«  Przekład Odzyskiwania [2018]Tomasz ze Zbrudzewa - Przekłady [1549]  »

Przekład toruński Nowego Przymierza

Stary Test. 1Moj2Moj3Moj4Moj5MojJozSędRut1Sam2Sam1Krl2Krl1Krn2KrnEzdNehEstHioPsaPrzKohPnPIzaJerLamEzeDanOzeJoeAmAbdJonMicNahHabSofAggZacMal
Nowy Test. MatMarŁukJanDzARzym1Kor2KorGalEfeFlpKol1Tes2Tes1Tym2TymTytFlmHebJak1Pio2Pio1Jan2Jan3JanJudApok
Inne 1Mach2MachMdrSyrTobJdtBar  

Strona tytułowa wydania [2017]

Główne wydanie 2017-10-31

Pismo Święte - przekład toruński Nowego Przymierza. Fundacja Świadome Chrześcijaństwo, Toruń 31.10.2017. ISBN: ISBN 978-83-946163-5-9

Tłumaczenie

Komitet redakcyjny: Michał Basiewicz, Karol Czarnowski, Waldemar Kułakowski, Karol Zieleźnik

Podstawa tłumaczenia

Scrivener’s Textus Receptus 1894 r.

Fragment przekładu

Ewangelia Marka 2,1-12: [1] I po kilku dniach ponownie przyszedł do Kafarnaum; i usłyszano, że jest w domu. [2] I zaraz zeszło się tak wielu, że nie mogli się zmieścić nawet przed drzwiami. I zaczął im mówić Słowo. [3] I przyszli do Niego, niosąc sparaliżowanego, a niosło go czterech ludzi . [4] A gdy nie mogli zbliżyć się do Niego z powodu tłumu, zdjęli dach nad miejscem gdzie był Jezus, i gdy go wyłamali, spuścili na dół posłanie, na którym leżał sparaliżowany. [5] A Jezus, widząc ich wiarę, powiedział sparaliżowanemu: Dziecko! Odpuszczone są ci twoje grzechy. [6] A byli tam niektórzy z uczonych w Piśmie; ci siedzieli i rozważali w swoich sercach: [7] Dlaczego On mówi takie bluźnierstwa? Kto może odpuszczać grzechy jeśli nie jeden, Bóg? [8] A Jezus zaraz poznał w swoim duchu, że tak w głębi siebie rozważają, i powiedział im: Dlaczego takie myśli rozważacie w swoich sercach? [9] Co jest łatwiejsze, powiedzieć sparaliżowanemu: Odpuszczone są ci grzechy, czy powiedzieć: Wstań, weź swoje posłanie i chodź? [10] Ale abyście wiedzieli, że Syn Człowieczy ma prawo na ziemi odpuszczać grzechy, powiedział sparaliżowanemu: [11] Tobie mówię: Wstań, weź swoje posłanie i idź do swojego domu. [12] I on zaraz wstał, i wziął swoje posłanie, wyszedł wobec wszystkich, tak że zdumiewali się wszyscy i chwalili Boga, mówiąc: Nigdy czegoś takiego nie widzieliśmy.

Więcej o przekładzie

Z informacji wstępnych:

