Jeśli wierzysz ze wszego serca, godzi się. Odpowiedając rzekł: Wierzę synem Bożym być Jesusa Christusa. [38] »I kazał stać z wozem. I zstąpili oba do wody, i Filip, i rzezaniec, i ponurzył ji. [39] »A gdy wystąpili z wody, duch pański porwał Filipa, i niewidział go więcej rzezaniec, szedł bo drogą swą radując się. [40] »Filip lepak nalezion jest w Azocie, a przechodząc przepowiedał wszem miastam, aż przyszedł do Cezaryiej. 
«  Dzieje Apostolskie 7 Dzieje Apostolskie 8 Dzieje Apostolskie 9  »


 Źródło tekstu: Chomikuj.pl - marekkow144Opis prezentowanego tekstu: Nowy Testament znowu przełożony / a na wielu mieyscach za pewnemi dowodami odprzysad przez Simona Budnego ocżyśćiony / y krotkiemi przypiskami po kraioch obiaśniony. Przydane też są na końcu tegoż dostatecżnieysze przypiski / ktore każdey iak miarz odmiany przyczyny ukazuią, Łosk, [Daniel z Łęczycy], nakł. J. Kiszka, 1574, 8°. Transkrypcja typu "B": an.esword i marekkow144. Tekst zamieszczony za zgodą autorów transkrypcji (zgody odpowiednio z dn. 2018.03.13 i 2018.02.28).