Przekład ma charakter dosłowny, nie jest to jednak oddanie tekstu słowo w słowo. W większości przypadków zastosowano metodę tłumaczenia określaną jako ekwiwalencja formalna, w której oddaje się największą zbieżność znaczeniową (syntaktyczną, idiomatyczną i semantyczną) z oryginałem greckim. Dlatego też, tam gdzie tylko to było możliwe, oddawano rzeczowniki – rzeczownikami, czasowniki – czasownikami itp. Szczególnie zwracano uwagę na oddanie czasowników w ich oryginalnej formie gramatycznej tj. uwzględniając czasy i strony (bierna, czynna, zwrotna), wszędzie tam gdzie nie zaburzało to zrozumienia tekstu. Uwzględniając założenia hebrajskiej retoryki biblijnej, świadomie w wielu przypadkach pozostawiono oryginalną konstrukcję zdań – por. „I stało się” w Ewangeliach oraz powtarzającą się idiomatyczną frazę charakterystyczną dla języka hebrajskiego „w odpowiedzi, odparł”, „w odpowiedzi, rzekł”. Idiomy zrozumiałe znaczeniowo dla polskiego Czytelnika pozostawiano w tekście głównym w ich oryginalnym brzmieniu, oddając ich znaczenie w przypisach, idiomy niezrozumiałe np. „w brzuchu mająca” – Mt 1,18 oddawano zrozumiałym polskim ekwiwalentem – „była w ciąży”, w przypisie natomiast przytaczano ich oryginalne brzmienie. W tekście pojawiają się dość liczne wyrazy pisane kursywą dla oznaczenia wyrazów nie występujących w tekście oryginalnym, lecz pozwalające lepiej zrozumieć oddawaną myśl. Tylko w bardzo nielicznych miejscach odstąpiono od reguły ścisłego podziału na wersety, akapity i znaki interpunkcyjne. Wielokrotnie, dla lepszego zrozumienia tekstu, odstąpiono od sztywnej reguły ekwiwalencji formalnej tłumaczenia słowo w słowo z zachowaniem dokładnie tej samej kolejności, aby zachować większą zgodność struktury tekstu z językiem polskim. [...] W niektórych miejscach wskazano warianty tekstowe występujące w Tekście Większościowym (bizantyjskim) celem wskazania na fakt, jak mało istotne i nie wpływające na rozumienie tekstu są różnice zachodzące między Textus Receptus (TR) a Tekstem Większościowym (BYZ). [...] Wydanie to zaopatrzone jest w wiele przypisów dodanych bezpośrednio przy wersetach. Pozwalają one lepiej poznać odcienie znaczeniowe i sens konkretnych słów i zwrotów oryginału greckiego oraz porównać ich występowanie w różnych kontekstach w samym tekście.

Kalendarium przekładu

2017-10-31Pismo Święte - przekład toruński Nowego Przymierza. Fundacja Świadome Chrześcijaństwo, Toruń 31.10.2017. ISBN: ISBN 978-83-946163-5-9

Dodatkowy fragment przekładu

List do Rzymian 9,1-14: [1] Prawdę mówię w Chrystusie, nie kłamię, jak mi współświadczy sumienie moje w Duchu Świętym, [2] Że wielki jest mój smutek i nieustanny ból w moim sercu. [3] Ja bowiem sam życzyłem sobie, by być przeklętym, z dala od Chrystusa, za braci moich, krewnych moich według ciała, [4] Którymi są Izraelici, do których należą usynowienie i chwała, i przymierza, i nadanie Prawa, i służba Boża, i obietnice, [5] Których są ojcowie i z których pochodzi Chrystus według ciała, będący nad wszystkimi, Bóg błogosławiony na wieki. Amen. [6] Lecz nie jest tak, aby upadło Słowo Boże; bowiem nie wszyscy ci z Izraela, są Izraelem; [7] I nie wszystkie dzieci Abrahama są jego potomstwem lecz: W Izaaku zostanie nazwane twoje potomstwo. [8] To jest, nie dzieci ciała dziećmi Boga, ale dzieci obietnicy policzone za potomstwo. [9] Albowiem to jest słowo obietnicy: W tym czasie przyjdę i Sara będzie miała syna. [10] A nie tylko to, ale i Rebeka, z jednego łoża miała dzieci, z Izaaka, ojca naszego; [11] Albowiem kiedy oni jeszcze nie zostali zrodzeni i nie uczynili nic dobrego ani złego, aby postanowienie Boże według wybrania pozostało niewzruszone, nie z uczynków, ale przez Tego, który powołuje, [12] Powiedziano jej: Większy będzie służył mniejszemu. [13] Tak, jak jest napisane: Jakuba umiłowałem, ale Ezawem wzgardziłem. [14] Cóż więc powiemy? Czy jest u Boga niesprawiedliwość? Z pewnością nie! [15] Albowiem do Mojżesza powiedział: Zmiłuję się, nad kim się zmiłuję; a zlituję się, nad kim się zlituję.

 

Zostaw komentarz

Komentarz: 


Podpis:     
Przepisz kod: